Vetrarhátíð í Reykjavík

Virkilega fínt upplegg vetrarhátíð þeirra Reykvíkinga. Brá mér af því tilefni í höfðuborgina sl. föstudagskvöld. Fór fyrst á sýningu og tónleika í Listasafni ASÍ. Ingibjörg Jónsdóttir og Guðrún Marínósdóttir sýndu textil. Fínar sýningar hjá þeim báðum. Dúóið Stemma léku íslensk þjóðlög. Flutningur þeirra Heiðrúnar Önnu Jónsdóttur og Steef van Oosterhout var í einu orði sagt frábær en óhefðbundin. Rödd, víóla, steinar og marimbu (Sýlafón) Fínn hljómur í Listasafni ASÍ. Sem sagt stórkostlegir tónleikar innan um falleg og vönduð textílverk Ingibjargar Jónsdóttur.

Ljósmyndasafn Reykjavíkur var næsti viðkomustaður minn. Erindið - Friðrik Örn og sýning hans „10.000 dagar með myndavél”. Varð ekki fyrir vonbrigðum enda Friðrik meðal okkar allra bestu ljósmyndara. Tækni hans og færni í stafrænni ljósmyndun er með eindæmum og í hæðsta gæðaflokki . Ákaflega góð sýning sem ég hvet alla áhugamenn um ljósmyndalist til að sjá.

Þakka fyrir mig og hefði vilja sjá margt fleira enda dagskrá hátíðarinnar fjölbreytt og góð. Tek mér örugglega lengri tíma næst. En eins og fólk veit þá er fátt eins gott fyrir sálina og góður skammtur af hágæða kúltur - ekki satt.

Tap en þó sigur

Brá mér í Menntaskólann við Hamrahlíð í gærkvöldi. Erindið að fylgjast með ræðukeppni framhaldsskólanna en þar atti Flensborg kappi gegn MH.
Fín keppni í alla staði og góð frammistaða. Þó svo að mínir menn hafi lotið lægra haldi þá er það fínn árangur að ná inn í fjögurra liða úrslitkepnninnar. Flensborgarar eru reynslunni ríkari og leiðin bara upp á við.
Morfískeppnin er gott upplegg og fínn vettvangur menntaskólanema til þess að þjálfa sig í því sem kalla má hornstein lýðræðisins – rökræðunni . Þakka fyrir mig, ánægjulegt kvöld.

Glöggt er gests augað

Hitti um daginn Svía sem hér hefur búið s.l. tvö ár. Erindi hans var að ræða við mig um íslensk æskulýðsmál en viðkomandi er að vinna verkefni um þau í framhaldsnámi er hann stundar í Svíþjóð um þessar mundir.

Ekki var hjá því komist að ræða þjóðfélagsþróun almennt hér á landi og viti menn Svíanum fannst ástandið þrungið spennu í meira lagi og í mun meira lagi en góðu hófi gegndi. Ísland væri ákaflega vel stöndugt land efnahagslega en samt væri hagur almennings óviðunandi. Það væri greinilegur ójöfnuður í landinu, verkalýðshreyfingin væri slöpp, matvöruverðið afar hátt , vaxtaokur í bönkunum? Margt fleira í þessum dúr nefndi Svíinn sérstaklega máli sínu til stuðnings.

Hann spurði síðan “ Hvernig getur ungt fólk í þessu landi eiginlega komið undir sig fótunum, stofnað fjölskyldu, skaffað sér þak yfir höfuðið og átt börn? Hvers vegna býr almenningur á Íslandi ekki við sömu kjör og t.d. mitt fólk í Svíþjóð? Endaði hann síðan pistillinn með þeirri fullyrðingu að þessi spenna og ólga í samfélaginu hlyti fyrr en seinna að finna sér útrás og þá yrði sprenging og mikil læti.

Ég var ekki viss, Íslendingar væru sárþjáðir af “Pollýönnu heilkenninu”, yrðu bara spældir í þrjá daga og síðan yrði allt gott og blessað. “Verra gat það verið” hugsa menn og láta þetta yfir sig ganga, allt það sem Svíinn nefndi og fjölmargt annað.

Minnist þess að á námsárum mínum í Svíþjóð, á níunda áratug síðustu aldar, þá hækkaði mjólkurverð um 1% sem var umfram verðlagsforsendur kjarasamninga þess tíma og viti menn allt varð vitlaust, samningar voru samningar. Ekki tóku menn ró sína fyrr en búið var að koma málum til fyrra horfs.

Fór að segja Svíanum að Ísland væri sérstakt og erfitt að bera það saman við önnur lönd, landið væri lítið og allir þekktu alla. Flestir Íslendingar ættu því einhvern ættingja sem væri kvótaeigandi eða framámaður í bankakerfinu eða framkvæmdastjóri í stórmarkað eða yfirmaður hjá olíufélagi. Vegna nálægðar væri því erfitt að taka á þessu, manni væri ekki illa við fjarskyldan frænda sinn sem af dugnaði og eljusemi hefði komið sér upp 900 m2 einbýlishúsi!

Sá sem var að Svíinn gaf ekkert fyrir þessa málsbætur mínar. Varð það þá skyndilega ljóst að ég er sjálfur með “Pollýönnu heilkennið” á háu stigi og það sem verra er, ég er praktíserandi “kóari” ( meðvirkur ) eins meðferðarbransinn kallar oft aðstandendur alkahólista - læt eins og ekkert sé. Lærdómurinn af þessari heimsókn Svíans var því ekki síður minn en hans – glöggt er gests augað

Starfsmat

Það eru margir sem velta fyrir sér þessu blessaða starfsmati . Birti hér fólki til glöggvunar mismun á tengingu í Reykjavík og hjá sveitarfélögunum. Stig eru einfaldlega mun verðmeiri í Reykjavík en hjá sveitarfélögunum, sem þýðir á mannamáli að samkvæmt starfsmati þá verða störf sem fá jafnmörg stig í þessu samræmda kerfi lægra launuð hjá sveitarfélögunum en hjá borginni. Ástæður einfaldar launanefnd sveitarfélaga neitaði alfarið í síðustu kjarasamningum að fækka stigum milli launaflokka sem hefði getað bjargað því sem bjargað varð. Neðangreint dæmi sýnir í hnotskurn hvílík mismunun á sér stað:

Reykjavík / Sveitarfélögin þ.m.t. Hafnarfjörður

315 stig = launafl 127 / 119 = 153.765 / 146.763 kr = mism. 7.002 kr
361 stig = launafl 134 / 124 = 170.656 / 158.106 kr = mism. 12.550 kr
400 stig = launafl 141 / 128 = 189.401 / 167.808 kr = mism. 21.593 kr
470 stig = launafl 151 / 138 = 219.808 / 194.748 kr = mism. 25.060kr


Þær tillögur sem launanefnd sveitarfélaga kom fram með til lausnar í yfirstandandi kjaradeilu taka ekkert á þessu máli. Starfsmatið mun því ekkert nýtast sem launamyndunarkerfi nema síður sé ( og til hvers er það þá eiginlega ?). Launanefnd nýtti aðallega krónutöluhækkun sem deyr fljótlega út og mjög fljótlega eftir að allra lægstu láglaununum sleppir.
Til hvers er þá verið að halda úti kerfi ef það er ekki nýtt til lausnar í þeirri krísu verið hefur uppi. Er það vegna þess að launanefnd sveitarfélags vill einungis leiðrétta eins lítið og hugsanlega var hægt að komast upp með?

Það verður að taka bíl úr handbremsu ef akstur á að verða viðunandi . Það verður að tengja starfsmatskerfið við raunveruleikann ef það á að virka. Ný tenging sveitarfélaganna til samræmis við Reykjavík hefði leyst allt það sem leysa þurfti. Það var ekki gert og flokkast auðvitað undir eitt af þeim fjölmörgu “undarlegheitum” sem fylgja þessu blessaða starfsmati. Vegir launanefndar sveitarfélaga eru rannsakanlegir og augljósir. Stefnan kristallast i hinni ... þið vitið hvað ég meina.

Dr. Spock og önnur góð bönd

Hljómsveitin Dr. Spock eru engir aukvisar þegar músík er annars vegar. Heyrði í köppunum á föstudagskvöldið í félagsmiðstöðinni Hrauninu. Tilefnið Rokkhljómsveitakeppni Hafnarfjarðar. Þar komu fram fimm efnileg bönd. Úrslit urðu eftirfarandi . Fóbía úr Setrinu vann, í öðru sæti var Própanól úr Hrauninu og í þriðja sæti stelpubandið Fnykur úr Verinu Allt efnileg og góð bönd sem á vonandi eftir að heyrast mikið frá í framtíðinni. Viðtökur hinna fjölmörgu gesta voru mjög góðar og stemmingin fín.

Fullt hús

Það hafa sennilega verið vel á fimmta hundrað unglingar í félagsmiðstöðinni Öldunni í kvöld. Húsið var algerlega stappað og rífandi stemming. Tilefnið var úrslitakvöld söngkeppni Hafnarfjarðar. Fín keppni fjölbreytt lagaval fínn flutningur en því miður aðeins þrjú efstu í keppninni sem fara í söngkeppni SAMFÉS, hefðu mátt vera mun fleiri miðað við standardinn.

Veit að okkar fólk á eftir að ná langt. Sigurvegarinn Berglind Björk, fremst meðal jafningja, úr félagsmiðstöðinni Verinu, söng lagið Líf snilldarlega og fer sennilega langt í SAMFÉS keppninni. Virkilega ánægjulegt kvöld og öllum til sóma

Húrra fyrir Nemendafélagi ME

Frábært framtak hjá nemendafélagi Menntaskólans á Egilsstöðum. Þau blása til orustu gegn einelti á Netinu m.a. með útgáfu á veggspjaldi og með því að taka upp umræðu um þetta böl.
Eins skemmtilegir Netheimar eru þá eru þar vissulega skuggahliðar. Mesta lagkúran er auðvitað sú að vega að saklausu fólki, nafnlaust af heimasíðum eða með rafpóst sem engin veit hver sendir. Þetta er auðvitað leið gungunnar sem þorir ekki að tjá sig undir nafni. Verður auðvitað marklaust en getur auðvitað verið afar særandi og meiðandi fyrir þann sem fyrir verður.

Löngu tímabært mál að taka til hendinni í þessum málum og frábært framtak hjá krökkunum fyrir austan. Nýtum tæknina og þær mörgu jákvæðu hliðar sem hún hefur upp á að bjóða. Látum taka mark á okkur, skrifum undir nafni og tökum fulla ábyrgð á því sem frá okkur fer.

Frankó var hress, sögðu menn

Frankó einræðisherra á Spáni var bráðhress( í öndunarvélinni, niðurkældur, vafinn leiðslum og meðvitundarlaus) , eiginlega þó nokkuð fram yfir andlátið. Ástand hans skipti í raun engu. Öllu skipti hins vegar að almenningur hefði trú á því að karlinn væri hérna megin móðunnar miklu þess vegna var þrástaglast á því að hann væri við góða heilsu. Á meðan að svo væri þá breyttist ekkert.

Datt þetta svona í hug þegar maður fylgist með fréttum um launamál þessa daganna. Það er nefnilega svo að í öllum viðtölum í fjölmiðlum við nefndarmenn í launanefnd sveitarfélaga kemur fram a.m.k tvisvar til þrisvar að nefndin njóti óskorðað trausts o.sv.fr. Við sem í þessum heimum hrærumst vitum hins vegar að baklandið þ.e.a.s. sveitafélögin eru ekki par sammála um störf nefndarinnar. Opinberar deilur og hnútukast forsvarsmanna sveitarfélaganna undanfarið er bara toppurinn á ísjakanum. Það er greinilegur pólitískur ágreiningur um launastefnu almennt meðal sveitarfélaganna og það er nokkuð ljóst að það stefnir í að Reykjavík segi sig alfarið úr launanefnd sveitarfélaga.

Tel því einsýnt að “heilslufar” launanefndar se að einhverju leiti”Frankóískt” þessa daganna hvað sem síðar verður. För Frankós yfir móðuna miklu hafði síður en svo neikvæðar afleiðingar í för með sér fyrir spænsku þjóðina.
Launanefnd sveitafélaga hefur ekki reynst okkur launþegum vel. Með grjótharðri láglaunapóli ( í umboði sveitarfélaganna? ) hefur þeim tekist að koma kjörum bæjarstarfsmanna í sögulegt lágmark.

Hefði Frankó verið rétti maðurinn til þess að leiða Spánn áfram – er launnefnd sveitarfélaga rétti aðilinn til þess að koma launamálum sveitafélaganna í lag – Svari nú hver fyrir sig?
Sá sem þetta ritar myndi ekki gráta það að nefndin yrði aflögð með öllu og hefur sagt og segir enn að sveitarstjórnir eiga hver og ein að axla þá ábyrgð að stjórna sínu bæjarfélagi þ.m.t. launamálum.

Ræðukeppni & söngkeppni Vitans

Brá mér á ræðukeppni framhaldsskólanna Morfís í gærkvöldi. Er málið nokkuð skylt þar sem að sonur minn er liðsstjóri Flensborgarliðsins. Sá mína menn í Flensborgarskóla sigra Fjölbrautarskólann við Ármúla nokkuð örugglega. Fín keppni og gaman að fylgjast með því hve góðum tökum allt þetta unga fólk hefur náð á rökræðunni.
Bjartsýni var umræðuefnið - með og á móti, ekki skorti rökin, andstæðingar unnu og því ljóst að ekki er gott að byggja á bjartsýninni einni saman.

Var dómari í kvöld í söngkeppni félagsmiðstöðvarinnar Vitans. Hef alltaf jafn gaman af því hlutverki og í raun forréttindi að fá að fylgjast með þessu upprennandi listafólki. Varð ekki fyrir vonbrigðum í kvöld. Allt frá hráu pönki þar sem menn létu hina almennt viðurkenndu tónfræði ekki trufla sig yfir í hugljúfar ballöður, og allt þar á milli . Fór að lokum svo að söngkonan og gítarleikarinn Hekla ásamt hljómsveit sigraði keppnina með minnsta mun sem ég man eftir í svona keppni.

Æskan að fara í hundanna? segir eldra fólk stundum – Tóm vitleysa segi ég og hvet alla til þess að kíkja inn í þessa veröld.

Með „bæjarstjórann" í maganum

Segir sjálfstæðiskonan Jóhanna Thorsteinsson á heimasíðu sinni um félaga minn og vin Jón Júlíusson. Tilefnið er það að Jón sækist eftir fyrsta sæti í prófkjöri Samfylkingarinnar í Kópavogi. Að vera með „bæjarstjórann” í maganum er full absúrd og ekki á nokkurn mann leggjandi því eins og menn vita er Gunnar Birgisson núverandi bæjarstjóri mikil maður á velli og ekki möguleiki að koma honum fyrir með góðu móti í maga hvorki Jóns né annarra.

Ef Jóhanna á við að Jón eigi sér það markmið að verða næsti bæjarstjóri Kópavogs, þá er ekkert annað um það að segja að slíkt væri ákaflega skynsamlegt. Jón hefur mjög víðtæka reynslu á hinum ýmsu sviðum samfélagsins sem myndi án alls efa koma honum til góða í starfi sem bæjarstjóri. Jón hefur einfaldlega flesta þá kosti er prýða þarf góðan bæjarstjóra.

Myndi fagna því að félagshyggjuöflin í Kópavogi stæðu að meirihluta eftir næstu kosningar. Meirihluta sem hefði meiri skilning en nú er á kjörum hinna lægst launuðu. Í verkstjórn og sem forystumaður slíks afls er einn maður umfram aðra tilvalin, hann heitir Jón Júlíusson.

Minni á

Undirskriftarsöfnun - http://www.deiglan.com/askorun

Er ?

Loðmundur Norðfjörð stórskáld sendir vini sínum, útgerðarmanni þessarar dagskinnu, af og til menningartengt efni sem ég birti gjarnan á síðunni. Ljóðið „Er” barst mér nýverið og það hljóðar svona:

Er nefnd sem nefnd
er launanefnd
launanefnd?

Það er stund milli stríða

Þess vegna er undarlegt að bæjaryfirvöld í Kópavogi skuli standa í þessum látum sem eru fullkomlega tilefnislaus af þeirri einföldu ástæðu að sjá það allir sem það vilja sjá að það verður að gera eitthvað í launamálum. Til þess var kallað til launaráðstefnu sveitarfélaga. Þessi vonlausa barátta bæjaryfirvalda er sorglegri en tárum taki. Undarlegt að þurfi öll þessi átök vikum saman til þess eins að fá eitt viðtalsbil við stjórnendur bæjarins.

Eitthvað rámar mig í að bæjarstjóri þeirra Kópavogsmanna hafi stært sig af bestu samningum bæjarstarfsmanna og lítið var á þeim tímapunkti rætt um að bærinn væri að sprengja einhvern launaramma sveitarfélaga í landinu. Það kom seinna og þá var Reykjavík allt í einu sökudólgurinn eftir að borgarstjóri Reykjavíkur hafði sýnt þann pólitíska dugnað og þor að semja um laun á mannsæmandi nótum.

Bæjarstjóri Hafnarfjarðar gaf yfirlýsingu (sjá www.sthafn.is) í kjölfarið sem var þess eðlis að STH fólk hinkrar eftir niðurstöðum þessarar launaráðstefnu sem framundan er. Fram að þeim tíma er algerlega óþarft að eyða nokkru púðri hvað sem síðar verður. Púðrið er auðvitað allt á sinum stað og fer ekki langt og hægt að grípa til þess snarlega ef með þarf.

Tölvert hefur gengið á púðurbirgðir bæjaryfirvalda í Kópavogi og það sem verra er að öllu eytt á hröðu undanhaldi, vígstaða öllu verri en í upphafi. Ergo - Átök verða hafa tilgang og innhald, ef ekki þá fer illa.

Brauðmolahagfræði

Alveg makalaust að heyra málflutning ofurlaunaliðsins. Annars vegar þegar að það er að bera saman ástæður fyrir ofurlaunum sínum og svo hins vegar að reyna að réttlæta hina grjóthörðu íslensku láglaunapólitík sem er sú svæsnasta í öllum þeim löndum sem við berum okkur saman við. Hækkun launa ræstingafólks ku orsaka hrun hins íslenska efnahagslífs. Dettur helst í hug að Ragnar Reykás skrifi textann í þessum farsa.

Er ekki komin tími til „sakaruppgjafar” enda meintur glæpamaður alsaklaus. Það eru ekki laun ræstingarfólks og annara láglaunahópa sem eru að setja allt á annan endann í íslensku efnahagslífi, þó svo að fulltrúar vinnuveitenda haldi fram þeim ásökunum með kerfisbundnum hætti.
Íslensk láglaunapólitík er félagslegt böl og auðvitað hinn eini sanni sökudólgur. Það er með eindæmum að blessuðu gamla fólkinu, örykjum og láglaunafólki sé haldið í kjörum við og undir framfærslumörkum í þessu altalaða góðæri.

Ef það hefur einhvern tímann verið pólitískt stefnumið núverandi ríkisstjórnar að jafna kjörin í landinu þá hefur það algerlega mistekist. Kannski hefur það aldrei verið ætlunin, stjórnvöld fremur dregið taum þeirra samfélagshópa sem þegar hafa verulega ríflega til hnífs og skeiðar. Held það bara, svei mér þá, að svo sé og í þeim efnum hefur mönnum tekist vel til, það dettur varla brauðmoli af borðum alsnægtanna

Gleðilegt nýtt ár

Veit ekki hvað næsta ár ber í skauti sér, sennilega ýmislegt spennandi og vonandi skemmtilegt. Sé á dagskinnunni að árið 2005 var í annasamara lagi. Full mikil læti á tímabili og tóm leiðindi hvernig kjaramálin hafa farið. Fullljóst að betur má ef duga skal á þeim vettvangi. Við verðum að koma Hafnarfjarðarbæ upp úr þessum láglaunapytti sem hann hefur setið fastur í allt of lengi.

Óska lesendum árs og friðar sem og farældar á komandi ári.

Gleðileg jól

Óska lesendum dagskinnunnar gleðilegra jóla. Þakka viðbrögð sem að öllu jöfnu hafa verði hin jákvæðustu þó svo að auðvitað hafi menn ekki verið á eitt sáttir á stundum og sent mér tóninn. Það er bara fínt og hvet ég fólk til þess að láta álit sítt í ljós ef svo ber undir, rafpóstfangið er hér til hliðar.




Hafnfirðingur
Blað Framsóknarmann barst mér inn um bréfalúguna í gær. Las þar að menn blása til sóknar í komandi bæjarstjórnarkosningum. Formaður fulltrúaráðsins ritar grein eina mikla þar sem nokkrum helstu stefnumiðum er lýst.

Brá nokkuð við lesturinn enda sá ég ekki betur en þarna væru saman komin á einn stað öll helstu vandræðamál síðustu tveggja kjörtímabila og slíkt talið til dyggða og eftirbreytni. Rándýrar einkaframkvæmdir dásamaðar og hópuppsagnir ræstingafólks og launalækkanir í kjölfarið taldar til meiriháttar afreka? Þetta er ekki sami Framsóknarflokkurinn sem ágætur tengdafaðirinn minn talar stundum um. Kannski er sá flokkur ekki lengur til - hver veit?

Hækkun og lækkun í hafi

Margt kynlegt hendir á leiðinni yfir hafið til Íslands. Körfuknattleiksmenn hafa stundum minnkað á þessu ferðalagi, úr rúmum tveimur metrum niður í nokkuð og jafnvel verulega undir tvo metra? Súrál hækkaði verulega í verði á ferð sinni yfir hafið hér í eina tíð og nú er það blessuð innflutta matvaran sem hækkar sem aldrei fyrr og það þrátt fyrir afar hagstætt gengi íslensku krónurnar?

Þurfum að fá okkar helstu vísindamenn til þess að kanna þetta „phenómen” Gæti hugsanlega verið einhverskonar „Bermúdaþríhyringur” hér í norðrinu sem farið er í gegnum með þessum alvarlegu afleiðingum?

Veit það ekki – sumir segja að hér sé að ferðinni hinn mannlegi breyskleiki sem oftast er kallaður græðgi. Það sé ekkert sérstakt „phenómen” snúist bara um mannlega hegðan sem þykir ekki til eftirbreytni að öllu jöfnu.

Hljómsveitin PAN

Drengirnir í hljómsveitinni PAN gaukuð að mér sínum fyrsta diski hér um daginn. Þétt og gott rokk skal ég segja ykkur og ekki laust við að við gömlu rokkhundarnir heyrum áhrif frá Jethro Tull og Deep Purple. Flott skífa og ekki að merkja að hér sé á ferð fyrsti diskur sveitarinnar. Sándið er fínt, flottur flutningur og öll umgjörð til fyrirmyndar. Mæli eindregið með þessum diski og hvet liðsmenn til frekari dáða í rokk and rólinu.

Verkin tala

Er auðvitað raunin þegar að laun eru annarsvegar. Stefna launanefndar sveitarfelaga er klár láglaunastefna sem ekki hefur tekið nokkurt viðmið af ríkjandi góðæri. Viðbrögð nokkurra bæjarstjóra vegna kjarasamninga Reykjavíkurborgar vekja furðu og viðbrögð frá samtökum atvinnulífsins og ekki sist varaformanns fjárlaganefndar Alþingis eru sorgleg. Málflutningur gagnvart borgarstjóra, úr þeim ranni, þessa daganna er með eindæmum og þeim hætti að það jaðrar við einelti.

Átti þjóðarsáttin og þær fórnir sem verkalýðshreyfingin færði í þeim efnum og sá ávinningur er þessar fórnir skópu einungis að fara til fárra útvaldra í samfélaginu? Eru það þessi gildi sem vinnuveitendur hanga á eins og hundar á roði?

Fólk þarf ekki nema að kíkja í launaumslagið sitt til þess að upplifa grjótharða láglaunastefnu. Orð breyta engu þar um því verkin tala. Að slá skjaldborg um slíka stefnu er því fyrst og fremst spurning um viðhorf til þess ágæta starfsfólks er vinnur af dugnaði og trúmennsku hjá bæjarfélögum.

Láglaunastefna er félagslegt böl. Þess vegna segi ég húrra fyrir borgarstjórnum í Reykjavík sem hafði þor og getu, einn stjórnmálamanna, til að takast á við þann napra raunveruleika, hina grjóthörðu láglaunastefnu sem launafólk hefur búið við til fjölda ára og það þrátt fyrir “góðæri”. Það var sannarlega orðið tímabært að taka til hendinni.

Af vegferð

Er ekki á sömu leið og Samfylkingin í Hafnarfirði um þessar mundir þó svo að ég teljist til félagsmanna. Sérstaklega á þetta við þegar að litið er til praktíserandi launastefnu bæjarins sem ég hef verið afar óhress með. Er afar sár yfir þeirri stöðu sem upp er komin í kjaramálum og gerir bæjarfélagið að einu helsta láglaunasvæði landsins. Hef reyndar haft áhyggjur um nokkra hríð af ýmsum tiltökum manna hér í bæ á sviði kjaramála sem ég hef talið víðs fjarri þeirri félagshyggju sem ég hélt að Samfylkingin kenndi sig við. Margt af þessu hef ég fjallað efnislega um hér í dagskinnunni og fjölyrði ekkert frekar um að sinni, að öðru leyti en því að flest hefði betur verið látið algerlega ógert af hálfu bæjarins og margt var ekki gert sem hefði verið nauðsynlegt að gera af hálfu sömu aðila.

Menn verða að rölta í sömu átt og með sama markmiði til þess að kallast samherjar en á það skortir verulega þessa daganna. Hef bæði í ræðu, riti og persónulegum samtölum reynt að hafa áhrif á kúrsinn en því miður með afar takmörkuðum árangri. Oftast hafa stjórnmálamenn vísað málum umyrðalaust til launanefndar sveitarfélaga og afsalað sér öllum áhrifum í jafn mikilvægum málaflokki og hér um ræðir.
Niðurstöður eru dapurlegar sem endurspeglast í grjótharðri láglaunapólitík sem sífellt verður augljósari, launapólitík sem hinir kjörnu fulltrúar bera auðvitað ábyrgð á.

Það er því auðvitað ekkert annað í stöðunni hjá undirrituðum en að staldra við um nokkra stund, hvíla lúin bein og hugsa sinn gang í víðasta skilningi þess orðs? Verð auðvitað að velta fyrir mér hvort röltið þjóni hagsmunum þess hóps sem ég er að vinna fyrir. Þykir það nokkuð ósennilegt að svo sé þessa daganna miðað við stöðu mála.