Ekki vera stikkfrí

Risinn er vaknaður

Virkilega fín bók hjá Orra vini mínum Þórðarsyni. „Risinn er vaknaður" er nafn með rentu og fjallar um velgengni FH-inga í fótboltanum í sumar. Flott bók vel upp sett , fínar myndir og góður texti. Bókin ætti auðvitað að vera til á hverju FH heimili landsins. Gef smíðinni topp einkunn.

Blessað Netið

Fínt framtak hjá unglingum í Hagskóla sem unnu meðfylgjandi veggspjald í samvinnu við Umboðsmann barna. Einelti í netheimum er því miður leiðinleg staðreynd, þekki nokkra krakka sem lent hafa í slíku. Á ekki að líðast frekar en annað einelti. Læt veggspjaldið fylgja. Þeir sem vilja stærri útgáfu geta nálgast hana hér. Um að gera að dreifa þessu veggspjaldi sem víðast.

Blessað lýðræðið

Allt í einu fóru ýmsir stjórnmálamenn að tala í tíma og ótíma um hluti eins og t.d. framhaldsskólanna og fullt af málum sem fram að því höfðu ekkert verið sérstaklega á dagskrá hjá viðkomandi stjórnmálamanni eða mönnum.
Margir furðuðu sig á þessum jákvæðu breytingum en skýringin var auðvitað sú að kjörgengi hafði verið fært niður í 18 ár úr 20 árum. Málefni þessa aldurshóps komst á dagskrá stjórnmálanna í mun meira mæli en dæmi voru um fram að þessu.

Nú nokkrum árum síðar þarf að taka nýja ákvörðun að mínu mati sem er sú að breyta kjörgengi í 16 ár. Hef reyndar haft þessa skoðun lengi. Það má byrja á bæjarstjórnarkosningum. Ég er viss um að það lukkast vel og þeir efasemdarmenn, sem ég þekki nokkra, munu sjá að rökrétt framhald málsins er að veita 16 ára fólki fullt kjörgengi.

Málefni unga fólksins munu fá allt annað vægi og annan blæ, mörg hagsmunamál sem ekki hafa fengið pláss í stjórnmálaumræðunni komast á dagskrá einfaldlega í krafti þess að 16 ára ungt fólk hefur atkvæðisrétt.

Lýðræðið er hornsteinn samfélagsins og því fleiri sem eru virkir í því betra. Ungt fólk hefur mun betri forsendur í dag til að mynda sér skoðanir en jafnaldrar þeirra höfðu fyrir 60 - 70 árum og eru því örugglega flestir búnir að koma sér upp mun mótaðri lífssýn og skoðunum mun fyrr í lífinu en áður var.

Forsenda lýðræðislegara ákvarðana er almenn umræða um málefnið. Hún fer fram víða bæði fjölmiðlum og í netheimum. Einn verulegur ljóður er ennþá á blessuð netinu sem er sá að allt of margir koma ekki fram undir nafni og aðrir sigla undir fölsku flaggi sem er auðvitað stórkostlegur galli. Verður í þeim tilfellum tilgangs- og ábyrgðarlaust tal sem ekki er hægt að taka mark á og hvað þá byggja ákvarðanir á.
Hins vegar mun þetta örugglega breytast á komandi árum og umræðan þroskast í þá veru að baki skrifa / skoðana sé ávallt ábyrgur einstaklingur.

Kjörgengi við 16 ára aldur - óraunhæft- alls ekki - kemst örugglega á dagskrá og vonandi fyrr en seinna.

Mugison - ekki spurning

Það kom mér ekki á óvart að Mugison fékk fimm tilnefningar til hinna íslensku tónlistarverðlauna. Kæmi mér heldur ekki á óvart að næsta stóra íslenska "meikið " í útlöndum yrði þessi framúrskarandi vestfirski tónlistarmaður. Maðurinn er auðvitað á góðri leið með það nú þegar, held samt að það eigi eftir að verða miklu meira út úr þessu hjá honum á næstu misserum. Fantagóður gítarleikari og lagasmiður, erfitt að staðsetja hann tónlistarlega enda bara einn Mugison til. Frábær árangur.

Meiri vitleysan hjá mér í Kastljósinu í kvöld

Auðvitað eru blessaðir jólasveinarnir til. Þekki sjálfur marga jólasveina . Er reyndar sjálfur óttalegur jólasveinn sem sannast best á því að vera blanda þeim að ósekju inn í einhvern umræðuþátt.

Stúf og Kertasníki hitti ég báða tvo ljóslifandi í jólaþorpinu í Hafnarfirði á laugardaginn var. Þeir voru að vísu aðeins á undan áætlun. Voru dulítið stirðir karlagreyin enda búnir að vera lengi á fjöllum. Sungu samt og trölluðu, kváðust hafa í mörgu að snúast næstu vikurnar og þá sérstaklega við að gefa í skóinn, íslensk börn hefðu verið eins og venjulega mjög þæg og góð þetta árið.

I left my heart in San Francisco

“Komdu þá endilega með á tónleika hjá okkur í kvöld, við munum spila á sjúkrahúsi hér í útjaðri borgarinnar” sagði Juhanni stjórnarmaður í UFN við mig. Ég var nýkomin til Helsinki og hafði sagt honum að ég hefði ekkert sérstakt á prjónum þetta tiltekna fimmtudagskvöld. Samkvæmt venju var stjórnarfundur UFN á dagskrá kl 13.00 næsta dag.

Ekki slæmt að lenda á tónleikum hjá lúðrasveit samtaka Finnskra félagsmiðstöðva, hugsa ég með mér. Þetta er áhugamannasveit sem leikur víða og gjarnan á ýmsum stofnum.

Heldur var bandið dapurt, trommarinn átti í mesta basli með taktinn og það vantaði allt “grúv” í bandið. En samt sem áður voru áheyrendur allir sem einn himinlifandi og þegar að sveitin lék lagið “I left my heart in San Francisco”, gamlan “standard” sem vinsæll var á stríðsárunum, þá féllu víða tár. Veit sem var að það var ekki vegna tónlistarflutningsins.

Var staddur á hersjúkrahúsi og í salnum voru 200 -300 manns – allt karlmenn frá aldrinum 65 + og upp úr, mismunandi mikið fatlaðir og áttu það allir sameignlegt að hafa verið sendir á vígvöllinn sem kornungir menn eða réttara sagt sem unglingar og hafa í raun aldrei komið heim eftir stríðið. Mér varð það skyndilega ljóst að tala fallinna segir ekkert þegar styrjaldarátök eru annars vegar. Hér (1997) rúmum 50 árum eftir stríðslok blasa en við hinar hörmulegu afleiðingar seinni heimsstyrjaldarinnar. Mér varð það einnig ljóst hér voru sögur hinna óþekktu hermanna saman komnar og þvílík firring og sóun stríðsátök eru. Hvað höfðu þessir menn eiginlega til saka unnið?

Enginn lýsir þessu tilgangsleysi betur en hinn stórkostlegi finnski rithöfundur Väinö Linna í bók sinni “Óþekkti hermaðurinn” sem fjallar um örlög hermanna í finnska vetrarstríðinu. Bókin ætti að vera öllum og sérstaklega ungu kynslóðinni skyldulesning.

Áhrifamestu tónleikar sem ég hef nokkru sinni farið á – varð ekki samur maður eftir - erfitt en lærdómsríkt – varð þarna ljóst hvílíka gæfu við íslendingar búum við að hafa lent að sem mestu leyti utan þessa hildarleiks sem seinni heimstyrjöldin var. Verð Juhanni ávallt þakklátur fyrir boðið.

Al er norður íri

Al er norður íri og bjó í Belfast , flutti hins vegar fyrir alnokkrum árum til Dyflinnar, í friðsældina, eins og hann segir. Hafði verið virkur í póltík og verkalýðsmálum, var einlægur aðskilnaðarsinni og fannst sem slíkum lítið koma til bretanna. Fann þeim flest til foráttu og taldi að þeir hefðu sem aðall og herraþjóð sölsað undir sig eigur sem með öllum rétti væri sameign hinnar írsku þjóðar, landinu sjálfu.

Einn dag fékk hann nóg , viðurkenndi ósigur , og flutti til Dyflinnar með alla fjölskylduna. Hafði verið að keyra börnin þá 11 og 13 ára í skólann árla morguns og verður vitni að því þegar að skyndilega lýstur saman fylkingum manna, steinsnar frá skóla barnanna. Upp hófst skothríð sem lyktaði með því að nokkrir menn lágu í valnum, flestir nærstaddra urðu lamaðir af ótta og fyrir börnin var þetta óbærileg og mjög erfið reynsla.

Okkar maður hugsar með sér að samfélag af þessum toga sé engum bjóðandi og síst af öllu saklausum börnum sem engan þátt eiga í þessu ástandi. Býð ekki börnunum mínum upp á þetta hugsaði hann fór með alla fjölskylduna og hefur aldrei komið til baka.

60 % af íslenska hernum í lamasessi

“Íslenski herinn var í vanda las ég í blöðunum heima í Dublin“ sagði Al vinur minn hinn írski og formaður fulltrúarráðs Evrópskra bæjarstarfsmanna, hélt svo áfram og sagði, “að einhver Viggertsson?, íslenskur geniráll hefði dvalið fulllengi við teppakaup í miðborg Kabúl og engum togum skipt að herinn íslenski lenti í hryðjuverkaárs og sennilegast ekki orðið af teppakaupum genirálsins í þetta sinnið, íslenskir hermenn , þrír ef ekki fjórir, hefðu verið stórslasaðir”

Her, segi ég, við höfum nú engan her, köllum þessa menn friðargæsluliða, eru að mig minnir fimm stykki, verðum auðvitað að vera með í þessum hasar ekki satt?

“Hvað segir þú” segir Al afar undrandi og gefur lítið fyrir þetta friðargæslu tal í mér, “greinilega gríðarlegt áfall fyrir íslenska herinn þarna í Kabúl, 60 % íslenska heraflans í lamasessi eftir þessa einu árás”. Reyni ekki að skýra mál frekar tek undir hið hræðilega áfall hersins íslenska og færi talið að öðru!

Sumar og sól - finnst mér

Sumar og sól taldi ég, en var sennilega einn um það, því fólkið í kringum mig var kappklætt? Fannst eins og ég væri í vitlausri bíómynd. Fínt ef við gætum gengið að svo veðri vísu á 17. júní, myndi létta alla vinnu við hátíðarhöldin, hugsaði ég með mér í blíðunni.

Hér í Madrid er fólk sem sagt að drepast úr kulda í ca + 15 og glampandi sól. Blæs úr norðri sem veit ekki á gott að sögn innfæddra. Kannski erum við íslendingar með öðruvísi hitaeliment því ekki fannst mér nokkurt tilefni, hjá blessuð leigubílstjóranum sem kom mér á fundarstað í morgun, að hafa hitann í bílnum á fullu í þessu sannkallaða blíðviðri. Sennilega er maður víkingur þrátt fyrir allt?

Er sem sagt í Madrid á fundi í fulltrúaráði Evrópska bæjarstarfsmanna EPSU þar sem ég sit fyrir hönd BSRB. Hefði gjarna vilja vera heima enda miklar annir á öllum vígstöðvum, en því miður var búið að ganga frá öllum endum varðandi fundinn þannig að ég átti þess ekki kost. Treysti á góða vinni mína og samherja í verkalýðsmálum.

Á fundinum hér er m.a verið að ræða nýja könnun á vegum EPSU varðandi samninga opinberra starfsmanna víða í Evrópu. Þar er fjallað um atrið eins og vinnustundafjölda á ári, frídaga, orlofsdaga, vikulega vinnuskyldu, hvenær samningar eru lausir, hvað þjónusta er á vegum hins opinbera og hvaða þætti einkageirinn hefur “séð” um.
Skýrsla þessi verður von bráðar gefin út og á í raun að vera skyldulesning fyrir alla sem fjalla um samningamál.

Einkavæðingin er í sífelldri umræðu. Hið hörmulega járnbrautslys í Bretlandi fyrir nokkrum dögum rekja menn beint til einkavæðingar, því augljóslega eru orsakir þessa hörmulega slyss að rekstraraðilinn er uppvís af því að vinna ekki samkvæmt þeim öryggisstöðlum sem bresku járnbrautirnar sálugu viðhöfðu og fóru eftir.

Anna Pálína Árnadóttir

Þau verða fáfengileg viðfangsefni dagsins þegar að maður stendur frammi fyrir forgengileika tilverunnar og lífsins. Og á slíkum stundum staldrar fólk við og gefur gaum að hinum sönnu verðmætum. Þetta rann í gegnum huga minn er ég fylgdi ágætri vinkonu minni Önnu Pálínu Árnadóttur síðasta spölinn s.l. mánudag

Athöfnin var öll hin virðulegasta og fór fram í Hallgrímskirkju að viðstöddu miklu fjölmenni, þar sem hver stóll var skipaður: Perlur vísnatónbókmenntanna voru leiknar af okkar færust hljómlistarmönnum. Sinikka Langeland kantele- leikari lék spunaverk, einlægt og fallegt. Næmni, auðmýkt og virðing eru þau orð sem eru mér efst í sinni þegar ég hugsa um þátt séra Auðar Eir Vilhjálmsdóttur. Falleg umgjörð og athöfnin sem slík í raun eitt listaverk.

Listaverk og því ákaflega falleg og viðeigandi umgjörð um minningu Önnu Pálínu sem var einn mikilhæfasti listamaður þjóðarinnar og þá ekki síst fyrir ríkulegt framlag sitt á sviði vísnatónlistar. Listin er eilíf og því mun minning hennar og sem verk lifa sem hluti af hinum íslenska og skandnaviska tónlistararfi. Þar mun hún eiga verðugan sess um ókomna tíð.
Blessuð sé minning Önnu Pálínu sem kvaddi okkur allt of fljótt, hún hafði mörgu góðu komið í verk og í raun miklu meira en aldur hennar sagði til um, en hún átti örugglega margt eftir ógert.

Votta Aðalsteini , börnunum og öllum ættingjum mína dýpstu samúð.

Á almennt siðferði bara við um vinstra fólk

Finnst með eindæmum hvernig formaður Sjálfstæðisflokksins fer með olíusamráðsmál. Borgastjórinn í Reykjavík vondi karlinn!

Veit ekki betur en að málið teygi sig vel inn í innsta valdakjarna Sjálfstæðisflokksins. Velt fyrir mér hvort þriðji varaforseti Alþingis eigi ekki að segja af sér vegna augljósra tengsla við málið? Spurning hvort að stjórnarformenn og forstjórar þessara fyrirtækja, sem lugu blygðunarlaust og kerfisbundið að þjóðinni, eigi ekki að sæta ábyrgð í stað þess að rífa stólpa kjaft?

Get auðvitað tekið undir að borgarstjóri er í erfiðum málum. Gæfi hins vegar mikið fyrir það að Sjálfstæðismenn nýttu sér í eigin þágu þá siðferðisramma er þeir ætla öðrum að fara eftir.

Er til eitthvað sérstakt hægri siðgæði sem lýtur ekki sömu viðmiðum og hjá okkur hinum? Veit það ekki en dettur í hug "bjálkinn og flísin". Velti fyrir mér hvort vinstra fólk hafi sterkari siðferðiskennd og viðmið en þau sem formaður Sjálfstæðisflokksins stendur fyrir.

Atti kapp

Átti í kappræðum við markaðstjóra Ölgerðar Egils Skallagrímssonar s.l. föstudag á ráðstefnu viðskipta og hagfræðinema við Háskólann í Reykjavík. Þemað, siðferði og bjórauglýsingar. Vorum ekki á eitt sáttir frekar en fyrri daginn en áttum engu að síður gott spjall. Virði fyrirtækið fyrir það að mæta til leiks og ræða málið á opnum vettvangi. Það er mun meira en önnur sambærileg fyrirtæki gera.

Sum hver henda einhverjum 100.000 köllum í auglýsingarstofur þegar að þessi mál ber á góma í samfélaginu og svara með nokkrum heilsíðuauglýsingum eða sjónvarpsauglýsingum. Kalla þetta meira að segja tjáningarfrelsi. Einhliða áróður í krafti fjármagns segir Hæstiréttur í dómsútskurði ef mig minnir rétt.

Tel að miðlunartillagan falli

Hef ekki trú á öðru en að kennara felli miðlunartillögu sáttasemjara. Ástæðan einföld. Kjör eru með þeim hætti að tillagan nær ekki einu sinni þeim samningum er ríkið samdi við sína kennara í framhaldsskólum í kjölfara síðustu samninga við grunnskóla kennara. Það er því verið að gera kennurum tilboð sem ríkið treysti sér ekki að bjóða sínu fólki í síðustu samningum.

Hví ætti ríkið ekki að hafa afskipti af þessari deilu, samningar á hinum almenna markaði hafa nánast ávallt verið þríhliða þ.e.a.s. að ríkið hefur komið inn með framlög í einu eða öðru formi til þess að loka samningum. Oftar en ekki hafa þessi inngrip ríkisins haft úrslitaáhrif. Sérkennilegt ef slíkt getur ekki átti við þegar að starfsmenn sveitarfélaga freista þess að semja við sveitarfélögin. Á ríkið bara "að splæsa" þegar að almenni markaðurinn á í hlut og er það þá hlutverk ríkisins að niðurgreiða sérstaklega laun á hinum almenna vinnumarkaði umfram hinn opinbera?

Starfsmatið

Sátum lengi dags og langt fram á kvöldin í pælingum um tengingu á blessuðu starfsmatinu. Gekk fínt en þó ekki nægilega vel til þess að klára málið alveg.
Verður vonandi leyst á næstu dögum enda miðað við að greitt verið eftir nýju mati um miðjan nóvember.

Ungdom, demokrati och deltagelse

Gengu í salinn ungu mennirnir tveir saman. Dressaðir í jakkaföt og bindi. skima salinn, sjá sem er að klæðnaðurinn er full formlegur, taka niður bindin og sá minni fer í pontu og setur í gang Power point showið

Kvaðst koma frá The Independence Party, sem hann kvað stærstan allra flokka á Íslandi og flokkurinn hefði ráðið öllu í fjölmörg ár. Flokkurinn væri flokkur allar stétta en stundum væri sagt að það væri of margir lögfræðingar í flokknum eins og t.d. hann sjálfur. Flokkurinn vildi meiri frelsi og einkavæðingu á öllum sviðum samfélagsins.

Sem dæmi um hve félagið hans ungliðahreyfingin væri stór, þá hefði hann formaðurinn fleiri atkvæði á bak við sig í formannskosningu en núverandi forsætisráðherra hefði fengið í síðustu þingkosningum. Mikið tillit væri tekið til þeirra sjónarmiða innan flokksins enda fjórir ungliðar á þingi, þeir Einbjörn, Tvibjörn, Þríbjörn og Fjórbjörn. Gerið mikið úr sínu fólki og sparaði hvergi stóru orðin í þeim efnum

Þegar hér var komið sögu varpað ungi maðurinn upp mynd af foringja flokksins, manni á miðjum aldri afar ábúðarmiklum, klæddum jakkafötum, sitjandi í miðjum hópi barna á aldrinum 4- 5 ára..... salurinn hló, enda hinn biblíulega skírskotun afar skýr og manni var auðvitað ljóst að erindið var trúarlegs eðlis fyrst og fremst og eina erindið af fjölmörgum sem var eins og kosningarfundur.

Markmiðið auðvitað ekki slíkt heldur það að ræða hvernig hægt er að virkja ungt fólk til þátttöku, hvernig félög af ýmsum toga geta virkjað ungt fólk til þátttöku hvert á sínu sviði. Hvernig lýðræði og í hvað formi það nýtist ungu fólki, er t.d kjörgengi við 18 ára aldur of hár aldur, er eitthvað annað form hægt að hugsa sér hvað varðar virkt lýðræði.

Jakkafatamaðurinn og lögfræðingurinn komst aldrei upp á þetta plan, en stóð sig hins vegar afar vel í trúboði fyrir þennan ofsatrúarsöfnuð sem hann nefndi The Independence Party

Annars fín ráðstefna daganna 20 - 23 apríl á Selfossi undir yfirskriftinni Ungdom, demokrati och deltagelse. Fjöldi góðra erinda og hugmynda. Þátttakendur voru fjölmargir og komu víða af Norðurlöndunum. Aldurinn 14 - 70 ára en unga fólkið í meiri hluta og allir sem einn virkir þátttakendur.

Fínt framtak og þarft hjá Æskulýðsnefnd Norrænu ráðherranefndarinnar og vonandi að sem mest af því sem þarna fór fram verði gefið út öðrum til gagns.

Er ekki komin tími til að tengja

Sungu hinir eldhressu "Skriðjöklar" frá Akureyri hér í eina tíð, vissulega er svarið og er það átt við blessað starfsmatið en þau merku tímamót eiga sér nú stað í þeirri vinnu að tími tenginga við launatöflu er að renna upp. Flókið verk og vandasamt, munum fara í sveitina eftir helgi, fulltrúar Samflotsins og fulltrúar launanefndar og ekki koma til byggða fyrr en búið verður að tengja matið. Tekst vonandi þokkalega, veit það þó af langri vegferð í verkalýðsmálum að ekki verða allir á eitt sáttir í þessum efnum frekar en fyrri daginn, væntingar auðvitað miklar og ekki bætir að biðtími eftir matinu hefur verið afar langur.

Að pissa í skóinn

Finnst hugsanleg lagasetning í kennaradeilunni afar slæmt mál. Hvers vegna? Svarið einfalt, kennarar munu auðvitað segja upp störfum nánast allir sem einn, enda engin önnur leið í stöðunni , vinnandi hjá sveitarfélögum sem virða störf þeirra afar lítils sem á laununum má merkja. Uppsagnarfrestur eru þrír mánuðir þannig að allt mun þetta renna saman í eitt, samningar okkar BSRB félaga og annarra s.s. framhaldsskólakennara sem eru lausir í lok mars.

Með lagasetningu er því óréttlætið fryst, stór deila óleyst, skólarninr í enn meira lamasessi en nú er og önnur og gríðarlegri átök í vændum. Lagsetning mun því ekkert leysa neitt nema síður sé og sennilega virka eingöngu um þriggja mánaða skeið þ.e.a.s út lögbundin uppsagnarfrest.

Íslensk láglaunapóltík er böl og löngu komin tími til þess að brjóta hana á bak aftur. Gef ekkert fyrir það að hagkerfið fari til fjandans, þó svo að kaupið hækki um nokkrar krónur. Vaxtaokur, verðsamráð, hátt vöruverð og annar vitleysisgangur í íslensku efnahagslífi hefur hingað til ekki þótt hafa nein áhrif.
Snýst málið kannski bara um það eitt að halda fjármagninu í vasa þeirra sem þegar hafa allt til alls? Mér heyrst mesta gagnrýni á verkfall kennara einmitt koma úr efri lögum samfélagsins og gott ef það er ekki akkúrat úr þeim ranni sem umræðan um hve nauðsynlegt sé að koma á einkaskólum er sprottin.

Þekki af eigin raun hina afar óbilgjörnu launastefnu sveitarfélaganna sem nánast öll sem eitt hafa afsalað sér forræði í jafn mikilvægum málum til launanefndar sveitarfélaganna. Ísland er í fallsæti hvað laun varðar ef tekið er mið af nágrannalöndum okkar þar með talið Grænland og Færeyjar

Launanefnd sveitarfélaganna á auðvitað ekki láta hafa sig út í sendiferð af þessu tagi. Sveitarfélögin hafa enga sérstaka skyldu til að ganga fram fyrir skjöldu praktíserandi grjótharða láglaunastefnu, sveitarfélögin í landinu eiga auðvitað að endurspegla vilja almennings í stað þess að vera persónugerfingur láglaunastefnu og ganga þar með fyrst og fremst erinda vinnuveitendasambandsins og annarra þeirra afla samfélagsins sem öllu vilja halda í lægstu viðmiðum nema e.t.v. eigin ágóða.

Fiskur undir steini

Missti því miður af þeirri umdeildu og afargóðu heimildarmynd "Fiskur undir steini" sem sýnd var í Bæjarbíói s.l. laugardag á vegum Kvikmyndasafns Íslands.
Sá hins vegar í kvöld nokkrar góðar meðal annars "Bóndann" og "Við byggjum hús" eftir Þorstein Jónsson og "Að byggja Ísland" eftir Þorgeir Þorgeirson, allt saman ljómandi fínar myndir.

Skemmtilegt þema, heimildarmyndin. Fiskur undir steini var ekki í boði Grindavíkurbæjar og varð fyrir vikið hvöss þjóðfélagsádeila. Landvirkjum er með "heimildarmynd" um Kárahnjúka í vinnslu? Verður hún nokkuð annað Landsvirkjun að monta sig.? Heimildarmyndin er frábært listform þ.e.a.s. ef listamaðurinn er trúr viðfangsefninu sem því miður er ekki alltaf.

Hefði auðvitað þurft að sækja bíóið stíft undanfarið, í fræðsluskyni, sérstaklega slæmt að missa af áróðursmyndunum frá seinni heimstyrjöldinni sem sýndar hafa verið síðustu vikur, sennilega margt sem við verkalýðsforingjar getum af þeim myndum lært í "retorikinni" þó svo að viðfangsefni dagsins í verkalýðsmálum séu sem betur fer ekki í samræmi við þau sorglegu átök og hörmungar sem styrjöldin hafði í för með sér. Hins vegar veltir maður ósjálfrátt fyrir sér í þessu sambandi "fréttaflutningi " frá Írak eða miðausturlöndum

Hef áður sagt það og segi það aftur. Fínt safn, kvikmyndasafnið og virðingarvert framtak að halda úti kvikmyndaklassík af ýmsum toga. Hvet fólk til þess að kíkja í Bæjarbíó á þriðjudagskvöldum eða á laugardagseftirmiðdögum

Íbúaþing á laugardag

Hvet alla sem vettlingi geta valdið til þess að sækja íbúaþingið í Hafnarfirði sem fram fer á laugardaginn. Íbúaþing er fínn vettvangur til þess að móta sitt bæjarfélag og hafa áhrif á þróun þess. Veit það að reynslan af þingum sem þessum er góð og fjölmargar og góðar hugmyndir og tillögur líta dagsins ljós. Á ekki von á öðru en að slíkt hið sama verði upp á teningunum hjá okkur. Verð því miður erlendis og kemst því ekki en hefði svo gjarnan viljað taka þátt. Óska öllum velfarnaðar á þinginu og vona að maður geti verið með næst.

Áttu góða hugmynd um sparnað?

Segir á innra neti Hafnarfjarðarbæjar, en þar er starfsfólk hvatt til þess að leggja inn sparnaðartillögur í tengslum við fjárhagsáætlun. Það er allt saman gott og gilt ef ekki væri einn stórkostlegur ljóður á ráðagerð þessari sem er sá að allt er þetta nafnlaust. Fær fyrir vikið allt aðra áferð en ef fólk gerði grein fyrir tillögum sínum undir nafni.

Billegt þykir mér og það í meira lagi . Hef sjálfur vanið mig á það að skrifa alltaf undir nafni. Færi að vísu stundum í letur hugrenningar vinar míns L. Norðfjörð sem skrifar af ábyrgðarleysi og reynir að herma eftir vini sínum Flosa Ólafssyni.

Nafnleynd gefur tillögum ekkert gildi eða vigt enda ekkert vitað hvaðan þær koma og í hvað tilgangi þær eru settar fram. Verður auðvitað slúðurkennt og opnar á þann möguleika að menn setji fram tillögur af fullkomnu ábyrgðarleysi.
Skil satt að segja ekki þessa hugmynd og ekki heldur hvað pæling er á bak við. Er verið að etja deildum og eða fólki saman eða hver er eiginlega tilgangurinn?

Ég get alveg haft þær hugmyndir að skipulagsbreytingar hafi ekki haft sparnað í för með sér nema síður sé og að allt of margir og dýrir embættismenn skipi hið s.k. rekstrarteymi. Fyrirkomulag beiðnakerfis bæjarins sé handónýtt og margt annað. Ef ég geri það þá geri ég það undir nafni en fel mig ekki bak við stól eða bauna úr launsátri.

Skora á bæjaryfirvöld að breyta fyrirkomulagi á síðunni þannig að þær tillögur sem framkoma séu settar fram undir nafni- annað sæmir ekki bæjarfélaginu og er í raun algerlega óviðeigandi.