Margrét K Sverrisdóttir

... hóf sig upp yfir sinn eigin flokk í Kastljósinu í kvöld og fór skipulega yfir þann vitleysisgang sem forystumenn flokksins hafa hafnað í síðustu misserin og talaði eins og forystumaður stjórnmálaflokks á að tala. Sé ekki annað en að ef Frjálslyndi flokkurinn ætlar að verða eitthvað annað en „gamalt "nýtt" afl” þá verði það ekki gert án Margrétar. Margrét hefur ávallt verið málefnaleg og hreinskiptin, sem eru miklir kostir á vettvangi stjórnmála. Margrét á að fara alla leið enda hefur hún í þessum ólgusjó síðustu dægra sýnt afburðar styrk, festu og ekki síst mikla leiðtogahæfileika. Slíkir kostir hljóta að vera akkur fyrir forystumann hvaða stjórnmálaflokks sem er. Frjálslyndi flokkurinn hefur einfaldlega ekki efni á því að vera án krafta hennar.

Ögmundur Jónasson

Hef sem kunnugt er bardúsað eitt og annað í verkalýðsmálum í gegnum árin. Þar voru ,eru og verða ærin verkefni . Sem betur fer hefur verkalýðshreyfingin og sérstaklega við innan BSRB átt að skipa hæfu forystufólki. Sérstaklega vill ég í því sambandi nefna Ögmund Jónasson vin minn og samstarfsmann til margra ára á vettvangi verkalýðsmála.

Ögmundur hefur í störfum sínum fyrir BSRB sýnt eindæma ósérhlífni og ávallt verið boðinn og búinn til þess að leggja fólki lið. Ögmundur tekur ávallt upp hanskann fyrir þá sem minna mega sín í samfélaginu. Ögmundur fer ekki í manngreiningarálit og gerir ekki greinarmun á fólki vegna pólitískra skoðana þeirra. Í BSRB er fólk úr öllum kimum samfélagsins og sem formaður þeirra samtaka nýtur Ögmundur verðskuldaðs og gríðarlegs trausts eins og berlega kom fram á þingi BSRB fyrir skömmu.

Ögmundur hefur sem þingmaður reynst verkalýðshreyfingunni mikill akkur. Hann hefur staðið vörð um öll þau mál er varða kaup, kjör, lífeyrisréttindi og aðstæður launafólks í landinu. Velferðarmál í víðasta skilningi eru honum einnig hugleikin og þar hefur hann beitt sér af krafti .

Verkalýðshreyfingin verður að hafa kraftmikinn málsvara á Alþingi og sennilega hafa aldrei verið ríkari ástæður og meiri nauðsyn en einmitt núna. Ögmundur er algerlega réttur maður á réttum stað sem verkalýðsforingi og þingmaður. Ég hvet því alla þá sem taka þátt í forvali VG um helgina að tryggja honum verðugan sess.

Vågar flugvöllur

Nú veit ég hvað menn meina þegar þeir segja að aðflug að Vågaflugvöll í Færeyjum geti verið mjög erfitt. Kom hingað til Færeyja í gær frá Kaupmannahöfn en í stað þess að ferðast beint heim frá Malmö, til að stoppa þar í einn dag og til þess að fara þann næsta til Færeyja í gegnum Köben, þá heimsótti ég æskuvin minn sem býr í Danmörku og fór síðan beint frá Köben til Færeyja þar sem ég funda nú með félögum mínum í stjórn ungmenningar verkefnisins Ung i Norden.

Flugferðin sem slík var með öllu tíðindalaus eða allt þar til við fórum að nálgast eyjarnar fögru, sem engin leið var að sjá þar sem mjög láskýjað var. Þannig háttar til að vindur blés af miklum móð frá suðvestri. Sem þýðir það að aðflug er úr norðri og vindur er nánast þvert á braut. Aðstæður eru einnig þær að flogið er inn langan fjörð og innst inni í firðinum eru háir þverhníptir bergveggir til beggja hliða sem þrengja verulega aðflugið því þar rétt fyrir innan er sjálfur flugvöllurinn, sem auk þess er í styttra lagi vegna staðhátta.

Hvað með það. Aðflug í blindflugi er ekki endilega það þægilegasta en það er það öruggasta. Hinn ágæti kapteinn tjáði okkur að það yrði nokkur ókyrrð sem voru orð að sönnu. Og ekki leist mér á blikuna þegar einhverjir farþegar héldu ekki lengur niðri veitingunum. Verst þótti mér hins vegar að sjá ekkert út. Ekki veit ég hvað tímanum leið en eftir ca 6 – 8 mínútna óþægilegt skak þá tilkynnir kapteinninn að það verði enn meiri ókyrrð, sem varð og ef einhverjir kostir voru við það, þá voru það þeir að nú mátti sjá til jarðar, Við vorum sem sagt komin innarlega í fjörðinn og vorum stödd rétt fyrir utan þessar þrengingar. Heldur tók nú vélin að hristast og ekki bara upp og niður, því hún hallaði á alla kanta og maður var fjarri því að vita hvert hún stefndi hverju sinni. Í mestu dýfunum lét fólk í sér heyra og sjálfur var ég orðin logandi nervös og leið eins og í versta rússíbana.

Og viti menn skyndilega erum við komin út úr þessu og í gamla skakið og sterkan hliðarvind, sem manni þótti nú bara fínt og ekki síst flugvöllurinn sýnilegur framundan. Lentum með ágætum og allir fegnir að hafa fast land undir fótunum. Færeyingarnir voru á því að þetta aðflug hefði verið með allra versta móti en þeir kalla ekki allt ömmu sína í þessum efnum og eru vanir óblíðum veðuröflum. Ég hef hins vegar oft komið hingað með flugi og aldrei lent í neinu viðlíka og reyndar aldrei á ferðum mínum um víðan völl síðustu árin. Fer í beint reynslubankann þar sen hugtakið ókyrrð fær nýja vídd. Hættulegt flug? – nei held ekki, fyrst og fremst afar óþægilegt - þessar vélar eru smíðar til að þola og standast gríðarlegt álag - mun og miklu meira en hér var gert að umfjöllunarefni ... sem betur fer.

Messað í Malmö

Er í Malmö þessa dagana. Hlutskipti mitt og tilgangur ferðarinnar er að messa yfir skandinavískum ungdomsforskurum um íslenskar æskulýðsrannsóknir og ekki síst hina gagnmerku ritgerð mína um sögu félagsmiðstöðva, svo ég riti að kunnri hógværð um eigið ágæti. Hér eru því saman komin margir andans menn og konur í æskulýðsbransanum

Malmöborg hefur heldur betur tekið breytingum síðustu árin. Í stað risalyftu Kokums skipasmíðastöðvarinnar sálugu, sem lengi var helsta kennileiti borgarinar, þá hafa arkitektar fengið lausan tauminn. Árangurinn finn og í formi snúinnar byggingar sem gnæfir yfir borgina. Birti hér mynd að þessu mannvirki. Ekki spurning að bregða sér á efstu hæðina og njóta þeirra fegurðar sem Eyrarsundið hefur upp á að bjóða.

Félagslegir timburmenn

Það fylgja því einhverskonar félagslegir „timburmenn” að hætta í verkalýðsmálum. Þegar maður hefur um langa hríð þurft að hafa skoðanir á hinum og þessum málum. Þurft að vasast í mörgu, standa í langvinnum átökum og vera í skotlínu endalaust þá myndast eitthvert tómarúm. Fínt að vera laus við ströglið, en er nokkuð sérkennileg tilfinning að hætta. Skiptir í engu hvort maður er búin að taka ákvörðun fyrir all nokkru þar um.

Það var annars fróðlegt að sitja á hliðarlínunni á aðalfundi STH og fylgjast með öllu bröltinu. Einhver titringur fór um sali þar sem fregn hafði um það borist að framámaður í tómstundageiranum myndi bjóða sig fram til formanns og hafi af fullri alvöru íhugað þau mál enda fengið fjölmargar áskoranir þar um og ekki síst vitneskju um víðtækan stuðning. Lengi dags stefni því í það að það yrðu formannskosningar á fundinum. Ekki varð af því og formaður því sjálfkjörinn en með þeirri yfirlýsingu að viðkomandi gæfi einungis kost á sér til eins árs? Ekki sterkt „statement” að mínu mati því að ár í verkalýðspólitík er eins og eitt lítið augnablik. Kjarasamningar nálgast og það hefur aldrei stýrt góðri lukku að hafa nýjan kapteinn í brúnni þegar siglt er í slíkum ólgusjó sem þeir eru.

Í verkalýðsmálum dugir ekki að tjalda til einnar nætur. Formenn þurfa að stimpla sig inn og gera sig gildandi. Embættið sem slíkt, eitt og sér hefur takmarkað gildi, það eru gerðir þess sem því sinnir, og traust félagsmanna sem skapa embættinu innihald og ekki síst kraftinn sem við bestu aðstæður er gríðarlegt afl. Og til þess er leikurinn gerður. Fagna því að Auður Þorkels og Elli Sigurbjörns komu inn í stjórn STH. Þau hafa bæði reynst dugmiklir trúnaðarmenn og hafa því allar forsendur til þess að standa sig vel í stjórn. Óska nýkjörinni stjórn velfarnaðar í sínum störfum.

En hvað með það ég þarf ekki einu sinni að hafa nokkra skoðun á þessu - hef skilað mínu og vel það og nú er það annarra að véla um slíkt – Einbeiti mér bara að því að ná úr mér hinum félagslegu timburmönnum og tilheyrandi hrolli sem ég vona að gangi bæði fljótt og vel.

STH 66 ára í dag

STH hið síunga félag er 66 ára í dag 9.nóvember en svo skemmtilega vill til að afmælið ber upp á sama degi og aðalfundur félagsins er haldin. Hvet STH félaga til þess að láta sjá sig í Skútunni Hólshrauni 3 kl 20:00 í kvöld.

Hvað á hún að heita

Hef lítið sinnt síðunni undanfarið. Ekki það að ég hafi almennt eytt miklum tíma í þessi skrif. Þeir sem mig þekkja vitað að bæði ritrænt og munnlegt flæði hjá mér er í góðu meðallagi. Er hins vegar um þessar mundir að skipta um starf og því hafa ný viðfangsefni átt hug minn allan og því lítið sinnt skrifum.

Er sem sagt brátt að verða fyrrverandi formaður sem gerir það að verkum að Dagskinna getur ekki lengur heitið dagskinna formanns Starfsmannafelags Hafnarfjarðar. Þarf því að finna dagskinnunni nýtt nafn og auglýsi hér með eftir ábendingum þar að lútandi.

Síðan hefur reynst vel í baráttunni því á henni koma fram algerlega milliliðalausar upplýsingar og skoðanir og við engan að sakast nema mann sjálfan þegar eftir er haft. Félagsmenn hafa gengið að skoðunum formannsins vísum, sama á við um viðsemjendur okkar og fjölmiðla þegar að því hefur verið að skipta.

Margir hafa sent mér línu vegna pistla á síðunni og allur tilfinningaskalinn nýttur í þeim efnum. Hef oftast þakkað tilskrifin nema þegar að bréfritarar, sem reyndar eru örfáir, hafa ekki haft manndóm í sér til þess að skrifa undir nafni. Geri ekkert með slíkt enda hef ég tamið mér að tjá mig alltaf undir nafni og taka þar með fulla ábyrgð á öllu sem frá mér fer.

Ég þarf ekki lengur að hafa neina skoðun á málefnum starfsmannafélagsins eða Hafnarfjaðarbæjar frekar en mér sýnist, nema auðvitað sem almennur borgari í bæjarfélaginu. Og hver veit nema ein og önnur föðurleg ábending í þá veruna fljóti inn á síðuna í framtíðinni?

Gef ekki kost á mér

Nú er það ljóst að ég gef ekki kost á mér til áframhaldandi setu sem formaður STH. Ástæður þess eru einfaldar og þær að þar sem ég er þessa dagana að taka við krefjandi starfi sem framkvæmdastjóri sí- og endurmenntunarstofnunarinnar Framvegis þá mun því beina öllum mínum kröftum í þann farveg á næstu misserum.

Á aðalfundi STH þann 9. nóvember verður því a.m.k. kosin nýr formaður og í því sambandi vil ég árétta þær skoðanir sem ég hef áður sett fram varðandi starfsaðstæður forsvarsmanns félagsins. Það er alger nauðsyn að búa formanni þær aðstæður að viðkomandi geti rækt starf sitt með þeim hætti að viðunandi sé. Það verður ekki gert nema með starfandi formanni í a.m.k. 50% starfshlutfalli. Umfang og umsýsla vegna samninga og kjarmála vex stöðugt og því verður félagið, ef það ætlar að gera sig gildandi, að setja aukin kraft í þessa hlið starfseminnar.

Margt hefur áunnist á langri vegferð en ég hef einnig marga fjöruna sopið. Geri kannski betur grein fyrir því í góðu tómi en verð þó að segja að ég hef orðið fyrir miklum vonbrigðum síðustu misserin og jafnvel árin með launastefnu launanefndar sveitafélaga, stefnu sem leitt hefur til þess að starfsmenn sveitarfélagana búa við lægstu launaviðmið sambærilegra starfa. Starfsmatskerfið hefur reynst illa og verið Þrándur í götu alls þess sem kalla mætti eðlilega launaþróun meðal bæjarstarfsmanna, annarra en í Reykjavík. Það verða því sem endranær ófá handtökin sem vinna þarf. Það þarf að jafna leikinn og koma bæjarstarfsmönnum upp úr þessum láglaunapytti launanefndar sveitarfélaga. Slíkt verður ekki gert í hjáverkum og þess vegna verður að búa vel að forystumönnum félagsins, eins og áður sagði.

BSRB þing

Er sem sagt á BSRB þingi þessa dagana ásamt stjórn STH. Hef setið þau nokkur í gegnum tíðina. Held að þetta þing verði gott þing og málefnalegt. Ögmundur Jónasson hefur staðið sig vel sem formaður samtakanna , hann hefur ávallt haft hagsmuni BSRB að leiðarljósi auk þess sem hann hefur ávallt beitt sér fyrir málefnum þeirra sem minna mega sín í samfélaginu. Í BSRB hefur fólk ekki verið flokkað samkvæmt flokkspólitískum merkimiðum og verður sennilega og vonandi seint gert. Sem er gott og gerir það að verkum að BSRB félagar koma víða að og tengjast öllum stjórnmála- og hagsmunasamtökum og í þessu liggur m.a. styrkur bandalagsins.

Ögmundur hefur verið farsæll, dugmikil og verðugur fulltrúi samtakana og nýtur óskoraðs trausts. Þess vegna missir að mínum mati algerlega marks þegar að pólitískir andstæðingar hans gera að því skóna að formaðurinn sé í einhverjum sérstökum erindagjörðum fyrir VG innan verkalýðshreyfingarinnar. “Margur heldur mig sig” dettur manni helst í hug varðandi ummæli viðkomandi – Ég þekki engan í mínu ranni verkalýðsmálana, hvar í flokki sem viðkomandi eru ,sem leggur út frá þessu.

Sjá ræðu formanns hér

Goodman & Holiday

Brá mér í Bæjarbíó í gærkvöldi eins og ég geri gjarnan á þriðjudagkvöldum. Þar fara fram kvikmyndasýningar á vegum Kvikmyndasafns Íslands. Í gær var á dagskránni myndin „Benny Goodman Story” frá 1955. Fín mynd sem byggð er á ævi og tónlist þessa mikla snillings.

Faðir Bennys var fátækur innflytjandi í Chicago og átti erfitt með að veita börnum sínum nokkuð en þrátt fyrir það komust Benny og tveir bræður hans í tónlistarnám á öðrum áratug tuttugustu aldarinnar. Hvar kunna menn að spyrja - jú í Hull House og hvað er svona merkilegt við það. Hull House er hverfamiðstöð, sem eru forverar félagsmiðstöðva, sem sinntu æskulýðsstarfi af fullum krafti á þessum árum. Tónlistarkennsla var einn angi unglingastarfsins í hverfamiðstöðvunum og kostaði nánast ekki neitt og var eini möguleiki margra barna og unglinga til að öðlast menntun á þessu sviði. Tónlistarmaðurinn Benny Goodman er því í raun árangur af félagsmiðstöðvarstarfi - og svo eru menn alltaf að spyrja hverju starfið skilar (helst í krónum talið)? Sjá nánar um Hull House

Í næstu viku verður sýnd myndin „Lady sings the bluse” frá 1972. Mynd sem byggir á ævi söngkonunnar Billie Holiday. Hún átti ekki sjö dagana sæla, stundaði vændi, var djúpt sokkin í dópneyslu og átti við mikla erfiðleika að etja. Billie átti ekkert athvarf. Velti fyrir mér hvort henni hefði ekki farnast betur ef hún hefði átt þess kost sem barn og unglingur að sækja hverfa- eða félagsmiðstöð eins og Goodman – Ekki nokkur spurning.

Af Svarta Pétri og verkalýðsforingjum

Hef ávallt talið það afar óheppilegt að starfsmannastjóri sé jafnframt formaður launanefndar sveitarfélaga. Græt því ekki nema síður sé þá ákvörðun formanns launanefnar sveitarfélaga að hætta sem starfsmannastjóri Hafnarfjarðarbæjar. Raunin er nefnilega sú að þau bæjarfélög sem “lagt hafa til” formann launanefndar lenda einfaldlega í því að menn verða „katólskari en páfinn”. Eins og menn vitað þá hefur það aldrei reynst vel. Slík hefur haft neikvæð áhrif á launastefnu viðkomandi því allt sem gert er fer undir smásjá og menn ætla ekki að láta hanka sig á því að gera eitthvað umfram ströngust láglaunastefnu launanefndar og bókstafstúlkun samninga (eins og það sé einhver stórglæpur) Að vera til „fyrirmyndar” snýst því miður upp í andhverfu sína.

Reyndar held ég að það sé ekki heldur æskilegt að gegna embættismennsku af neinu tagi hjá sveitarfélögunum á sama tíma og menn gegna formennsku launanefndar. Ef sveitarfélög telja mikilvægt að viðhalda þessari launanefnd þá er að mínu mati nauðsynlegt að formaður hverju sinni sé hreinlega starfandi sem slíkur og taka tímabundið leyfi frá annari embættismennsku. Af öðrum kosti er hætta á því að viðkomandi verði einhverskonar æðstavald í viðkomandi bæjarfélagi og starfsmannastjóri sé með einum eða öðrum hætti undir álit viðkomandi settur. Formaður launanefndar má ekki lenda í þeirri aðstöðu að verða einhvers konar Svarti Pétur, ómissandi spil í heildarleiknum en spil sem engin vill hafa á hendi.

Sama á auðvitað við varðandi forsvarsmenn verkalýðsfélaga. Það er oft verulega erfitt að samræma embættismennsku eða starf hjá sveitafélagi og formennsku starfsmannafélagi. Það útheimtir gríðarlega vinnu sem gerir það að verkum að maður níðist bæði á samstarfsfólk sínu og fjölskyldu. Þó svo að sá sem þetta ritar hafi einungis í einhverjum örfáum tilfellum talið sig hafa goldið þess sem embættismaður að vera formaður í starfsmannafélagi þá má vel vera að einhver annar hefði upplifað sömu reynslu á allt annan og mun neikvæðari máta. Því miður eru hins vegar dæmi um það að bæjarfélög hafi hreinlega rekið starfsmann úr starfi hjá bæjarfélaginu til þess eins að losna við formann stéttarfélags.

Formenn starfsmannfélaga eiga auðvitað að njóta verndar. Fyrir margt löngu voru formaður , varaformaður og gjaldkeri STH formlega ráðinn í ákveðið starfshlutfall hjá félaginu beinlíns til að fyrirbyggja að starfslok þeirra hefði áhrif á kjörgengi viðkomandi. Frágangur á þessum ráðningum voru unnar í samræmi við ráðleggingar lögfræðings félagsins. Formaður þarf ekkert endilega að vera starfsmaður Hafnarfjarðarbæjar sem virðist útbreiddur misskilningur þessa daganna, okkar félagsmenn eru víða, formaður getur allt eins verið starfsmaður Heilsugæslu höfuðborgarsvæðisins, Sólvangs, Flensborgarskóla, Iðnskólans, bæjarfélagsins Álftaness, Öldrunarsamtakanna Hafnar, Stafsmaður á Hjallabraut 33, starfsmaður ÍBH, starfsmaður STH eða starfsmaður hjá sjálfseignarstofnunum eins og Höfninni ,Vatnsveitu og Hitaveitu Suðurnesja.

Auðvitað á alvöru félag eins og STH að hafa starfandi formann í a.m.k. 50 % starfi. Það er auðvitað góðra gjalda vert að halda úti góðum orlofs- og endurmenntunarmöguleikum félagsmanna. Það er ánægjulegt hve margir félagsmenn hafa lagt hönd á plóginn og með þeim hætti að orlofsmöguleikar félagsmanna eru með því besta sem gerist.

Kjara- og réttindamál taka hins vegar sífellt meiri tíma og hvort sem mönnum líkar það betur eða verr þá er það einfaldlega grundvallaratriði í starfsemi félagsins. Hlutskipti formanns er að vinna í þeim málum sem eru oftast flókin, erfið og tímafrek. Þetta eru mikilvægustu viðfangsefni félagsins og félög hafa síst efni á að spara í þessum efnum. Félagsgjöld í STH eru með þeim lægstu sem þekkjast, einungis 1 % af dagvinnulaunum. Það hefur ávallt verði metnaðarmál að halda félagsgjöldum lágum og þann tíma sem ég hef gegnt formennsku í félaginu hafa félagsgjöld verið óbreytt. Þau þarf ekki að hækka en með því að samræma gjaldtöku við viðtekar venjur þ.e.a.s. með því að miða félagsgjöld við raunlaun skapast sæmilegt ráðrúm til aukinna umsvifa. Þessar breytingar hafa lítil eða engin áhrif á félagsgjöld meginþorra félagsmanna en hækka félagsgjöld þeirra sem búa við fyrirkomulag fastrar yfirvinnu. Breyting þessi hefur því einungis í för með sér að allir félagsmenn greiða hlutfallslegu sama óbreytta félagsgjaldið 1% óháð því hvernig laun þeirra eru sett saman.

Svona er það nú bara segi ég og skrifa. STH hefur ávallt spilað í úrvalsdeild og á að halda því áfram og til þess að svo verði þarf félagið að skynja kall samtímans og mæta þeim breytingum sem verið hafa í starfi verkalýðsfélaga undanfarin ár og eru í aðsigi. Breytingar sem einfaldlega hafa í för með sér aukin umsvif. Það verður bara gert með að skapa þeim sem til forustu veljast hverju sinni viðundandi starfsforsendur. Annað er bara vatn á myllu kölska.

Veit ekki hvort ég er í framboði

En hitt veit ég að Gunnar vinur minn Svavarsson er í framboði í prófkjöri Samfylkingarinnar og það í forystusæti. Og því fagna ég enda Gunnar drengur góður, dugmikil stjórnmálamaður, málefnalegur og maður úrræðasamur í meira lagi. Ég hef sem formaður STH og sem (fv) embættismaður átt töluverð samskipti við Gunnar á liðnum árum. Þar hafa komið við sögu bæði „sætu og súru eplin” og málefni ekki alltaf verið einföld né auðleyst, sérstaklega í verkalýðsmálum. Mál hafa samt sem áður nánast undantekningalaust leysts á farsælan hátt.

Ég þekki Gunnar einnig úr foreldrastarfi hjá FH en dætur okkar eru í tilvonandi gullaldraliði félagsins. Á þeim vettvangi er Gunnar í essinu sínu, nema þegar kappleikir fara fram því þá fer Gunnar á hliðarlínuna og heldur sig fjarri öðrum foreldrum, hefur hátt og gefur stúlkunum það sem hann kallar „knattspyrnufræðilegar ráðleggingar”. Held að dömurnar taki svona hæfilegt mark á honum en virði viljan fyrir verkið.

Og það er fleira gott fólk í framboði. Kristín Guðmundsdóttir formaður Sjúkraliðfélags Íslands og samstarfsmaður minn í stjórn BSRB er einnig góður kostur, hún er dugnaðarforkur sem hefur með stórfelldri baráttu tekist að hefja hin stórlega vanmetnu störf sjúkraliða til vegs og virðingar. Tryggvi Harðarson vinur minn býr yfir víðtækri reynslu og þekkingu. Tryggvi var farsæll bæjarstjóri á Seyðisfirði auk þess sem hann vann vel sem bæjarfulltrúi hér í Hafnarfirði. Hitt er annað mál að þetta er góður hópur fólks sem gefur kost á sér í prófkjörinu þannig að listinn verður aldrei annað en sterkur.

Hvort ég sé í framboði og þá væntanlega til áframhaldandi setu sem formaður STH segi ég fátt um á þessu stigi. Hitt er annað mál að ég hef fengið fjölmargar áskorannir um slíkt víða úr félaginu og frá fólki sem látið hefur sig félagið varða og verið virkt í baráttunni, en því er heldur ekki að leyna að á formanninn hafa líka verið sendir einhverjir litlir úrtölu púkar en þeir eru fáir og segja lítið af viti eins og ku verða háttur púka.

Loksins loksins

Loksins kom að því að einhver er látin sæta ábyrgð vegna ólöglegra áfengisauglýsinga. Héraðsdómur Reykjavíkur kvað upp dóm í dag. Sjá nánar hér að neðan.

D Ó M U R
Héraðsdóms Reykjavíkur 11. október 2006 í máli nr. S-681/2006:
Ákæruvaldið
(Stefanía G. Sæmundsdóttir fulltrúi)
gegn
Ásgeiri Johansen
(Þórunn Guðmundsdóttir hrl.)

Mál þetta, sem dómtekið var 20. september sl., er höfðað með ákæru útgefinni af lögreglustjóranum í Reykjavík 2. maí 2006 á hendur Ásgeiri Johansen, fyrir áfengislagabrot, með því að hafa sem framkvæmdastjóri Rolf Johansen & Co ehf., látið birta eftirfarandi auglýsingar á áfengum bjór á árinu 2005:
1. Á bls. 31 í Fréttablaðinu miðvikudaginn 13. júlí með fyrirsögninni „Betri helmingurinn“ en í auglýsingunni sé texti þar sem lýst sé eiginleikum Budweiser Budvar bjórs ofan við mynd af flösku af Budweiser Budwar Czech Premium Lager.

2. Á bls. 22 í Fréttablaðinu fimmtudaginn 27. október með fyrirsögninni „Íslendingar þekkja gott vatn“ en í auglýsingunni sé texti þar sem lýst sé vatninu sem notað sé í Budweiser Budvar bjór við hlið myndar af flösku af Budweiser Budvar Czech Premium Lager.

3. Á baksíðu 4. tbl. Gestgjafans útgefnu í apríl með fyrirsögninni Heineken, en í auglýsingunni sé mynd af flösku af Heineken bjór merktri „HEINEKEN LAGER BEER PREMIUM QUALITY“.

4. Á bls. 6 í Fréttablaðinu fimmtudaginn 16. júní með fyrirsögninni „Flott og sexý“ með mynd af upplýstri flösku af Heineken bjór merktri „HEINEKEN LAGER BEER PREMIUM QUALITY“, en í texta auglýsingarinnar segi jafnframt „Heineken“ og Heineken.is.

5. Á bls. 50 í Fréttablaðinu fimmtudaginn 16. júní með mynd af upplýstri flösku af Heineken bjór merktri „HEINEKEN LAGER BEER PREMIUM QUALITY“ en í texta auglýsingarinnar sé vakin athygli á tónleikum á veitingastaðnum Pravda.

Teljist framangreind brot varða við 20. gr., sbr. 27. gr., áfengislaga nr. 75/1998 og sbr. 15. gr. laga um prentrétt 57/1956.

Þess er krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar.

Og síðar í dómnum segir:

Ákvörðun refsingar og sakarkostnaður.
Samkvæmt fyrirliggjandi sakavottorði hefur ákærði ekki áður gerst sekur um refsiverðan verknað sem áhrif hefur á refsimat í máli þessu. Að því virtu að um fimm brot er að ræða, að brotin eru framin í ávinningsskyni og varða mikilvæga hagsmuni þykir refsing ákærða hæfilega ákveðin sekt í ríkissjóð að fjárhæð 600.000 krónur og komi 32 daga fangelsi í stað sektarinnar verði hún ekki greidd innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þórunnar Guðmundsdóttur hæstaréttarlögmanns, sem þykja hæfilega ákveðin 199.200 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Af hálfu ákæruvaldsins flutti málið Stefanía G. Sæmundsdóttir, fulltrúi lögreglustjórans í Reykjavík.

D ó m s o r ð:

Ákærði, Ásgeir Johansen, greiði 600.000 króna sekt til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dóms þessa en sæti ella fangelsi í 32 daga.

Ákærði greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Þórunnar Guðmundsdóttur hæstaréttarlögmanns, 199.200 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti.

Sjá dóminn í heild sinni HÉR

Ný launanefnd

Sé það á heimasíðu sambands íslenskrar sveitarfélaga að verulegar breytingar hafa orðið á launanefnd sveitarfélaga, en ný nefnd var kosin á landsþingi Sambandsins í lok september. Kannski bara eðlilegt þar sem tilvera nefndarinnar hékk á bláþræði vikum saman s.l. vetur. Ekki að óskekju þar sem að samningar við bæjarstarfsmenn voru komnir í sögulegt lágmark eftir að borgin samdi við sitt fólk s.l. haust. Nefndin var í öndunarvél vikum saman og tíminn nýttur til þess að gera eins lítið og hægt var. Í stað þessa að samræma starfsmat bæjarstarfsmanna við starfsmat Reykjavíkurborgar, sem hefði leyst málið að fullu, þá var gripið til einhverra þeirra flóknustu úrræða sem menn muna eftir og sem náðu einungis til hluta starfsmanna sveitarfélaganna.

Í eina tíð voru það hinir kjörnu bæjarfulltrúar sem mynduðu launanefnd sveitarfélaga en þeir sjást vart í nefndinni í seinni tíð. Sennilega hentar almennur kjörþokki illa í störfum nefndarinar. Það eru aðrir eiginleikar eða önnur tegund kjörþokka sem gilda í sambandi við launanefnd sveitarfélaga en varðandi allar aðrar nefndir á vegum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Og kannski er það þess vegna sem að nefndarmenn koma og fara, stoppa stutt við eins og farþegar á hverri annari járnbrautarstöð.

Hitt svo annað mál að ég hef alla tíð talið tilvist nefndarinnar hvíla á afar veikum lögfræðilegum grunni. Geta sveitafélög/ bæjarfulltrúar afsalað sér með öllu ákvarðanarétti í sambandi við launamál þeirra bæjarstarfsmanna sem þeir eru m.a. kosnir til þess að ákveða? Nefndin hegðar sér eins og hún sé formlegt stjórnvald, sendir tilskipanir út og suður. Starfsmenn nefndarinnar telja sig þar með yfir starfmenn launadeilda sveitarfélaganna hafna og beita þar ákveðnu verkstjórnar- eða boðvaldi.

Ef við gefum okkur og ef svo einkennilega vildi til að þetta gríðarlega fullnaðarumboð til nefndarinnar standist lög, sem mér vitanleg hefur aldrei verið kannað af óháðum aðila, þá vekur sérstaka athygli hvernig með hina sk. jafnræðisreglu er farið og hún mölbrotin sbr. samninga Reykjavíkurborgar og samninga sveitarfélaganna, sem og ýmsa aðra samninga sem launanefndin hefur gert sem nefnd í umboði sveitarfélaganna og á vegum Sambands íslenskra sveitarfélaga.

Öll alvöru fyrirtæki viðhafa alvöru starfsmannastefnu. Í starfsmönnum bæjarfélaga eru fólgin gríðarleg verðmæti. Það er auðvitað algerlega úr takti að einhver að mestum hluta óreynd nefnd og eða starfsmenn hennar úti í bæ fari með alræðisvald í jafn mikilvægum málum og hér um ræðir. Nefnd sem lýtur nánast í öllu og einum viðhorfum þeirra bæjarfélaga sem hafa lítin eða engan metnað gagnvart starfsfólki sínu.

Framsýn sveitarfélög eiga að mynda sér eigin stefnu – Losa sig undan þessu fyrirkomulagi og ægivaldi launanefndar sveitarfélaga sem stendur allri alvöru starfsmannaþróun hjá sveitarfélögunum fyrir þrifum – Gera þetta sjálf með stæl og með því hugarfari að gera gott bæjarfélag ennþá betra.

Danskur mömmumatur

Hugsað mér gott til glóðarinnar þar sem ég var staddur í Kaupmannahöfn s.l. þriðjudag. Stoppaði þar í nokkra klukkustundir á leið minni heim frá Brussel. Nú skyldi snæða ekta danskan mat, alvöru kótilettur með rauðkáli, grænum baunum m.m. Reyndi fyrst að nálgast herlegheitin á Hovedbanegaarden en viti menn sá ágæti staður sem þar hafði verið, hafði vikið fyrir „sportbar” sem seldi lítið annað en bjór og hamborgara þess á milli sem gestir urðu „hluti af leiknum”

Fór því sem leið lá niður Strikið. Allstaðar gaf að líta hina kræsilegustu veitingastaði; kínverskan; indverskan; grískan; írskan; ástralskan; Macdonalda og Burger kinga; pylsuvagna; Kebab sjoppur og ég veit ekki hvað og hvað. Var orðin bæði mæddur og hungraður staddur við Magasin du Nord þegar að mér datt í hug að bregða mér á veitingastaðinn í versluninni.

Og viti menn við mér blasti allur hinn danski matarkúltur á einu borði. Ég þakkað almættinu vel og lengi fyrir það að hið íslenska Magsín du Nord færði mér danskt góðmeti í stað þess að hafa á boðstólum eitthvert íslenskt súrmeti eins og fyllsta tilefni væri til. Yndislegt hvernig Bónus / Magasín heldur að manni góðum dönskum mat hugsaði ég. Bíð bara eftir því að hið sama Bónus haldi að mér dönsku vöruverði hérlendis.

Nokkur viðbrögð

Hef fengið nokkur viðbrögð vegna pistilsins hér á undan og nokkrar ábendingar. Jón Páll vinur minn, framkvæmdastjóri Regnbogabarna og varabæjarfulltrúi, sem var á bæjarstjórnarfundinum sagði fjarri að fyrirsögn Fjarðarpóstsins væri í samræmi við umræður á fundinum. Hef síðan þá heyrt umræðurnar og er sammála Jóni.

Átti reyndar erfitt með að trúa því að ágætur kunningi minn Guðmundur Rúnar væri með meiningar í þá veru sem þarna var um að ræða. Ég þekki Guðmund bara af góðu einu saman og sem dugmikin stjórnmálamann. Finnst rétt að þetta komi fram á þessum vettvangi og málið dautt af minni hálfu. Lærdómurinn kannski sá að hlaupa ekki alltaf á eftir fyrirsögnum og skrifa ekki í hita leiksins nema maður sé 100% öruggur á málavöxtum.

Borað í nefið í 7.300 daga

Það voru margir hissa á mér þegar fór úr ágætu starfi hjá ÍTR og tók við starfi æskulýðs- og tómstundafulltrúa Hafnarfjarðar. Kofi sem gekk undir nafninu Æskó, gömul lítil verbúð uppi á Flatahrauni sem bænum hafði áskotnast við gjaldþrot fiskverkunar Einars Gíslasonar h/f var allur sá “metnaður” sem bæjarfélagið lagði í málaflokkinn æskulýðsmál. Staðan var sú að samkvæmt könnun Dr. Þórólfs Þórlindssonar kom í ljós að hafnfirsk ungmenni sóttu skipulagðar tómstundir í mun meira mæli utan bæjarfélagsins en innan. Málaflokkurinn var rústir einar og skýrslan alger áfellisdómur um “starfsemina”.

Ekki ætla ég að þakka mér þann árangur sem við höfum náð í æskulýðsmálum en hann kom ekki af sjálfum sér og ég hef svo sannarlega notið þess að hafa starfað með góðu fólki. ÍTH hefur innleitt ýmsa nýbreytni hér á landi, nýja starfsþætti, samþætt málefni ungmenna og staðið fyrir víðtæku samstafi allrar þeirra aðila sem hafa með börn og unglinga að gera. Þetta hefur verið gríðarleg vinna, oft í miklum mótvindi og stundum við takmarkaðan skilning ráðamanna. Það hafa margir lagst á eitt í góðum hópi starfsmanna ÍTH og árangur er ótvíræður. Samkvæmt könnunum Rannsóknar og greiningar e.h.f. þá telja um 60 % af hafnfirskum ungmennum sig vera fastagesti í félagsmiðstöðvum bæjarins (mæta einu sinni í viku eða oftar).

Ekki verður annað skilið af umfjöllun Fjarðarpóstsins 21/9 á bls 3 “Var æskulýðsfulltrúinn óþarfur?” en að undirritaður hafi verið í langvarandi iðjuleysi árum saman enda starfið óþarft. Þessu megi m.a. finna stoð í, segir tiltekinn bæjarfulltrúi, að óþarft hafi verið að ráða afleysingu meðan undirritaður var vetrarlangt í námsleyfi fyrir nokkrum árum?

Ekki virðist viðkomandi bæjarfulltrúi sem þessu heldur fram vera alveg með á nótunum því í umræddu námsleyfi undirritaðs leysti sá ágæti drengur, þ.v. forstöðumaður Vitans, Geir Bjarnason æskulýðsfulltrúa af og í starf forstöðumanns Vitans fór Jóhanna Flekenstein annar afburðar góður starfsmaður ÍTH

Veit það ekki - kannski finnst einhverjum stjórnmálamönnum það óþarft að hafa einhverja verkstjórn í jafn mikilvægum málaflokki og æskulýðsmál eru. Menn verða þá að byggja þá skoðun á einhverjum rökum og ekki síst á hvernig málum er raunverulega fyrir komið.
Annars er bara verið að gera lítið úr störfum fólks sem a.m.k. í eigin hugskoti telur sig hafa verið að gera ágæta hluti og hefur lagt á sig ómælt erfiði og vinnu til þess að svo mætti verða.

Hlutverk og mikilvægi stjórnmálamanna felst m.a. í því að skapa forsendur. Ef ekkert er að gert í þeim efnum þá hendir ekkert. Án forsendna verða allar gerðir og ræður stjórnmálamanna eins og sagan af nýju fötum keisarans, innihaldslausar. Ef forsendur eru m.a. þær að verkstjórnendur séu óþarfir þá er auðvitað á litlu að byggja. Ergo, sú mikla þekking og reynsla sem starfsmenn búa yfir leitar einfaldlega annað, í aðrar forsendur.

Smá vesen

Ég lifi áhættusömu tölvulífi. Á hins vegar góða að þegar að villimennskan verður algjör. Bræður mínir eru allir tölvunarfræðingar auk þess sem ég hef oft leitað ásjár bestu tölvudeildar landsins þ.e. tölvudeildar Hafnarfjarðarbæjar.

Er sem sagt búin að vera að uppfæra tölvuna mína með nokkuð mislukkuðum árangri. Er hættur með adressuna arni@hafnarfjörður.is og jafn gagnlegt að senda erindi í hana eins og að ræða við næsta ljósastaur. Er hins vegar búin að koma minni prívat adressu arni.gudmunds@simnet.is og adressu formanns STH addigum@simnet.is í nýtt forrit.

Ekki tókst betur til við þá aðgerð mína að ég finn ekki pósta úr gamla forritinu, veit þó að þeir eru þarna einhver staðar. Fæ að öllu jöfnu mikinn fjölda skeyta og geri mér því grein fyrir að einhver bið verður á svörum. Bræðralag og vinnátta við snillinga á tölvusviðinu er því mikils virði eins og reyndar öll vinátta. Vona að mál komist í samt horf fyrr en seinna.

Kani móðgaður

Var einu sinni sem oftar á ferð yfir hafið. Sessunautar mínir í fluginu Hollendingur, myndlistamaður á leið í brúðkaup til Íslands og Kani, viðskiptafræðingur ,deildarstjóri hjá stórfyrirtæki, á leið heim eftir sína fyrstu ferð til Evrópu en þar hafði hann verið á vegum fyrirtækisins. Við tókum tal saman og ræddum heima og geyma. Skemmtilegt, en með öllu tíðindalaust spjall þar til við nálgumst Vestmannaeyjar. Skyggni var afar gott og útsýni hið besta.

Ég hóf því að ræða málefni Keikós heitins enda blasti heimili hans við okkur. Ég tjáði sessunautum mínum hvert viðhorf íslendinga til málsins væri og að helst vildi ég borða fiskinn enda væri „sænautasteik” hinn besti matur, svona syndandi Galloway naut. Það sem meira var ég tjáði þeim félögum að ágætur maður teldi að hægt væri að útbúa 60.0000 úrvals máltíðir úr Keikó einum saman.

Hollendingnum fannst þetta merkilegt en Kanninn þagði og varð fáskiptinn í meira lagi. Fékk ekkert upp úr honum næstu mínúturnar. Heldur var hann þungur þegar hann sagði mér að hann væri styrktaraðili í Free Willy Keiko Foundation, greiddi 10 dollara á mánuði til samtakanna og hefði gert í mörg ár. – Úps hugsaði ég með mér og var ekkert ósáttur við að stutt var í lendingu. - Fékk aldrei nafnspjaldið sem hann ætlaði að fá mér

Mikið rosalega er ég ríkur

Vann minn síðasta starfsdag hjá Hafnarfjarðarbæ í gær. Áformaði að ljúka störfum með því að fara á starfsmannafund í félagsmiðstöðinni Vitanum í Lækjarskóla klukkan 16:00. Bjóst við tveggja til þriggja tíma fundi. Þarna hafa verið tóm leiðindi í gangi allt frá því að skólastjórinn óskaði eftir og fékk samþykkt í fræðsluráði að yfirtaka starfsemina? Til grundvallar lagði hann fram „Stefnumótunarplagg” fyrir félagsmiðstöðina ásamt tveimur kennurum, plagg sem vægast sagt hefur mælst ákaflega illa fyrir meðal fagfólks innan frítímaþjónustunnar og víðar í fagheimum.

Var því vel undirbúin í það að peppa okkar mannskap upp og brýna til góðra verka sem endranær. Ekki veitir af því forstöðumaðurinn er kominn í veikindaleyfi og langt í brosið hjá staffinu yfir ástandinu. Geir vinur minn Bjarnason kvaðst ekki komast á fundinn sem gerði það að verkum að mér fannst algjör nauðsyn að mæta(sem mér var auðvitað bæði ljúft og skylt).

Allt í einu kemst Geiri á fundinn, þannig að við förum saman. Þegar að við erum komnir út Hverfisgötuna þá þarf Geiri allt í eina að koma við heima hjá sér. Og viti menn í götunni er allt troðfullt af bílum og það sem undarlegra var að nokkrir vinir mínir voru á sveimi í götunni. Grunaði félaga minn um græsku sem reyndist og rökum reynst.

Viti menn húsið og garðurinn troðfullur af vinum mínum sem síðan áttu eftir að verða fleiri og héldu áfram að streyma í teitið fram eftir kvöldi. Ekki var það verra að upphaldshljómsveitin mín (sem reynda heitir ýmsum nöfnum eftir verkefnum t.d. Gleðisveitin Runólfur/Pétur og Úlfurinn m.m. Helgi Egils bassaleikari. Snorri Páll Úlfhildarson Jónsson trommari, Ingmar Andersen klarínettuleikari, Eiríkur Stefáns trompetleikari), léku fyrir gesti af sinni alkunnu snilld. Frábærir hljómlistarmenn.

Allt var þetta skipulagt með 2 -3 tíma fyrirvara hjá fyrverandi samstarfsfólki mínu hjá ÍTH enda var ekki fullljóst um hvenær ég myndi hætta fyrr en um hádegið í gær. Sýnir í hnotskurn hve gríðarlega fín stofnum ITH er og hve snerpan og vinnulagið er gott. Svona fínt teiti með þessum örstutta fyrirvara gæti engin skipulagt nema ÍTH

Fann hve rosalega ríkur ég er af góðum vinum. Teitið varð fyrir vikið ein af mestu gleðistundum lífs míns þrátt fyrir þau megnu leiðindi að vera að hætta. Tær snilld hjá samstarfsfólkinu að efna til gleði af þessu tagi í stað þess að leggjast í depurð yfir afleiðingum af ráðslagi stjórnmálamanna. Stjórnmálamenn ráða en við (fv)embættismenn ráðum hvort við viljum verða samferða.

Fyrir teitið verð ég vinum mínum æfilega þákklátur. Nota hér einnig tækifærið til þess að þakka öllum þeim fjölmörgu sem sent hafa mér hlýjar og góðar kveðjur í tölvupósti. Yndislegt að vera svona moldríkur og eiga allt þetta góða fólk að vinum.