Gleðilegt nýtt ár

Veit ekki hvað næsta ár ber í skauti sér, sennilega ýmislegt spennandi og vonandi skemmtilegt. Sé á dagskinnunni að árið 2005 var í annasamara lagi. Full mikil læti á tímabili og tóm leiðindi hvernig kjaramálin hafa farið. Fullljóst að betur má ef duga skal á þeim vettvangi. Við verðum að koma Hafnarfjarðarbæ upp úr þessum láglaunapytti sem hann hefur setið fastur í allt of lengi.

Óska lesendum árs og friðar sem og farældar á komandi ári.

Gleðileg jól

Óska lesendum dagskinnunnar gleðilegra jóla. Þakka viðbrögð sem að öllu jöfnu hafa verði hin jákvæðustu þó svo að auðvitað hafi menn ekki verið á eitt sáttir á stundum og sent mér tóninn. Það er bara fínt og hvet ég fólk til þess að láta álit sítt í ljós ef svo ber undir, rafpóstfangið er hér til hliðar.




Hafnfirðingur
Blað Framsóknarmann barst mér inn um bréfalúguna í gær. Las þar að menn blása til sóknar í komandi bæjarstjórnarkosningum. Formaður fulltrúaráðsins ritar grein eina mikla þar sem nokkrum helstu stefnumiðum er lýst.

Brá nokkuð við lesturinn enda sá ég ekki betur en þarna væru saman komin á einn stað öll helstu vandræðamál síðustu tveggja kjörtímabila og slíkt talið til dyggða og eftirbreytni. Rándýrar einkaframkvæmdir dásamaðar og hópuppsagnir ræstingafólks og launalækkanir í kjölfarið taldar til meiriháttar afreka? Þetta er ekki sami Framsóknarflokkurinn sem ágætur tengdafaðirinn minn talar stundum um. Kannski er sá flokkur ekki lengur til - hver veit?

Hækkun og lækkun í hafi

Margt kynlegt hendir á leiðinni yfir hafið til Íslands. Körfuknattleiksmenn hafa stundum minnkað á þessu ferðalagi, úr rúmum tveimur metrum niður í nokkuð og jafnvel verulega undir tvo metra? Súrál hækkaði verulega í verði á ferð sinni yfir hafið hér í eina tíð og nú er það blessuð innflutta matvaran sem hækkar sem aldrei fyrr og það þrátt fyrir afar hagstætt gengi íslensku krónurnar?

Þurfum að fá okkar helstu vísindamenn til þess að kanna þetta „phenómen” Gæti hugsanlega verið einhverskonar „Bermúdaþríhyringur” hér í norðrinu sem farið er í gegnum með þessum alvarlegu afleiðingum?

Veit það ekki – sumir segja að hér sé að ferðinni hinn mannlegi breyskleiki sem oftast er kallaður græðgi. Það sé ekkert sérstakt „phenómen” snúist bara um mannlega hegðan sem þykir ekki til eftirbreytni að öllu jöfnu.

Hljómsveitin PAN

Drengirnir í hljómsveitinni PAN gaukuð að mér sínum fyrsta diski hér um daginn. Þétt og gott rokk skal ég segja ykkur og ekki laust við að við gömlu rokkhundarnir heyrum áhrif frá Jethro Tull og Deep Purple. Flott skífa og ekki að merkja að hér sé á ferð fyrsti diskur sveitarinnar. Sándið er fínt, flottur flutningur og öll umgjörð til fyrirmyndar. Mæli eindregið með þessum diski og hvet liðsmenn til frekari dáða í rokk and rólinu.

Verkin tala

Er auðvitað raunin þegar að laun eru annarsvegar. Stefna launanefndar sveitarfelaga er klár láglaunastefna sem ekki hefur tekið nokkurt viðmið af ríkjandi góðæri. Viðbrögð nokkurra bæjarstjóra vegna kjarasamninga Reykjavíkurborgar vekja furðu og viðbrögð frá samtökum atvinnulífsins og ekki sist varaformanns fjárlaganefndar Alþingis eru sorgleg. Málflutningur gagnvart borgarstjóra, úr þeim ranni, þessa daganna er með eindæmum og þeim hætti að það jaðrar við einelti.

Átti þjóðarsáttin og þær fórnir sem verkalýðshreyfingin færði í þeim efnum og sá ávinningur er þessar fórnir skópu einungis að fara til fárra útvaldra í samfélaginu? Eru það þessi gildi sem vinnuveitendur hanga á eins og hundar á roði?

Fólk þarf ekki nema að kíkja í launaumslagið sitt til þess að upplifa grjótharða láglaunastefnu. Orð breyta engu þar um því verkin tala. Að slá skjaldborg um slíka stefnu er því fyrst og fremst spurning um viðhorf til þess ágæta starfsfólks er vinnur af dugnaði og trúmennsku hjá bæjarfélögum.

Láglaunastefna er félagslegt böl. Þess vegna segi ég húrra fyrir borgarstjórnum í Reykjavík sem hafði þor og getu, einn stjórnmálamanna, til að takast á við þann napra raunveruleika, hina grjóthörðu láglaunastefnu sem launafólk hefur búið við til fjölda ára og það þrátt fyrir “góðæri”. Það var sannarlega orðið tímabært að taka til hendinni.

Af vegferð

Er ekki á sömu leið og Samfylkingin í Hafnarfirði um þessar mundir þó svo að ég teljist til félagsmanna. Sérstaklega á þetta við þegar að litið er til praktíserandi launastefnu bæjarins sem ég hef verið afar óhress með. Er afar sár yfir þeirri stöðu sem upp er komin í kjaramálum og gerir bæjarfélagið að einu helsta láglaunasvæði landsins. Hef reyndar haft áhyggjur um nokkra hríð af ýmsum tiltökum manna hér í bæ á sviði kjaramála sem ég hef talið víðs fjarri þeirri félagshyggju sem ég hélt að Samfylkingin kenndi sig við. Margt af þessu hef ég fjallað efnislega um hér í dagskinnunni og fjölyrði ekkert frekar um að sinni, að öðru leyti en því að flest hefði betur verið látið algerlega ógert af hálfu bæjarins og margt var ekki gert sem hefði verið nauðsynlegt að gera af hálfu sömu aðila.

Menn verða að rölta í sömu átt og með sama markmiði til þess að kallast samherjar en á það skortir verulega þessa daganna. Hef bæði í ræðu, riti og persónulegum samtölum reynt að hafa áhrif á kúrsinn en því miður með afar takmörkuðum árangri. Oftast hafa stjórnmálamenn vísað málum umyrðalaust til launanefndar sveitarfélaga og afsalað sér öllum áhrifum í jafn mikilvægum málaflokki og hér um ræðir.
Niðurstöður eru dapurlegar sem endurspeglast í grjótharðri láglaunapólitík sem sífellt verður augljósari, launapólitík sem hinir kjörnu fulltrúar bera auðvitað ábyrgð á.

Það er því auðvitað ekkert annað í stöðunni hjá undirrituðum en að staldra við um nokkra stund, hvíla lúin bein og hugsa sinn gang í víðasta skilningi þess orðs? Verð auðvitað að velta fyrir mér hvort röltið þjóni hagsmunum þess hóps sem ég er að vinna fyrir. Þykir það nokkuð ósennilegt að svo sé þessa daganna miðað við stöðu mála.

Vonbrigði

Neikvæð afstaða bæjarráðs Hafnarfjarðar sem færð var til bókar á fundi ráðsins 2. desember varðandi leiðréttingu á kjarasamningum STH til samræmis við félaga okkar í Kópavogi veldur mér sárum vonbrigðum. Það eru nokkur fordæmi þess að slíkt hafi verið gert og við sambærilegar aðstæður og nú eru uppi.

Finnst þessi afstaða bæjarráðs bera vott um mikla skammsýni. Held að menn átti sig ekki á alvarleika málsins né hvaða skilaboð er verið að senda starfsfólki. Sorglegt mál í alla staði. Sjá nánari umfjöllum á heimasíðu STH www.sthafn.is

Skólaliðar eru líka fólk

Barst hið undarlegasta bréf, verð ég að segja. “Verkferlar í eldhús og í matsal grunnskólum Hafnarfjarðar” ( þar sem SS matur er). Bréfið merkt Sláturfélagi Suðurlands sem mér vitnanlega hefur ekkert boðvald yfir starfsmönnum Hafnarfjarðarbæjar en var engu að síður afhent skólaliðum í tilteknum skóla hér í bæ. Í bréfinu er skólaliðum skipað út og suður í ýmis viðvik sem ekki eru á verksviði þeirra enda meira í ætt við störf matráða sem njóta annara og mun betri kjara en skólaliðar.

Ekki veit ég hvort þetta sé gert í vitorði eða í samvinnu við Hafnarfjarðarbæ en ef svo er þá verður ekki annað séð en að bæjarfélagið stundi einhverskonar starfsmannalána- eða leigustarfsemi þ.e. að bæjarfélagið semji við eitthvert fyrirtæki út í bæ um að ráðstafa starfsmönnum Hafnarfjarðarbæjar ? Sem er auðvitað afar slæmt enda ekkert verið rætt við starfsfólk um slíkt. Ekki verður sé að þessi gríðarlegu aukastörf eigi að launa eitthvað sérstaklega nema síður sé?

Það er algerlega út úr korti að eitthvert fyrirtæki út í bæ skundi með einhverjar starfslýsingar inn í skóla bæjarins og skipi málum þvert ofan í gildandi kjarasamninga, m.a. um starfsmat, sem kveður á um tilteknar starfslýsingar skólaliða sem eru ekki í neinu samræmi við verkferla SS. Skólaliðar hafa auk þess nú þegar nóg að gera í sínum daglegu störfum og ekki eru launin til að hrópa húrra fyrir.

Í þessu máli er svo sannarlega byrjað á vitlausum enda og með hætti sem engum er samboðinn. Ef þetta starf á að vera á verksviði skólaliða þá þarf að breyta starfsheitum þeirra, hið nýja og breytta starf þarf að meta og greiða laun í samræmi við það eða þá það að ráða fólk sérstaklega sem matráða. Grundvallaratriðið er auðvitað að fjölga fólki með aukinni þjónustu.

Allt er þetta hið undarlegasta mál - velti fyrir mér hvers vegna mætir fyrirtækið ekki bara með sinn eigin mannskap sem tíðkast víðast hvar þar sem verktakar sjá um skólamáltíðir.

Ef kennarar hafa fengið bætt fyrir ýmsar breytingar í starfi og starfsumhverfi skólanna, sem er auðvitað gott mál, af hverju gildir þá ekki hið sama fyrir aðra starfsmenn skólanna - Veit það ekki en svar óskast!
Eitt er þó algerlega víst sem er að það verður að vinda ofan af þessari vitleysu og koma málum í sæmandi horf - Skólaliðar eru líka fólk.

Nú er maður fyrrverandi president

Sem er þægileg tilfinning en dulítið skrýtin samt. Er sem sagt búin að vera formaður Samtaka norrænna félagsmiðstöðva UFN s.l. 11 ár. Langur tími og oftast gefandi en auðvitað stundum erfiður og alltaf annasamur. Hef samt sem áður ávallt notið góðs af því að vera Íslendingur og því átti tillölulega auðvelt með að sætta sjónamiði þegar að þess hefur þurft , sem er nú ekki í mörgum tilfellum.
Ekki hef ég tölu á þeim fjölda ungmennamóta eða námskeiða sem samtökin hafa staðið fyrir í gegnum árin víða á Norðurlöndunum. Eðli málsins vegna hef ég sótt marga af þessum atburðum en auðviðtað ekki alla.

Fínn tími og auðvitað ákveðinn forréttindi. Í gegnum embættið kynnist ég fjöldanum öllum af góðu fólki, lært margt og farið víða. Ég hef komið á marga þá staði sem ég hefði að öllu jöfnu ekki heimsótt og á staði sem ekki liggja beinlínis í alfaraleið. Loften í Noregi er stórkostlega fallegt svæði og sama má segja um norðaustur Finnland, Sænsku Smálöndin eru falleg og sama má segja um norður Svíþjóð, Jósku heiðarnar er fallegar, Færeyjar státa af einstakri náttúrfegurð og sama má segja um norrænu höfuðborgirnar sem allar hafa sinn sérstaka sjarma.

Kveð ákaflega sáttur á aðalfundi samtakanna, sem haldinn er hér í Kaupmannahöfn, enda um tvö ár síðan ég ákvað að hætta sem formaður þessara samtaka, veit einnig sem er að MajLis Blomqvist frá Svíþjóð sem nú tekur við formennskunni af mér mun standa sig með prýði. Óska UFN velfarnaðar og hvet alla sem vettlingi geta valdið til að standa vörð um hina norrænu samvinnu og þau gildi sem þar koma fram.

Norrænt samstarf er einstakt og á sér ekki hliðstæðu í veröldinni. Það er því afar mikilvægt að gefa ungu fólki á Norðurlöndum kost á því að taka þátt í samnorrænum verkefnum eins og þeim sem UFN stendur fyrir. Það er ekki síður mikilvægt að fagfólk úr æskulýðsbransanum eigi kost á því að koma saman á námskeiðum og ráðstefnum til þess að læra og skiptast á skoðunum um allt það sem nýjast er í faginu.

Ekki missa af David Hall

David Hall, prófessor við háskólann í Greenwich í Englandi, heldur erindi um rannsóknir á afleiðingum einkavæðingar á vatnsveitum. Fyrirlesturinn verður kl. 09:00 til 10:30 að Hótel Loftleiðum föstudaginn 18. nóvember nk.

David Hall er forstöðumaður deildar við háskólann í Greenwich sem hefur sérhæft sig í rannsóknum á mismunandi rekstrarformum innan almannaþjónustunnar.

Fundurinn er öllum opinn og aðgangur ókeypis. Erindið verður túlkað

Óeirðir í Frakklandi

...og svo halda menn að þetta séu „innflytjendurnir” sagði Joelle samstarfsmaður minn innan fulltrúaráðs evrópskra bæjarstarfsmanna EPSU, aðspurð um ástandið í Frakklandi um þessar mundir. Vorum að ræða þetta nokkrir fulltrúar eftir fund s.l. þriðjudag í EPSU, en sjálf býr Jóelle í úthverfi í norður París.

...og áfram hélt hún „ráðherra sem líkir fólki við hunda, þar sem atvinnuleysi ungs fólks er 40 %, þar sem skólar eru yfirfullir, þar sem samdráttur í félagsþjónustu er alger , þar sem möguleikar á vettvangi frítímans eru engir og allt slíkt aflagt, þar sem leigu- og íbúðarverð er hátt og þar sem ríkir almenn fátækt og ómegð.”
Í vonleysinu og „kaótíkinni” þrífst margt sem miður er en hefur akkurat ekkert með innflytjendur að gera enda flestir sem málið snertir barnfæddir Frakkar. Reiðin í öllu þessu vonleysi orðin alger og stjórnlaus.

Ein ummæli ráherra fylltu mælinn og allt varð vitlaust. Kjarni málsins snýst um afar illa stadda lágstétt í miðju góðæri, snýst um afskipta- og úrræðaleysi stjórnvalda til margra ára gangvart ungu fólki, snýst um réttlætiskennd og ekki síst snýst um misheppnaða pólitík.

Franski félagsfræðingurinn Durkheim myndi sennilega segja að óréttlætið í Frönsku samfélagi hafi verið orðið slíkt að lengra hefði ekki verið komist, ríkjandi staða því splundrast og ekkert annað að gera en að raða hlutum upp á nýtt og í samræmi við þarfir allra þegna samfélagsins en ekki bara sumra. Dæmi um slíkt voru stúdentaóeirðirnar 68 sem fyrst og fremst voru barrátta gegn ríkjandi en óréttlátum gildum samfélags þess tíma. Sama uppi á teningnum núna árið 2005 ? – Sennilega, segja margir.

Tvær góðar Úlpa & Sign

Það er gróska í Hafnfirsku tónlistarlíf þessa daganna, sem endranær. Mér áskotnaðist kynningareintak af nýjustu plötu Úlpu en Haraldur Sturluson vinur minn, fyrverandi starfsmaður ÍTH og trommari bandsins gaukaði að mér eintaki af nýjust skífu þeirra. Þurfti ekki að hlusta lengi til þess að gera mér grein fyrir að hér er hörku góður diskur á ferðinni. Flottir spilarar , fín lög ,gott sánd og heilsteypt skífa í alla staði. Fær örugglega frábæra dóma þegar hún kemur út.

Sign er ekki síðri skal ég segja ykkur. Heyrði í þeim á tónleikum í félagsmiðstöðinni Hrauninu um daginn þar sem þeir voru að spila lög af nýju skífunni sinni. Þeir Rafnssynir Ragnar og Egill halda merki og minningu föður síns á lofti sem frábærir tónlistarmenn. Egill er einn af okkar bestu trommurum og sama má segja um Ragnar hvað varðar gítarleikinn . Ragnar hefur þrátt fyrir ungan aldur skapað sinn eigin stíl og verður bara betri og betri.

Mæli því hiklaust með báðu þessum böndum og tel alvöru rokk and rólara vera með góða diska í höndunum þegar að þessar sveitir eru annars vegar.

Er Fréttablaðið hafið yfir íslensk lög?

"Ágæti ríkissaksóknari

Í síðdegisþættinum á útvarpsstöðinni Talstöðinni föstudaginn 28. október árið 2005, þar sem fjallað var um áfengisauglýsingar, viðurkenndi fréttastjóri Fréttablaðsins Kári Jónasson með skýrum og afdráttarlausum hætti í heyrandi hljóði að blaðið birti áfengisauglýsingar.

Við sem sent höfum embætti yðar ábendingar um slík lögbrot undanfarin misseri barst þarna óvæntur liðsauki enda verður ekki annað séð en að málið teljist þar með upplýst. Fram eru komnar formlegar ábendingar um lögbrot og fyrir hendi liggur afdráttarlaus játning. Undirritaður gerir því ráð fyrir að embætti yðar grípi til viðeigandi ráðstafanna. Samkvæmt lögum eiga börn og unglingar rétt á því að vera laus við auglýsingar af þessum toga og skora ég á embættið að gera gangskör í þessum málum til þess að svo megi verða.

Virðingarfyllst

Árni Guðmundsson"

Seðilgjald

Ef maður þarf að borga gjald, seðilgjald fyrir að borga reikningana sína. Af hverju þarf maður þá ekki líka að borga gjald fyrir seðilgjald seðilinn? Og ef svo er af hverju þarf maður ekki að borga seðilgjald fyrir seðil seðilgjaldseðilinn... o.sv.fr.?

Skil ekki hvers vegna það er bara gjald fyrir fyrsta seðilinn? Er auðvitað ekki sanngjarnt vegna seðlana sem á eftir koma. Kannski allt í lagi vegna innheimtuþóknunarinnar eða útskriftargjaldsins svo ekki sé minnst á greiðslugjaldið sem allt saman leggst ofan á...?

Tóm rugl - Fyrst og fremst vanvirðing við viðskiptavini enda okur sem byggir eingöngu á forsendum samráðs og fákeppni.

Stór flokkur en lítið prófkjör !

Skil ekki að jafn stór og sterkur flokkur eins og Samfylkingin í Hafnarfirði viðhafi lokað prófkjör sem auk þess er keyrt í gegn á rúmum tveimur vikum? Veit ekki hvað liggur svona rosalega á að koma saman lista? Er einhver knýjandi nauðsyn? Nei því fer fjarri lagi og ekkert í stöðunni sem gefur tilefni til þessarar skyndilegu ofvirkni. Samfylkingin í Reykjavík mun t.d. viðhafa sitt prófjör í febrúar á næsta ári.

Flokkur sem er með meirihluta í bæjarstjórn sækir viðtækt umboð til almennra kjósenda í bæjarfélaginu. Sem sagt almennings sem eru ekki nema að litlu leyti félagar í flokknum og munu ekki ganga sérstaklega í hann til þess eins að taka þátt í prófkjöri nema í afar litlu mæli.

Eins og raunin var í síðasta prófkjöri Samfylkingarinnar, þar sem þátttaka var auðvitað allt of lítil. Fyrirkomulag var einnig að mörgu leyti undarlegt eins t.d. það að frambjóðendum stóð ekki til boða félagaskráin en máttu búa við það að líta hana augum á skrifstofutíma, eins einhverja skattskrá? Bara þessi sperra gerði það auðvitað að verkum að starfssamir flokksmenn höfðu allt annan aðgang að kjósendum en aðrir frambjóðendur. Fyrirkomulagið gerði fólki sem ekki starfaði innan flokksins afar erfitt fyrir og takmarkaði möguleika viðkomandi verulega. Var svona svipað eins að vera á veiðum án þess að vita hvar miðin eru. Ekki veiða menn mikið í slíkum ferðum, sem auðvitað varð raunin a.m.k. ef marka má persónulega reynslu undirritaðs.

Ef stór flokkur eins og Samfylkingin ætlar að nýta svona lokað kerfi eins og hér um ræðir þá er auðvitað bara betra að fara alla leið og stilla upp með gamla laginu.. Affarasælast hefði auðvitað verið að viðhafa án nokkurs kinnroða eða minnimáttarkendar opið prófkjör allra stuðningsmanna flokksins. Stór flokkur - fjölmennt opið prófkjör. Reyndist vel hér í eina tíð t.d. þegar ágætur vinur minn Guðmundur Árni náði vel á fjórða þúsund manns til þátttöku.

Núverandi prófkjörsfyrirkomulag er ekki vænlegt fyrir fólk úti í samfélaginu sem vinnur á öðrum vettvangi samfélagsins en hins pólitíska en gæti vel hugsað sér að taka þátt í slíkri vinnu. Forsendur eru því miður ekki þess eðlis að slík sé kleyft.

Til þess að svo verði þá þarf fólk sem gefur kost á sér að hafa sama byrjunarreit, svo er ekki – og þess vegna verður vettvangurinn fyrst og fremst vettvangur dugmikilla og virkra flokksmanna!

Bæjarstjórinn í Latabæ

Hefur ávallt reynst okkur vel, sem að 17. júní hátíðarhöldunum í Hafnarfirði höfum staðið. Móli eins og bæjarstjórinn er oft nefndur hefur verið kynnir hjá okkur og nokkrum sinnum skemmt sem Bjössi bolla.

Eitt skipti er algerlega ógleymanlegt en það var þegar að Bjössi ásamt frænda sínum stórleikaranum Stefáni Karli, sem þá var unglingur, léku í troðfullum sal í Kaplakrika. Stebbi lék einhverskonar bakaradreng og var atriðið eftir því enda ljóst að Bjössi bolla sem bakarameistari og Stebbi sem lærlingur er bara ávísun á eitt... mikið fjör og mikil ærsl.

Sem varð því brösuglega gekk að kenna baksturinn og fyrr en varir fer hveitið að dreifast vel yfir sviðið sem og yfir fremstu raðirnar í áhorfendaskaranum. Þeir gestir sem komu dökkklæddir til hátíðar skiptu óðfluga lit og það sem verra var að sökum fjöldans var engrar undankomu auðið.

Æstust nú leikar verulega enda þar komið sögu að blessuð eggin áttu að fara í uppskriftina en sökum ágreingins þeirra frændanna um baksturinn þá tóku eggin að fljúga í ýmsar áttir um sviðið sem og í þá félaga.

Eitt eggið, sem sennilega hafði það göfuga markmið og átti sér þann draum einan að lenda í virðulegri rjómatertu hjá alvörubakara, endaði skeið sitt með því að tvístrast inn í bakhlið gítarmagnara. Sem var ekki gott. Luku þeir félagar atriðinu í nokkurri sátt, hurfu á braut en sviðið var eins og síldarplan sem átti eftir að hreinsa. Og tóku þá málin að flækjast verulega og kom þar tvennt til.

Í fyrsta lagi voru nokkrir „hvítþvegnir" gestir nokkuð óhressir með útgang sinn sem þeir réttilega röktu til skemmtiatriðis þeirra frænda og tóku ekki gleði sín fyrr en ég fyrir hönd hins opinbera lofaði hreinsun fatnaðarins þeim algerlega að kostnaðarlausu auk þess sem ég bað þá afsökunar fyrir hönd sömu aðila.

Í öðru lagi upphófst mikið karp við hljómsveitna sem var næst á svið. Gítarleikarinn, eigandi magnarans eggfyllta, harðneitaði að spila enda myndi magnarinn hitna og eyðileggjast. „The show must go on" segir einhversstaðar og með réttu þá verður það bara að vera svo og ef það er bara einn gítarmagnari í húsinu þá verða menn bara að spila í gegnum hann. Sagðist því taka ábyrgð á magnaranum.

Hófst því spilamennskan á þeim tíma sem ráð var fyrir gert og viti menn eftir fyrsta lagið mátti finna þessa yndislegu lykt leggja yfir sviðið, lyktina góðu sem við öll þekkjum svo vel, lyktin af steiktu eggi. Ekki fer öðrum sögum af magnaranum en að hann hafi þjónað eiganda sínum vel og lengi eftir þetta.

Held því að ef bæjarstjóri Latabæjar hefði náð þeirri pólitísku forfrömun að gerast bæjarstjóri okkar Hafnfirðinga þá yrði auðvitað 17. júní stemming í bæjarkerfinu allt árið, tala nú ekki um ef Stebbi væri honum til halds og trausts í embættisverkunum.

Færeyjar

Hef aldrei farid dult med addaun mina a Færeyjum. Er staddur thar thessa daganna vid ad skipuleggja unglingamenningarmotid Ung i Norden sem verdur haldid her næsta sumar. Thatttakendur verda ca 230 ungmenni a aldrinum 14 til 18 ara og koma fra øllum Nordurløndum. Færeyingar sem avallt høfdingjar heim ad sækja og gott ad vinna med teim..

Velti fyrir mer hinni riku og godu musikhefd eyjaskeggja. Nadi mer af tvi tilefni i disk med "Harkaralidid" fra 1971. Her er a ferdinni færeysk visnatonlist eins og hun gerist best . Nadi mer eining i fyrsta disk Eyvarar Pålsdottur, frabær diskur eins og allt sem hun gerir. Diskur hennar og vestur islendingsins Billy Borne, sem m.a innheldur margar perlur islenskra søngbokmennta, er alger snilld og dæmi rikan skopunarkraft hinnar norrænu menningar.

Þessi íslenska öfund

Hugsað ég með mér þegar að fólk var að hneykslast á því að eigandi einhvers lyfjafyrirtækis hér á landi hefði keypt sér bíl fyrir hluta af mánaðarlaunum sínum. Einhvern risa jeppa með hinum og þessu fylgihlutum sem tilheyra án þess að það sé nokkuð pjatt.

Ég get auðveldlega gert það sama og keypt mér bíl fyrir mánaðarlaunin mín og átt smá afgang. Hver slær t.d. hendinni á móti Toyota bifreið árgerð 1972 ekinn 512.000 km eða Skoda bifreið með austantjalds lúkki árgerð 1981 ekinn 340.000 km. Þarf maður að kvarta og kveina ?

Af hverju borga ég sérstök "færslugjöld"

Af debetkortinu mínu en ekki vinkona mín MajLis Blomqvist i Stokkhólmi eða vinur minn Rainer Lenze í Kaupmannahöfn? Er það vegna þess að bankarnir hér á landi sannmælast um að nýta kortin sem auka tekjulind ofan á önnur okurgjöld á sama tíma sem að bankar í Skandinavíu sjá akk sinn ( og gróða) í aukinni hagræðingu sem notkun kortanna ein og sér hefur í för með sér?

Eru Íslendingar að borga bönkunum sérstaklega í formi „færslugjalda” fyrir að fækka almennum starfsmönnum í bankakerfinu? Er einhver kostnaður af þessu kerfi sem réttlætir þessa gjaldtöku og ef svo er af hverju halda bankarnir sig ekki bara við gamla kerfið ? Hvað er svona rosalega óhagstætt við hið rafræna kerfi?

Er ekki verið að gera okkur að fíflum? Af hverju sitjum við ekki við sama borð og grannar okkar í þessum efnum. Ástæður augljósar, fákeppni, samráð og almenn þjónustugjaldafíkn hins Íslenska bankakerfis. Almennt launafólk á fá, ef nokkur, ráð gegn þessu óréttlæti og situr „innmúrað” í þessari svikamyllu.

Bind vonir við að nýtt embætti, “Talsmaður neytenda”, taki þetta og sambærileg mál til formlegrar meðferðar.

Ég var „KLUKKAÐUR"

Ég var klukkaður og því ekkert annað en að vinda sé í fimm lítt kunnar staðreyndir um mig sem ku vera háttur og lenska þeirra sem eru klukkaðir og svo auðvitað að klukka einhverja aðra bloggara.

1. Ég átti farsælan feril sem leikari við Þjóðleikhúsið á mínum yngri árum. Lék mörg helstu hlutverk leikbókmenntanna. M.a. lék ég aftari enda á asna Tóbísar í Kardimommubænum, fremrihluta á ísbirni í Ferðinni til Tunglsins, nokkur hlutverk í Kaupmanninum frá Feneyjum, varðmann í Jóni Arasyni og hippa í Lausnargjaldininu og nokkur önnur vegaminni hlutverk í gagnmerkum leikhúsverkum. Frami minn varð mestur á sviði leiklistar þegar ég lék bóndason í kvikmyndinni Lénharði fógeta, mynd sem mörgum er algerlega ógleymanleg. Hef dreymt um eitt hlutverk sem kannski verður möguleiki á að leika seinna en það er hlutverkið „skóhljóð í fjarska”

2. Ég var einnig atvinnudansari og á launaseðil frá hinu opinbera því til sönnunar „Árni Guðmundsson dansari” stendur á seðlinum. Konu minni, sem ég hef troðið um tær á dansgólfum í gegnum árin, finnst ekki mikið til fagmennsku minnar á þessu sviði koma en ég hef gjarnan sagt að ég sé með sérstakan og afar listrænan dansstíl. Held hins vegar að háskólamenntaðir bókarar ( stundum kallaðir viðskiptafræðingar) á launadeild Þjóðleikhússins hafi verið í veseni með launabókhaldið og stórvirki mín á sviði leiklistar verið bókfærð sem laun dansara ? ( Þessi ónákvæmi skýrir m.a. hvers vegna viðskiptafræðin mun aldrei öðlast viðkenningu Nóbels)

3. Að lokum af leiklistinni. Það eru fáir sem vita það að ég neitaði veigamiklu hlutverki í bíómynd Clint Eastwood, þótti tilvalin í hlutverk miðaldra foringja. Hollywood heillaði ekki og þar sem ég átti ekki að fá neina setningu eða verða skotinn, þá sagði ég nei við Clint sem ku hafa verið spældur. Tek auðvitað ekki að mér eitthvert statistadæmi.

4. Ég er bassaleikari hljómsveitarinnar Plús, sem skipuð er Markúsi Guðmundssyni söngvara og gítarleikara, forstöðumanni Hins Hússins, Trausta Jónssyni trommara og söngvara, frístundaráðgjafa í Vesturgarði og síðast en ekki síst Ólafi Þór Ólafssyni gítarleikara og söngvara, forstöðumanni félagsmiðstöðvarinnar Versins og formaður SAMFÉS. Þetta er hörkuband sem spilar rokk and ról.

Er auk þess smekkmaður á tónlist og leiðrétti einnig þann misskilning að mér þyki lítið koma til hljómsveitarinnar Mínus. Atferli og hegðan bandsins var auðvitað ekki til eftirbreytin enda drengirnir að mestu hættir þessum undarlegu stælum. Sem spilandi rokkband eru þeir fantagóðir og eitt af mínum uppáhaldsböndum.

5. Ég stunda útsaum og aðrar hannyrðir í mínum örfáu..........Nei, nei smá plat- Bloggheimar voru mér kynntir í hinum ágæta skóla KHÍ þar sem ég hef verið við nám undanfarin þrjú ár. Það var Dr. Salvör Gissurardóttir sem opnað þessa veröld fyrir mér ásamt mörgu öðru í tölvu- og upplýsingaheimum og fyrir það verð ég henni æfinlega þakklátur.

Ég ætla að klukka Salvöru, Vin minn Gissur Guðmundsson , Steinunni Guðnadóttir , Magnús Gunnarsson og síðast en ekki síst ágætan félaga minn Ögmund Jónasson