Bergþóra Árnadóttir

Brá mér á tónleika s.l. laugardagskvöld í Grafarvogskirkju. Minningartónleika um hinn frábæra listamann Bergþóru Árnadóttur vísnasöngvara. Frábærir tónleikar og ákaflega skemmtilega farið með góða tónlist Bergþóru. Útsetningar fjölbreyttar og frábærar, spilamennskan í algerum sérflokki enda valin maður í hverju rúmi. Birgir Bragason á bassa, Björgvin Gíslason á gítar, Hjörleifur Valsson á fiðlu ásamt fjölda annarra afburðar tónlistarmanna. Sándið fínt og umgjörð öll hin besta. Vona að efnið rati á disk og hvet vin minn Aðalstein Ásberg, ein af skipuleggjendum tónleikanna, sem á og rekur hið framsækna útgáfufyrirtæki Dimmu til þess að gefa þessa tónleika út. Þakka fyrir mig – átti virkilega ánægjulega kvöldstund

Tími hinna pragmatísku ákvarðana ...

... er runnin upp ef marka má viðbrögð háskólarektors vegna dóms yfir Hannesi Hólmsteini Gissurarsyni. Sagnfræðilega sinnaðir uppeldisfræðingar eins og ég eiga vin í fræðunum sem er blessuð tímalínan. Tíminn bæði sá liðni og ekki síst sá ókomni skýrir mörg mannana verk og hugmyndir.

Spurning hvort viðbrögð Háskólarektors hefðu verið með öðrum hætti ef ekki væri önnur mál HH í farvatninu sem snerta Háskólann beint eins og eins og notkun á heimasíðu HÍ í meiðyrðamáli ? Sem gamall verkalýðsleiðtogi veit ég ekki hvaða flóknu lagatæknilegu atriði rektor vitnar til sem koma í veg fyrir að veitt sé áminning? Áminningarferli í kjölfar dómsmáls er afar einfalt ferli. Viðbrögð rektors er því að setja borð fyrir báru þar sem áminning í einu máli leiðir til brottviknar í næsta tilfelli ef upp kemur. Með öðrum orðum hvernig sem mál fara þá mun prófessorinn áfram sinna fræðistörfum við HÍ og í versta falli með áminningu vegna dómsmáls í Bretlandi.

Sennilega eru mál ekkert flóknari en þetta. Prófessorinn mun sem fyrr standa í hugmyndafræðilegum stórræðum, sem er fínt – ekki síst fyrir okkur sem erum vinstra megin við miðjuna því prófessorinn hefur í sinni hugmyndafræðilegu vinnu á sviði frjálshyggjunnar aflað okkar viðhorfum, félagshyggjunnar, fjölmargra talsmanna í gegnum árin.

Hvar eru "ítölumennirnir" núna ?

Rakst á þetta frábæra og bráðfyndna myndband á þeim ágæta vef http://www.eyjan.is/ . Mikið grín eða... sjá: http://www.youtube.com/watch?v=SJ_qK4g6ntM . Sennilega hægt að flokka þetta undir tragí comedíu miðað við ástand efnahagsmála hérlendis.

Umræðurnar á myndbandinu eru sennilega greindarlegri en margt það sem margur spésílaistinn lætur frá sér þessa daganna. Ýmsir velta fyrir sér hvar "ítölumennirnir" frá verðbréfafyrirtækjunum eru núna? Sést ekki einu sinn í iljarnar á þeim - eru dagar þeirrar stéttar taldir ? Eða koma þeir í ljós með hækkandi verðbréfavísitölu?

Er orðin flugnemi

Lét loksins gamla draum rætast – er orðin flugnemi. Hef þegar tilkynnt vini mínum Þorgeir Haralds að ég komi til starfa hjá Icelandair þegar að öll tilskilin leyfi og próf liggja fyrir. Mun auðvitað fyrst um sinn fljúga Cessnu og, sennilega til að byrja með, sveima í æfingasvæðinu sunnan við Straumsvik. Bið vini og vandamenn hins vegar að venja sig við þá tilhugsun að skammt undan Ingólfshöfða, í rúmlega 30 þúsund feta hæð, heyrist:

Góðan daginn góðir farþegar þetta er flugstjórinn Árni Guðmundsson sem talar. Við erum ...

Geir til Lýðheilsustöðvar

Það kom mér ekki á óvart að frétta að fyrirverandi samstarfsmaður minn til margra ára Geir Bjarnason forvarnarfulltrúi í Hafnarfirði og forstöðumaður þeirra merku (unglinga)menningarmiðstöðvar Gamla bókasafnsins, sé förum og í nýtt starf hjá Lýðheilsustöð.

Þórólfur Þórlindsson forstjóri Lýðheilsustöðvar hefur verið að vinna fínt starf undanfarið og því ekki að undra að hann sækist eftir okkar besta fólki til áframhaldandi uppbyggingar þessarar ágætu stofnunar.

Geir hefur sem forvarnarfulltrúi í Hafnarfirði sýnt í verki hvernig hægt er að nýta rannsóknir til að betrumbæta starf á vettvangi . Hann er sem sagt einn af okkar helstu sérfræðingum á því sviði og sem slíkur afar verðmætur starfskraftur á Lýðheilsustöð. Mér skilst að sveitarfélög komi því til með að geta sótt ráðgjöf til Lýðheilsustöðvar um þessi mál mjög fljótlega. Óska félaga mínum til hamingju með nýtt starf, óska honum velfarnaðar og veit að hann á eftir að standa sig með prýði.

Af smokkum

Vorum sammála um það ég (þáv. yfirmaður æskulýðsmála í Hafnarfriði) og þáverandi bæjarstjóri Guðmundur Árni Stefánsson að óhæft væri að selja ekki smokka í félagsmiðstöðinni. Árið var 1988 og eins ótrúlegt og það kann að virðast þá var þetta nokkuð feimnismál.

Ungir menn áttu einn þann kost að fara í apótekið, sem var eini sölustaðurinn í þá daga, roðna og blána og versla oft á tíðum, þegar að upp var staðið, alkyns annan varning en blessaðar verjurnar, allt út úr tómum vandræðagangi. Var þetta því mörgum ungum manninum hin mesta sneypuför.

Ekki mátti búa við þetta ástand lengur, vorum við sammála um , þannig að ég geri mér ferð í hið virðulega Hafnarfjarðarapótek, sem þá var og hét. Spurði eldri dömu sem þarna afgreiddi umbúðalaust um verjur. Af hæversku réttir hún mér lítinn pakka eins og hér væri um leyniskjöl að ræða.

Var auðvitað ekki kátur með þessa afgreiðslu enda í opinberum erindagjörðum. Bið hana því að sýna mér fleiri tegundir sem og hún gerði, en skimar jafnframt í kringum sig. Velti fyrir mér í rólegheitum gæðum þessar 10 – 12 tegunda sem á boðstólum voru og spyr hana í framhaldinu um verð, gæði og hvað hún telji hagstæðustu kaupin.

Spurningin kom henni í opna skjöldu enda sennilega aldrei verið spurð að þessu, bendir mér síðan á tiltekna tegund, sem hún kveður mest keypta. „Fæ þá 200 stykki af þessum“ segi ég eftir nokkra umhugsun og sé að konunni bregður við, hugsar sennilega hvað ég haldi að ég sé , Casanova eða eitthvað álíka fyrirbæri.

„Tekur þú beiðni frá bæjarsjóð “ spyr ég og sé þá að afgreiðslukonunni er allri lokið. Félagsmálstofnun að kaupa smokka fyrir einhvern kvennaflagarann, hugsar hún örugglega, lýkur samt afgreiðslunni af fagmennsku en með nokkurn roða í vöngum.

Blessaðir smokkarnir fóru síðan í sölu upp í gamla Æskó. Seldust ágætlega , flestir ef ekki allir sem þá keyptu nýttu þá sem vatnsblöðrur, enda ýmis ungmenni sem ekki voru klár að hinu viðtekna notagildi smokksins, sem auðvitað kom síðar. Hitt er annað mál að ástfangnir starfsmenn sáu sér sennilega leik á borði og versluð frekar hjá okkur en að fara í apótekið.

Hitt er svo allt annað mál að í félagsmiðstöðinni Vitanum var smokkasjálfsali löngu áður en það var almennt. Ágætur starfsmaður í félagsmiðstöðinni hafði sannfært fyrirtækið um að það yrði gríðarlega sala og fyrirtækið myndi græða verulega. Salan var lítil en gestur nokkur í fermingaveislu sem þarna var haldin, en oft var húsið leigt undir slíkt þegar að allir aðrir salir voru uppteknir, sagði þetta í fyrsta skiptið sem hann hafi verið í fermingu þar sem jafnframt voru seldir smokkar.

Sterkur leikur

Fínt framtak, tímabært og með sanni tímamót. Gríðarlegur ferðakostnaður hefur oft á tíðum háð starfsemi félaga á landsbyggðinni.

"Á fundi ríkisstjórnar Íslands í mars 2007 var samþykkt að koma á fót ferðasjóði íþróttafélaga innan vébanda ÍSÍ til að jafna aðstöðumun og efla íþrótta- og forvarnastarf, í samræmi við tillögur nefndar sem menntamálaráðherra fól að fjalla um ferðakostnað íþróttafélaga. Með stofnun ferðasjóðsins eru mörkuð tímamót í ferðakostnaðarmálum íþróttahreyfingarinnar.

Með samningnum er komið á fót sjóði sem kemur til móts við íþróttafélög vegna kostnaðar þeirra af ferðalögum innanlands, sérstaklega þeirra sem eiga um langan veg að fara til þess taka þátt í viðurkenndum mótum. Markmið sjóðsins er einnig að stuðla að öruggum ferðamáta íþróttafólks." (af heimasíðu Mmr)

Á hjólastól í grindarhlaup !

Ríkustu fátæklingar í heimi (sbr. skrif Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar) búa á Íslandi og þá munar lítið um að taka á sig hækkað vöruverð, sem nú þegar er með því hæsta sem þekkist. Var einungis 63% yfir meðalverði EU landa. Nú eru það sk. ytri aðstæður sem gera það að verkum að verslunin og heildsala, sem reyndar er að mestu leyti á sömu höndum, neyðist til þess að hækka vöruverð um ca 20 %. Undir þetta taka fjölmiðlar með réttu og skiptir þar í engu hverjir eiga viðkomandi miðla enda fjölmiðlar að sjálfsögðu óháðir – ekki satt?

Í síðustu hækkunarhrinu í kring um lækkun matarskattarins þá voru það birgjarnir sem orsökuð hækkað vöruverð að sögn verslunarinnar. Argumentsjónir og útfærsla á röksemdum vegna hækkana eru aðdáunarverðar og sennilega unnar af okkar færustu ímyndarfræðingum.

Ekki verður heyrt á ummælum fulltrúa viðskiptalífsins þessa dagana að nokkurt rými sé til hófsemdar í álagningu þrátt fyrir 63% forskot umfram það sem aðrar þjóðir telja hæfilega álagningu. Þetta spilverk gengur ekki upp með góðu móti nema allar hagstærðir í þjóðfélaginu lúti sama kerfi. Eins og alltaf áður þá er öllu velti yfir á launafólk sem ekki býr við vísitölutryggingar eins og öll önnur fjármál á íslandi.

Íslenskir launþegar eru því eins og maður í hjólastól sem skráður hefur verið til keppni í grindarhlaupi. Dæmdur til að tapa og það áður en hlaupið hefst. Alvöru hagstjórn hlýtur að byggja á einhverskonar jafnræði sem felst í því að allar hagstærðir lúti sömu reglum . Ef menn vilja viðhalda vísitölubindingu sem einhverskonar hagstjórnartæki þá er auðvitað helber vitleysa að skilja laun út undan. Það gerir ekkert annað en að kerfisbundið minnka hlut launa. Varla getur það verið markmiðið – ... eða hvað?

Ketill Larsen

Brá mér í Tjarnarbíó um síðustu helgi . Erindið að sjá heimildarmynd um vin minn Ketill Larsen. “Heimildarmynd” veit það ekki – myndi frekar kalla þetta persónulega sýn kvikmyndargerðarmannana á Larsen, ágæt sem slík en nær engan veginn utan um jafn margbreytilegan persónuleika og Ketill er. Um Ketil nægir ekki að gera rúmlega 20 mínútna mynd, hann verðuskuldar alvöru long film eins og Kaninn segir og sennilega fleiri en eina. Larsen 1, 2 og 3 myndi sennilega ná utan um viðfangsefnið.

Ketill vann árum saman í æskulýðsmálum sem hann gerði af stakri prýði og margur vel virkur unglingurinn á honum mikið að þakka og fullvíst að margt ungmennið komst sæmlega til manns m.a. með þátttöku í góðu starfi Ketills á þeim vettvangi.

Málefni þeirra sem minna mega sín hafa ávallt verið Katli hugleikin. Hann hefur árum saman heimsótt fólk á sjúkrahúsum og stofnunum, einstæðinga og fólk sem hvergi á höfði sínu að halla. Hann var hér á árum áður duglegur við að skemmta án endurgjalds á alskyns stofnunum og svona mætti lengi telja.

Larsen bindur ekki bagga sína sömu hnútum og samferðamenn. Og slíku fólki er erfitt að gera skil í fáum orðum eða stuttri mynd. Ketill og hans mörgu ásjónur þurfa veglegri umgjörð og umfangsmeiri en svo. Sagan um hrekklausan mann sem leitast ávallt við að ganga til góðs og láta gott af sér leiða er þemað. Væri fínt efni í bók – sem þarf að skrifa.

Sími allra landsmanna – im memorium

Halldór Blöndal þáverandi samgönguráðherra sagði að breyting Símans í hlutafélag væri bara formbreyting, ríkið héldi um bréfið og ekkert mundi breytast fyrirtækið yrði sem fyrr í eigu ríkisins en auðvitað yrði að “h/f a” fyrirtækið vegna markaðsaðstæðna, eða hvað menn kölluðu þetta. Og svo liðu nokkrir mánuðir og hlutbréfið var fært yfir í fjármálaráðuneytið ... og svo var skipt um ráðherra og svo koll af kolli ... !

Hjá Halldóri hófst einkavinavæðingarferli sem nú sér fyrir endann á með yfirtöku Exista á fyrirtækinu og lýkur þar sennilega gjörgæsluvöktun fámenns hóps yfir Símanum sáluga með afburðarárangri, ekki eitt einasta hlutabréf rataði í vasa almúgans (sem reyndar á lítið aflögu) . Allt orðagljáfur stjórnmálamanna og fulltrúa þeirra í t.d. einkavæðingarnefnd um að koma Símanum í almenningseign (sem hann reyndar var hér í eina tíð) staðlausir stafir. Lok lok og læs Síminn innmúraður og kominn af markaði eftir 5 mínútur – Milljarðaeign samfélagsins færð tilteknum hópi á silfurfati.

Dr. David Hall, sá merki fræðimaður, prófessor við Hálskólann í Greenwich ,sem rannsakað hefur einkavæðingu víða um lönd ætti að fara yfir þetta ferli Símans. Það þarf ekki að gera annað en að stilla upp ummælum stjórnamálamanna í tímaröð til þess að sjá vefnaðinn og sýna fram á nauðsyn þess að fara ítarlega í saumana á þessu ferli. Aðkoma ýmissa einstaklinga í ferlinu orkar auk þess verulega tvímælis sem og margt annað í þessu máli öllu.

Núna, þegar að almenningi í landinu blöskrar þessar aðfarir, segir fjármálaráðherra að svona séu reglurnar. Væntanlega reglurnar sem hann tók þátt í að setja – ekki satt. Svarið er því einfalt, með Símann var ekki pólitískur vilji til að fara með öðruvísi en gert hefur verið þ.e. að færa eigur samfélagsins til örfarra einstaklinga. Það tókst og með miklum ágætum.

Gunnsteinn Sigurðsson vanhæfur

Úrskurður samgönguráðuneytisins varðandi ráðningu í embætti verkefnastjóra æskulýðs- og tómstundamála í Kópavogi kemur fáum á óvart. Úrskurðurinn er skýr, ótvíræður en algerlega öndverður áliti bæjarlögmanns í Kópavogi? Formaður ÍTK Gunnsteinn Sigurðsson var vanhæfur.

Í úrskurði af þessum toga er ekki tekið tillit til hæfi umsækjenda , það gerir hins vegar umboðsmaður Alþingis. Sjá til dæmis og sbr. úrskurð umboðsmanns vegna kæru Helgu Jónsdóttur varðandi umsókn um starf ráðuneytisstjóra í félagsmálaráðuneytinu, þar sem fram kom að gengið hafa verið fram hjá hæfari umsækjanda þ.e.a.s. Helgu. Ekki er mér kunnugt um hvort einhverjir umsækjendur í þessu máli láti á það reyna, en eðli málsins vegna væri slíkt ekki óeðlilegt.

Þetta mál er auðvitað ein allsherjar vitleysa, ekki bara það að nánast allir forstöðumenn ÍTK séu hættir eða að hætta störfum, eftir situr þessi dæmalausi bæjarstjórnarfundur um árið sem gefur fullt tilefni til frekari eftirmála. Á Visi.is kemur eftirfarandi fram um vanhæfi formannsins fyrrverandi :

„Samgönguráðuneytið hefur úrskurðað fyrrverandi formann Íþrótta - og tómstundaráðs í Kópavogi, Gunnstein Sigurðsson, vanhæfan til að fjalla um ráðningu í stöðu verkefnisstjóra æskulýðs- og tómstundarmála í Kópavogi. Bæjarfulltrúar Samfylkingarinnar kærðu ákvörðun ÍTK til ráðuneytisins á sínum tíma því þau töldu óeðlilegt að Gunnsteinn tæki þátt í ráðningaferlinu vegna tengsla sinna við einn umsækjandann.
Viðkomandi umsækjandi hafði verið undirmaður Gunnsteins, sem er skólastjóri í Lindaskóla, til margra ára auk þess sem hann var meðmælandi hennar á umsókn um starfið og mælti hann með henni í starfið þegar ákvörðun var tekin um ráðningu.“ (visir.is)

Sjá alla fréttina http://www.visir.is/article/200880318043

Baldur Sveinsson...

... hitti svo sannanlega í mark með bók sinni Flugvélar yfir og á Íslandi, ljósmyndabók í hæsta gæðaflokki, frábærar myndir og vel unnar. Viðfangsefnið fjarri því að vera einfalt. Útkoman frábær bók sem er skyldueign allra ljósmynda- og flugáhugamanna og ekki verra eins í mínu tilfelli þegar að þetta hvoru tveggja fer saman.

Hef ekkert flogið sjálfur nema í Fligth simulator en sú reynsla segir mér að ég vildi ekki vera farþegi hjá mér, sem er önnur saga. Hef samt sem áður ferðast mikið og reynt að sameina þessi áhugamál mín. Birti hér mynd sem ég tók rétt sunnan við Surtsey, sennilega úr 34 -35 þúsund feta hæð.

Flug í góðu skyggni er skemmtilegasta landafræðikennslan - Borgir, ár og fjöll sýna manni samhengi sem erfitt er að miðla í bók eða frásögn.

Veit fátt leiðinlegra ...

...en að hanga í umferðarteppu morgun eftir morgun á leið minni til vinnu frá Hafnarfirði til Reykjavíkur. Eru heilir 7 km sem hefur gengið afar illa að komast á stundum. “Personal verst” eru tæpar 90 mínútur. En yfirleitt má gera ráð fyrir ca 30 - 40 mínútum í ferðatíma.
Umferðaróhöpp á þessar leið er tíð og oft alvarleg. Tjón nemur milljónatugum ef ekki hundurðum milljóna árlega. Á meðan vandinn eykst stöðugt þá þrátta stjórnmálamenn dag inn og dag út um mislæg gatnamót hér og tvíbreiðar akreinar þar. Vegakerfið ber ekki lengur alla þá gríðarlegu umferð sem um það fer. Ein redding færir vandann að öðrum gatnamótum og svona mætti lengi telja.

Allt skammtímalausnir og bútasaumur, vandinn þarf að leysast innan tímaramma stjórnmálanna sem eru fjögur ár þegar að best lætur. Lausnir í samgöngumálum reiknast ekki í kjörtímabilum né skyndigróða einkafyrirtækja. Uppbygging tekur ártugi ef ekki mannsaldur. Ástæðan fyrir þessu ófermdarástandi er auðvitað tilkomin vegna þess að menn hugsa skammt og í einni vídd með því að einblína á bíl-isma sem einu lausnina. Það er löngu orðið nauðsynlegt að kanna aðrar leiðir í bókstaflegri merkingu þess orðs

Í mínum huga er ekki nokkur spurning um að allt svæðið frá Akranesi alla leið í Leifstöð á að járnbrautavæða. Sambland af sporvögnum, lestum og jarðlestum. Kostar auðvitað urmul fjár en ef menn hætta að hugsa slíkt sem fjárfestingu sem á að borga sig á kjörtímabilinu þá kemur fljótlega í ljós að til lengri tíma litið er þetta eina skynsemin og frá mörgum sjónarhornum afar góður kostur. Ódyrt rafmagn, umhverfisvæn rekstur, hraðvirkt, öruggt og öflugt samgöngukerfi óháð hinu ofurhlaðna vegakerfi.

Bankinn er ekki vinur þinn III

Birti hér til glöggvunar gjaldskrá SEB bankans í Svíþjóð vegna debetkorta. Vinir mínir Svíar eru ekki par hrifnir af hárri verðlagningu bankanna og kalla þetta helbert okur. Hins vegar komast sænsku bankarnir ekki með tærnar þar sem íslensku bankarnir eru með hælana. Færslugjöld hvað er það nú? Sjón er sögu ríkari.

Bankkort Visa
Pris 250 kr/år
Automatuttag i Sverige 0 kr
Uttag i SEB Eesti Ühispanks (Estland), SEB Vilniaus Bankas(Litauen), SEB Unibankas (Lettland) automater 0 kr
Automatuttag i euro inom EU 1) 0 kr
Automatuttag i övriga länder och valutor 35 kr
Kortköp i Sverige 0 kr
Valutaväxlingspåslag vid köp/uttag utomlands 2) 1,65 %
Kopia av inköpsnota 75 kr
Kort skickat till utlandet 350 kr

Maestro
Pris 180 kr/år(tas ut med 15 kr/mån)
Pris 13–21 år 0 kr
Egen design 95 kr
Automatuttag i Sverige 0 kr
Uttag i SEB Eesti Ühispanks (Estland), SEB Vilniaus Bankas(Litauen), SEB Unibankas (Lettland) automater 0 kr
Automatuttag i euro inom EU1) 0 kr
Automatuttag i övriga länder och valutor 10 kr
Kortköp i Sverige 0 kr
Valutaväxlingspåslag vid köp/uttag utomlands2) 1,65 %
Kopia av inköpsnota 75 kr
Kort skickat till utlandet 350 kr

Automatkort
Pris 0 kr
Ersättningskort 50 kr
Automatuttag i Sverige 0 kr

1) EU-länder samt i Norge, Island och Liechtenstein.
2) Vid köp/uttag utomlands räknas beloppet om efter en av banken tillämpad valutakurs. Ett valutaväxlingspåslag på f.n. 1,65 % ingår. Kontohavaren står för eventuell valutarisk under tiden från inköp eller kontantuttag till dess att omräkning sker av banken.

Heimild: heimasíða SEB bankans

Göteborg

... er stundum kölluð París norðursins, með réttu enda borgin afar falleg og prýdd eina alvöru “breiðstrætinu” á norðulöndum Kungsports Avenyn sem endar við Götaplatsen þar sem styttan af sjávarguðinum Psiodon prýðir torgið og er eitt af einkennum borgarinnar. Hin risavaxa stytta þykir ægifögur, en af og til hafa sprottið umræður um að hinn nakti Posidon sé ekki sérlega “manndómlega” vaxinn. Ekki veit ég hvort einhverjir evrópustaðlar eru hafðir til hliðsjónar í þeim efnum. Ein raunhæf kenning hefur verið sett fram í þessu efni, sem hugsanlega skýrir þetta, en hún er að sjávarguðinn hafi verið nýstiginn upp úr ísköldum sjónum og styttan beri þess augljóslega merki? Eitt er víst að umræðan mun koma upp með reglulegu millibili eins og verið hefur.

Er sem sagt staddur í Gautaborg, borginni sem fóstraði mig um rúmlega þriggja ára skeið á ofanverðri síðustu öld er ég nam tómstunda- og félagasmálafræði við Fritdisledarskolan þar í borg. Er núna í þeirri skemmtilegu erindagjörð að halda fyrirlestur í mínum gamla skóla. Notaði auðvitað tækifærið til að hitta gamla skólafélaga en það er svo merkilegt að eftir því sem árin líða þá hefur maður einhverja þörf til að vita hvað varð af mannskapnum. Ég var eini íslendingurinn í hópnum og þar sem ég flutti heim að námi loknum þá hafði maður takmakaða möguleika á að halda sambandi nema við nokkra. Nú er sem betur fer öldin önnur og tilkoma netsins gerir vegalengdir að engu og möguleikar til samskipta verða allt aðrir en á tímun "snail mail", símasnúrunnar og ofurdýrra flugmiða.

Vandað og gott starf til margra ára

Hef fengið nokkuð af e-mailum vegna greinarkorns sem ég skrifaði í hið ágæta blað Kópavogspóstinn og birtist í síðustu viku. Vegna óska sem ég hef fengið birti ég greinina hér.

" Vandað og gott starf til margra ára.

Í Kópavogi hefur til margra ára verið rekið gott og uppbyggilegt æskulýðsstarf. Margar félagsmiðstöðvar starfa í bænum, við þær starfar einvala lið góðara starfsmanna og vel menntaðra og reynslumikilla yfirmanna. Uppbygging málflokksins undanfarin ár hefur verið markviss og starfið gengið mjög vel, svo vel að starfsemin hefur notið verðskuldaðar viðurkenningar fyrir gott starf langt út fyrir bæjarmörkin sem og virðingar innan fagsamfélagsins fyrir fagmennsku.

Fyrir skömmu var auglýst starf verkefnastjóra æskulýðs- og tómstundamála (æskulýðs- og tómstundafulltrúi) . Um starfið sóttu 14 einstaklingar m.a. nokkrir starfandi forstöðumenn félagsmiðstöðva í Kópavogi, vel menntaðir, með langan starfsaldur innan fagsins og farsælan starfsferil. Auk þess sóttu um margir aðrir hæfir og reyndir einstaklinga á þessu sviði. Því var ljóst að valið yrði erfitt. Held að hæfustu einstaklingarnir í umsækjendahópum hefðu sætt sig við jafningjaval.

Svo fór að ekki var ráðinn neinn af starfandi forstöðumönnum félagsmiðstöðva í Kópavogi né heldur neinn af þeim öðrum utanaðkomandi sem bjuggu yfir góðri menntun og mikilli reynslu. Ráðinn var til starfans undirmaður formanns ÍTK Gunnsteins Sigurðssonar skólastjóra og bæjarfulltrúa, sem auk þess reyndist vera meðmælandi viðkomandi umsækjanda. Að vonum urðu sterk viðbrögð við þessum ráðningaráformum bæjarins og vægast sagt mikil óánægja meðal starfsmanna ÍTK sem m.a. komu fram í því að á fjórða tug þeirra sýndu hug sinni í verki og mættu á bæjarstjórnarfund þann 27. nóvember s.l. þegar að ráðningarmál þetta bara á góma.

Sá sem þetta ritar hefur um margra ára skeið haldið úti dagskinnu (bloggi) www.arnigudmunds.net . Sem starfandi í þessum bransa og sem sérfræðingur í þessum málaflokk og ekki síður sem meðmælandi nokkurra umsækjenda um starfið þá skrifaði ég að a.m.k. tvær færslur um þetta afar sérstaka mál í dagskinnuna. Þá fyrstu með fyrirsögninni “Vekur furðu” dagsetta 22. nóvember og þá síðari “... enn má undrast” dagsetta 28.nóvember. Oft hefur það komið fyrir að í síðuna sé vitnað enda fer efni hennar víða þar hún er m.a. útbúin með sjálfvirkri fréttaveitu og mörgum sinnum hefur efni dagskinnunar verð sett í viðtalsform í dagblöðum. (sérstaklega þegar að ég gegndi formennsku í Starfsmannafélagi Hafnarfjarðar). Er mér algerlega að meinalausu enda skrifa ég ávallt undir nafni og tek fulla ábyrgð á öllu sem á dagskinnuna er ritað. Svo fór með þessa pistla, sem lentu m.a. á síðum DV, sem ekki var furða enda málið umtalað í æskulýðsbransanum og margir sem furðuðu sig á öllu þessu máli, án þess þó að rita um það opinberlega. Ráðningin sem slík auðvitað viðburður/ frétt sem ekki bara snerti Kópavog heldur líka allt fagsamfélagið.

Fékk af því fregnir að mér hefðu m.a. af þessu tilefni ekki verið vandaðar kveðjurnar í umræðum um þessi máli á bæjarstjórnarfundi þ. 27. nóv . Gerði ekkert með það í fyrstu enda ýmsu vanur. Hins vegar þegar mér fóru að berast fregnir frá ólíklegasta fólki um að, að mér hafi verið afar ómaklega vegið úr ræðustól bæjarstjórnar þá varð það úr að ég hafði samband við ágætan bæjarritara Kópavogsbæjar Páll Magnússon og falaðist eftir hljóðupptökum af fundinum, sem var auðsótt mál.

Ekki verður sagt að umræðurnar hafi verið málefnalegar og ekki þurfti ég að hlutsta lengi á upptökuna til þess að átta mig á því að starfandi formaður ITK og bæjarfulltrúi fór langt yfir strikið í umræðunum, viðhafið ærumeiðandi ummæli og vó að starfsheiðri mínum í stað þess að ræða grundvallaratriði þess máls. Ég fékk i kjölfarið lögfræðing til þess að hlýða á þetta og taldi sá að margt af þeim ummælum sem formaðurinn og bæjarfulltrúinn lét falla vörðuðu við 234. og 235. greina almennra hegningarlaga (um ærumeiðingar) sem og bæjarmálasamþykkt Kópavogs frá 19/12 1997 sbr. 28. grein.(um að bera brigsl á einstakling) Auk þess sé ákaflega óviðeigandi og ekki stórmannlegt að viðhafa ummæli um “einstakling út í bæ” á vettvangi bæjarstjórnar Kópavogs þar sem hinn sami á ekki nokkurn kost á að svara fyrir sig á þeim vettvangi.

Ég hafði í kjölfarið sambandi við Sigurrós Þorgrímsdóttur forseta bæjarstjórnar sem ber ábyrgð á framkvæmd bæjarstjórnafunda, kynnti henni málavexti og lagði eftirfarandi til:
“Ég geri að tillögu minni að þú hafir forgöngu um að loka þessu máli af þeirri virðingu sem er bæjarstjórn Kópavogs samboðin. Að mínu mati er það best gert á sama vettvangi þ.e. vettvangi bæjarstjórnar og eða með formlegri afsökun þess bæjarfulltrúa er viðhafði margþætt ummæli er öll eiga það sammerkt af hafa vegið að æru minni og starfsheiðri.”

Eftir nokkurn umhugsunarfrest fékk ég svar þar sem forseti bæjarstjórnar sér ekki ástæðu til þess að hafast neitt enda hafi ekki verið neitt athugavert við fundinn?

Það liggur því fyrir að bæjarfulltrúar í Kópavogi geta átölulaust úr ræðustól bæjarstjórnar vegið að fólki út í bæ sem þeim er ekki þóknanlegt, fólki sem á þá þann eina kost að sækja viðkomandi bæjarfulltrúa til saka fyrir dómstólum með ærnum kostnaði eins og raunin gæti orðið í þessu máli.

Þetta mál er orðið alsherjafarsi ekki bara hvernig staðið var að ráðningu í þetta mikilvæga embætti æskulýðs- og tómstundafulltrúa, ekki síður það að þeir sem leyfa sér að setja fram aðrar skoðanir en ráðandi bæjarfulltrúar eiga það á hættu að sitja undir fúkyrðaflaum einstakra bæjarfulltrúa í skjóli bæjarstjórnar Kópavogs og síðast en ekki síst, margt af því úrvalsfólki, burðarásrar í góðri starfsemi ÍTK í gegnum árin leita á önnur mið. Sorglegast af öllu er þó að horfa upp á vandað, gott og faglegt starf á sviði æskulýðsmála í Kópavogi , margra ára uppbyggingarstarf sé nánast að engu gert með einu pennastriki – Hver hefur efni á svona vitleysu?"

Svo mörg þau orð.

Frábær sýning

Takk fyrir mig. Brá mér í kvöld á foreldrasýningu Grunnskólahátíðar sem fram fór í íþróttahúsinu við Strandgötu. Leiksýning með atriðum frá öllum félagsmiðstöðvum og skólum hér í Hafnarfirði. Skemmtileg hefð sem hefur vaxið og dafnað með stækkandi bæ, fleiri skólum og félagsmiðstöðvum. Stórt samvinnuverkefni eins og þetta gerir það að verkum að unglingar milli hverfa kynnast mun betur en ella og allt sem heitir getur hverfarígur þekkist vart.

Dansleikur fer fram að loknum sýningum dagsins og hefur sem slíkur gengið áfallalaust árum saman, aldrei komið upp nein vandamál eins og áfengisneysla eða slíkt nema í örfáum tilfellum. Á morgun 14. feb verður mikið fjölmenni enda ókeypis inn af tilefni 100 ára afmæli bæjarins, en nemendur ákváðu samt sem áður að greiða 100 krónur á mann og láta alla innkomuna renna til velferðarmála, sem er til fyrirmyndar. Ballið mun eins og undanfarin ár verða vel lukkað og unga fólkinu til sóma.

Hef séð allar þessar sýningar í gegnum árin. Sýningin í ár er án efa með þeim bestu. Atriði fjölbreytt, vel unnin og skemmtilega útfærð. Leikþættir, söngleikir, ævintýri og tónlist, allt frábær atriði. Sviðið flott, fín lýsing og sándið eins og best verður á kosið. Sá eiginlega mest eftir að hafa ekki gripið með mér myndavélina, þó ekki væri nema til að henda inn einni mynd hér á dagskinnuna til þess að gefa lesendum smá nasaþef af þessari frábæru sýningu – en sem sagt frábær sýning – Hvet alla foreldra og forráðamenn til þessa kíkja næst - Þakka fyrir mig, frábært kvöld.

Menningarverðmæti

Músíktilraunir Tónabæjar og Hins hússins eru mikil menningarverðmæti. Þegar að maður kíkir á listann yfir hljómsveitir sem hafa unnið keppnina frá upphafi þá sér maður hvílík menningarfabrikka keppnin er. Allt frá „sítt að aftan“ Greifarnir yfir í harðkjarnarokk vina minna í Mínus og allt þar á milli. Músíktilraunir eru frábær vettvangur sem hefur hvatt mörg bönd til dáða og ekki síst komið efnilegu ungu tónlistarfólki á framfæri. Keppnin hefst í mars og ef að líkum lætur verður þar margt efnilegra banda.

Listi yfir hljómsveitir sem hafa sigrað í Músíktilraunum frá upphafi.

1982 – Dron, 1983 – Dúkkulísurnar, 1984 - Keppni féll niður vegna verkfalls kennara, 1985 – Gipsy, 1986 – Greifarnir, 1987 – Stuðkompaníið, 1988 – Jójó, 1989 – Laglausir, 1990 - Nabblastrengir (Umbilical cords), 1991 - Infusoria (Sororicide), 1992 - Kolrassa Krókríðandi (Bellatrix), 1993 – Yukatan, 1994 – Maus, 1995 - Botnleðja (Silt), 1996 – Stjörnukisi, 1997 - Soðin Fiðla, 1998 – Stæner, 1999 – Mínus, 2000 - XXX Rottweiler hundar, 2001 – Andlát, 2002 – Búdrýgindi, 2003 – Dáðadrengir, 2004 – Mammút, 2005 – Jakobínarína, 2006 - The Foreign Monkeys , 2007 - Shogun.

Íslenskt verðlag og kjarasamningar

Verg þjóðarframleiðsla 30 % yfir meðaltali.? Verðlag best 7% yfir meðaltali 27 Evrópulanda, mest 126 % , matvara 64% yfir meðalverði?

Byrjunarlaun starfsmanns á leikskóla eru 103 þúsund samkvæmt kjarsamningum Eflingar.
Ærið verk að vinna í komandi kjarasamningum - ekki satt?

Heimild: Hagstofa Íslands

Góðtemplarar ...

... á Akureyri skilgreina forvarnarstarfsemi í víðara lagi sbr. samþykktir íslensku Góðtemplarareglunar:

“Markmið IOGT er að fólk um allan heim njóti frelsis og tilgangsríks lífs. Bindindissamtökin IOGT á Íslandi vilja…
Vinna fylgi lífsháttum án vímuefna - og stjórnmálastefnu sem miðar að því að takmarka neyslu áfengis og annarra vímuefna og minnka skaðann sem fylgir henni.
Vinna að því að auka þá virðingu sem fólk ber hvert fyrir öðru án tillits til kynþátta, kyns, trúar- og stjórnmálalegra skoðana.
Leggja sitt af mörkum ásamt IOGT í öðrum löndum til að draga úr fjárhags- og félagslegum mun milli fólks.
Taka þátt í friðarstarfi innanlands og styrkja slíkt starf í heiminum með félögum IOGT í öðrum löndum.
Taka þátt í baráttu fyrir verndun umhverfisins.
Leggja lið raunhæfum aðgerðum og félagslegri þjónustu til að tryggja mannsæmandi líf fyrir fórnarlömb áfengis og annarra vímuefna og fjölskyldur þeirra. “

Góðtemplarar gefa 50.000.000 sjá: http://dagskra.ruv.is/streaming/sjonvarpid/?file=4398175/5

Með fullri virðingu fyrir hinum brýnu viðfangsefnum heilbrigðiskerfisins þá er samt sem áður vert að benda á að forvarnarbransinn hefur úr afar litlu fjármagni að moða og á ekki sjéns í áfengisbransann sem eyðir ómældum fjárhæðum í auglýsingar. Hefði því talið nær starfsemi og markmiðum hreyfingarinnar að styrkja þann vettvang - ekki veitir af.