fimmtudagur, 30. september 2004

Ekkert heilagt

Þegar að löggjafavaldið , framkvæmdavaldið og dómsvaldið er nánast allt komið á eina hendi þá eru auðvitað blikur á lofti í samfélaginu. Slík völd eru engum til góðs og allra síst þeim sem að þessu brölti standa. Það er heldur ekki til þess ætlast að mál skipist með þessum hætti. Þau "ríki" sem slíka "stjórnskipan" hafa eru yfirleitt nefnd einræðisríki og hafa ekki þótt til eftirbreyttni a.m.k. ekki hér á vesturlöndum.

Að veita einum ráðherra þau völd að ráða algerlega skipan hæstaréttardómara er ekki góð aðferð, eins og dæmin sanna.
Best væri auðvitað að það gerði þingið og til að öðlast setningu þá þyrftu a.m.k. 2/3 hlutar þings að samþykkja ráðninguna. Með því er hægt að hefja ráðningar í jafn mikilvægt embætti og starf hæstaréttardómara upp fyrir pólitískt karp og ekki síst grímulaust valdabrölt.

Það hefur verið mikil órói í íslensku samfélagi á umliðnum misserum. Hvert málið á fætur öðru hefur sett samfélagið á annan endann. Valdastjórnun í neikvæðasta skilning þess orðs hefur verið viðhöfð markvist. Það er ekkert heilagt í þessu valdabrölti, ekki einu sinni meginstoð hins lýðræðislega samfélags , þrískipting ríkisvaldsins.

Mál að linni og undarlegt að flokkur sem einu sinni auglýsti "fólk í fyrirrúmi" skuli láta hafa sig út í að styðja þessa vitleysu. Dýrðlegt að drottna - veit það ekki, en hitt veit ég að að "við og þið" samfélag er veruleiki og ef það var einhvern tímann eitthvað til sem kallaðist "landsföður" þá er það fyrir bí enda hlutverk sem fer illa saman við grímulausa hagsmunagæslu fámennrar valdaklíku.

miðvikudagur, 29. september 2004

Vinir & vandamenn / fundir & fundir

Af vinum og vandamönnum Kom ekki á óvart hvernig skipan hæstaréttardómara varð! Málið í mínum huga afar einfalt. Viðkomandi er fulltrúi ákveðinnar valdaklíku í landinu og auðvitað valin í dóminn sem slíkur. Og ekki í fyrst sinn því mönnum er enn í fersku minn þegar að "frændinn " fékk jobbið í fyrra.
Alveg með ólíkindum að okkar fremstu fræðimenn eigi ekki möguleika og að fram hjá þeim sé gengið með nánast kerfisbundum hætti.
Gef lítið fyrir röksemdir annars ágæts fjármálaráðherra fyrir valinu , fannst þau eins sannfarandi og að réttinn vantaði akkúrat núna örvhentan dómara.

Fundur vegna Orkuveitu Suðurnesja
Í dag hittust trúnaðarmenn STH og STFS á fyrst fundi til að undirbúa komandi kjarasamninga, en þeir renna út 1. nóvember n.k.

Fundur um starfsmat
Ekki þori ég að nefna neina dagsetningu varðandi starfsmatið, og þó! Get sagt það að vonandi verður þess ekki langt að bíða að niðurstöður fáist og að í þeim tilfellum sem það á við verði hægt að fara að greiða samkvæmt því og leiðrétta laun aftur til 1.desember 2002.
Fundað var um málið síðdegis og ljóst að róið verður að því öllum árum að það takist að ganga frá matinu að hluta til eða öllu leyti þann 1. nóvember 2004? Hvort það tekst? Vonum það besta!

Aðlögunarsamningur á Sólvangi í síðustu viku lauk vinnu s.k. aðlögunarnefndar STH og Sólvangs og þar með er vinnu við ríkissamninginn lokið. Athyglisvert er að ríkið sem ekki hefur alltaf þó fara vel með laun til sinna starfsmanna er nú á mörgum sviðum komið langt fram úr sveitarfélögunum hvað þetta varðar.

Sveitarfélögin hafa afsalað sér öllum áhrifum og falið launanefnd sveitarfélaga umboð sitt í þessum málum með þeim dapurlega árangri að nú ríkir ákaflega metnaðarlaus launastefna sem byggir á því einu að viðhalda lægstu viðmiðum,hvað sem tautar og raular.

mánudagur, 27. september 2004

Gott útspil hjá bæjarstjóra

Er sammála Lúðvík Geirssyni bæjarstjóra þegar hann segir í blaðaviðtali að ríkið verði að koma inn í kennaradeiluna með réttlátari tekjuskiptingu milli ríkis og sveitarfélaga.

Skólar eru nú einsetnir, en voru tví- eða þrísetnir á tímum ríkisforræðis. Bara þetta eitt hefur gert það að verkum að byggingakostnaður og umsýsla öll hefur aukist verulega. Sama má segja um gæði starfsins, færri nemendur eru í bekkjum en áður var sem þýðir að fjöldi kennara hefur aukist hlutfallslega. Auk þess má nefna að sérdeildarstarf hefur aukist verulega m.a. vegna samdráttar ríkisins í þeim efnum t.d. með fjársvelti stofnnanna eins og barna og unglingageðdeildarinnar -BUGL sem engan vegin getur þjónustað þann fjölda sem á þyrfti að halda.

Hágæða skólastarf verður einfaldlega ekki rekið fyrir þann "tómbóluprís" sem bæjarfélögin fengu í "meðlag" frá ríkinu og mjög efast ég um að fólki vilji fá skólanna í sama horf og var þegar að ríkið sá alfarið um þessi mál? Ríkið getur einfaldlega ekki vikist undan því að greiða sanngjarna hlutdeild í þeim auknu gæðum skólastarfsins sem átt hafa sér stað á síðustu árum.

Íslendingar vilja alvöru skólakerfi. Til þess að svo megi verða þá verður auðvitað að borga kennurum sómasamleg laun. Því fer hins vegar víðs fjarri að svo sé, enda kennarar hér á landi sama marki brenndir og launþegar almennt, eru alstaðar í lægstu viðmiðum ef borið er saman við hin s.k. samkeppnislönd okkar. Hin grjótharða íslenska láglaunapólitík blasir hvarvetna við.

fimmtudagur, 23. september 2004

Vinir mínir Svíar og einkavæðingin

Samkvæmt ítarlegri skýrslu Samkeppnisstofnunar Svíþjóðar um einkavæðingu kemur fram að verðhækkanir hafa verið verulegar umfram vísitölu. Dæmi um slíkt er að raforkuverð hefur hækkað um 77 % , póstþjónusta um 9 % , miðar í járnabrautir um 68%.. Afnám opinberrar gjaldskrá fyrir leigubílaakstur hefur leitt til 40 % hækkunar.

Einkarekin einokun er ávísun á okurprísa til almennings. Hvar er þessi hagræðing og hvers vegna skilar hún sér ekki til almennings? Var það kannski ekki markmiðið með þessu öllu saman? Hljómar kunnuglega!

Afar athyglisverð skýrsla sem auðvitað er ekki er hægt að gera fullnægjandi skil á þessum vettvangi en í lokakafla segir m.a. að setja þurfi sérstaka löggjöf og stórefla eftirlitsstofnannir enda séu leikreglur afar óljósar sem leitt hafi til þess að hækkanir hafi orðið verulega umfram það sem gert var ráð fyrir með þessu “frjálsa” fyrirkomulagi .

Fín umfjöllun um þetta mál á heimasíðu BSRB og einnig má nálgast hina sænsku skýrslu í heild á slóðinni http://www.kkv.se/bestall/pdf/rap_2004-3.pdf Athyglisverð lesning og umfangsmikil.

miðvikudagur, 22. september 2004

Samflotið fundar

Samflot bæjarstarfsmanna fundaði í Valhöll á Þingvöllum 21 & 22.september. Fundarefnið var að fara yfir og hefja undirbúning vegna komandi kjarasamninga.

Fín stemming í mannskapnum, þó ljóst sé að komandi kjarasamningar verða bæði flóknir og erfiðir. Það virðist vera svo að ekki náist kjarabætur nema með miklum átökum eins og dæmin sanna. Kennarar hafa ekki fengið nokkurn hlut sjálfkrafa og það munum við ekki heldur fá.

BSRB þing samþykkti 150. þúsund króna lágmarkslaun og að sjálfsögðu þarf kröfugerð að taka mið af því. Bæjarstarfsmenn hafa dregist verulega aftur úr hvað kjör varðar. Nú er í raun svo komið að ríkið sem aldrei hefur fengið mörg prik fyrir framsýna launastefnu er komið vel fram úr flestum sveitarfélögum í landinu hvað laun varðar?

Það má því velta því fyrir sér hvort baráttan hafi verið rekin á röngum forsendum og full hógværum og þá hvort ekki þurfi að breyta algerlega um taktík? Held það við bæjarstarfsmenn eigum svo sannarlega inni verulegar leiðréttingar, þær þurfum við að sækja og með þeim aðferðum sem til þess duga. Bið félagmenn að hugleiða þetta og einnig það að til þess að svo megi verða þurfa allir að leggja sitt lóð á vogarskálarnar, kaffistofuspjallið gefur ekkert í aðra hönd?

mánudagur, 20. september 2004

Minnist með hlýhug

á þessum tímamótum hafnfirskrar knattspyrnu, vinar míns Þóris Jónssonar. Sá hefði nú verið aldeilis kátur, enda búin að leggja sitt af mörkunum og ríflega það til þess að gera FH að því stórveldi í fótboltanum sem það er orðið.

Legg því til að nafn á væntanlega knattspyrnuhöll við Krikann verði tileinkað minningu hans.

miðvikudagur, 15. september 2004

Gissur Guðmundsson

Bæjarfulltrúi mælti bæði vel og skynsamlega í bæjarstjórn í gær að mínu mati og margra annarra.

Tilefnið, einkavæðing ræstinga hjá Hafnarfjarðarbæ, fyrirkomulag sem snertir fólk sem hvað síst hefur það launalega í okkar samfélagi, háskólanema sem freista þess að ná sér í aukapening til þessa að fjármagna nám sitt, einstæðar mæður, og fólk sem margt hvert hefur ekki átt kost á fjölþættum störfum í okkar margþætta samfélagi m.a. vega skorts á tækifærum til mennta.

Að rýra kjör þessa fólks með útboði og einkavæðingu á ræstingu í bæjarfélaginu er engan vegin við hæfi. Tek því ofan fyrir bæjarfulltrúanum Gissuri Guðmundssyni sem einn bæjarfulltrúa hefur haft í frammi mótbárur gegn þessu fyrirkomulagi og benti á með réttu ýmislegt sem betur gæti farið í þessum málum.

Veit ekki hvað er hægri og hvað er vinstri í þessum málum, er þessi ágæti bæjarfulltrúi í raun sá sem er mest til vinstri í þessu máli? Veit það eitt að skynsemin ein réð för í málflutningi bæjarfulltrúans og tek ofan fyrir þeim viðhorfum sem þarna komu fram. Vísa að öðru leyti til fyrri umfjöllunar minnar um þessi mál hér á dagskinnunni og vona að skynsemin taki völd fyrr en seinna í þessum efnum.

mánudagur, 13. september 2004

Ofurlaunaðir kennarar ?

Vona svo sannarlega að kennurum gangi vel í kjarabaráttu sinni, ekki veitir af. Blæs á það áróðursbragð að kennarar hafi fengið hækkanir umfram aðrar stéttir vegna þess að um það hafi verið þjóðarsátt?

Málið er einfalt, íslensk láglaunapólitík er þjóðfélagslegt böl og kennarar þessa lands hafa verið dugmiklir í tilraunum sínum til að kveða þennan draug í kútinn. Þegar að Launanefnd sveitarfélaga varð að gefa eftir í síðustu kjarasamningum og hækka kennara meira en þeirra grjótharða láglaunapólitík gerði ráð fyrir, þá hét það að það væri "þjóðarsátt" um að hækka kennara umfram aðra.

Staðreyndin er hins vegar einfaldlega sú að kennarar hafa lagt hart að sér og náð af þeim sökum einum saman árangri.

Það er nefnilega svo að það skiptir nánast engu máli hvar stigið er niður fæti í hinu almenna íslenska launaumhverfi, alstaðar eru við í skussaflokki, einnig kennarar. Allar hagstærðir í þessu þjóðfélagi eru hins vegar hagstæðar. Allur samanburður íslenskra launþega stenst engan vegin samanburð við þær þjóðir sem við berum okkur saman við?

Hin grjótharða íslenska láglaunapólitík á sér því engar efnahagslega forsendur og er í mínum huga einungis staðfesting á þeirri gjá óréttlætis og stéttaskiptingar sem er og hefur verið að myndast í íslensku samfélagi. Gjá milli hins almenna launamanns og ofurlaunaðar yfirstéttar hefur aldrei verið meiri.

Næstu kjarasamningar munu snúast um sanngjörn skipti. Til þess að svo megi verði sýnist mér einsýnt að færa verður einhverjar fórnir. Kjarabætur koma ekki af sjálfum sér og ljóst að aðferðir síðustu kjarasamninga hafa ekki gefið okkur þá hlutdeild í margyfirlýstu góðæri , sem okkur ber. Leiðréttingar verður því að sækja með öðrum aðferðum en gert hefur verið - ekki satt?

mánudagur, 6. september 2004

Embættismenn eru líka fólk

Forseti Bæjarstjórnar Hafnarfjarðar
Hr. Gunnar Svavarsson


Á síðustu misserum hefur það a.m.k. í þrígang átt sér stað að vegið er að starfsheiðri og æru embættismanna bæjarins úr ræðustól bæjarstjórnar,viðkomandi hafa m.a. verið sérstaklega nafngreindir, lítið gert úr persónum þeirra, sérfræðikunnáttu sem og gerðum.

Í þeim efnum má nefna ummæli tiltekinna bæjarstjórnarmanna í garð fyrrverandi sviðstjóra fjölskyldu- og skólasviðs, ummæli um æskulýðs- og tómstundafulltrúa og nú síðast ummæli um sviðsstjóra atvinnu- og þróunarsviðs.

Félagið vil benda á þá einföldu staðreynd að viðkomandi embættismönnum er með öllu ókleyft að grípa til varna á þessum vettvangi og það er því engan vegin við hæfi að umræða um einstaka embættismenn eigi sér stað með þessum hætti, á opinberum fundi bæjarstjórnar og í beinni útvarpsútsendingu.

Ef bæjarstjórnarmenn telja sig eiga eitthvað sökótt við embættismenn þá er auðvitað eðlilegast að fara hina stjórnsýslulegu leið og koma á framfæri formlegri kvörtun við bæjarstjóra sem er æðsti yfirmaður hinnar hafnfirsku stjórnsýslu. Í þeim tilfellum á viðkomandi starfsmaður a.m.k. formlegan andmælarétt og aðkomu að málinu á jafnréttisgrundvelli.

Félagið bendir jafnframt á þá staðreynd að embættismenn bæjarins búa við almenn lýðréttindi eins og málsfrelsi. Allar tillögur og hugmyndir um takmörkun þess, eins og t.d. með einhverskonar yfirlestri á faglegum erindum embættismanna eru út úr korti.

Félagið væntir þess að málum linni, og að forseti bæjarstjórnar sjái til þess að mál af þessum toga fái umfjöllun á réttum vettvangi.

Virðingarfyllst,

Árni Guðmundsson
formaður STH

föstudagur, 3. september 2004

Með beinakex í annarri - Út í óvissuna

Fínt framtak hjá bæjarstjóra að efna til óvissuferðar meðal starfsfólks á bæjarskrifstofum í kvöld. Lyfta fólki örlítið upp yfir dagsins amstur, þakka fólki góð störf og eiga góða stund saman. Kemst því miður ekki en veit að þetta verður fínt teiti.

Leiðir hugann að ágætu samstarfi bæjarins og starfsmannafélagsins varðandi veglega árshátíð bæjarstarfsmanna.

Sem aftur á móti leiðir hugann að því hvort samskipti bæjarins og starfsmannafélagsins séu ekki með ágætum . Get vottað það hér og nú að svo er nú yfirleitt, en með því fororði að vissulega getur hvesst og vissulega er tekist á oft á tíðum.

Sem einnig leiðir hugann að því að deilur snúast um hagsmuni viðkomandi aðila. Á þessu þarf að vera gangkvæmur skilningur því annars er hætta á að menn persónugeri deilur og átök sem auðvitað kann ekki góðri lukku að stýra.

Þegar að svo er komið þá er oftast stutt í vandræði. Reynslunnar fólk forðast þennan farveg, flest hvert. Hitt kann að vera að í staðbundnum krísum ýmsum t.d. tengdum skipulagsbreytingum einstakra deilda þá hafi aðilar ekki gætt nægilega vel að þessu.

Trúnaðarmenn félagsins hafa þær skyldur að gæta hagmuna sinna umbjóðenda á viðkomandi starfsstað í samráði við félagið. Ef trúnaðarmenn eiga að gjalda starfa sinna í þágu félagsins sem einkapersónur og starfsmenn þá er auðvitað fyrst og fremst verið að vega að stoðum starfsmannafélagsins sem slíks. Allt slíkt setur samskipti félagsins og bæjarins í annað og alvarlegra samhengi

Hef átt góð og afar hreinskiptin samskipti við bæjarstjóra varðandi starfsmannamál Vissulega ekki alltaf sammála en samt sem áður einfalt að ræða málin. Oft með ágætum árangri en stundum ekki.

Að gera fólki veislu eina góða endrum og sinnum er auðvitað ekki stórmál en það sýnir auðvitað ákveðið viðhorf. Ánægður með lítið - hugsar einhver! Veit það ekki - man hins vegar tímana tvenna í þessum efnum.
Sérstaklega minnisstætt tímabilið þegar að allt svona þótti mikið bruðl, var með öllu aflagt og meira að segja sérstakar reglur settar um veitingar á fundum , bara kaffi ef fundur var 1-2 klukkutíma og kex eftir það?

þriðjudagur, 31. ágúst 2004

Thorshavn

Hef stundum minnst á Færeyjar í pistlum mínu. Gott fólk færeyingar, falleg músík og fagrar eyjar. Tók meðfylgjandi mynd í sumar er ég átt leið um eyjarnar með Norrænu.

sunnudagur, 29. ágúst 2004

Vel mælt hjá Halli Magnússyni

Sviðstjóra hjá íbúðarlánasjóði í Fréttablaðinu í dag þegar hann spyr: „...af hverju bankarnir geti boðið lánin á svo miklu lægri og betri kjörum nú en áður þegar þeir hafi alla tíð notið fyrsta veðréttar á húseignum: „Ástæðan er skýr. Þeir vonuðust til þess að eftirlitsstofnun EFTA setti starfsemi Íbúðalánasjóðs skorður. Þeir vonuðust til að Íbúðalánasjóður þyrfti að draga úr lánastarfsemi sinni til þess að geta boðið upp á hærri vexti en 4,4% og hagnast á íbúðalánum."

Svo mörg voru orð sviðstjórans. Kjarni málsins augljós, ýtrustu ofur gróðasjónarmið leiðarljós bankanna nú sem endranær.

Verður alltaf jafn hjárænulegt hjá þessum bransa þegar hann þykist vera að gera almenning stórkostlegan greiða . Saga okurvaxta og ofur þjónustugjalda sýnir okkur og kennir augljóslega annað.

Sé því enga leið skynsamari í dag en að efla Íbúðarlánasjóð enn frekar og gera góða stofnun að enn betri stofnun enda hag almennings er augljóslega mun betur borgið með því fyrirkomulagi en óskafyrirkomulagi bankanna.

fimmtudagur, 26. ágúst 2004

Hvernig væru vextirnir, ef ekki væri Íbúðalánasjóður?

Spyr sá sem veit. Svarið er einfalt, mjög háir eins á öllum sviðum þar sem ekki er virk samkeppni. Í landi samráðs og fákeppni eru því opinberar stofnair eins og Íbúðalánasjóður brýn nauðsyn.

Eitt sinn var sagt að stjórnmálamenn ættu ekki að stýra vöxtum með handafli. Finnst það þó skömminni skárra en þegar að fjármálastofnanir gerða það með víðtæku samráði. Frjálshyggjuformúlurnar eins og ýmis manna verk, eru ófullkomin og skeikul.

Vona að Íbúðalánasjóður dafni sem aldrei fyrr enda gegnir sjóðurinn afar mikilvægu hlutverki á íslenskum fjármálamarkaði. Ég veit einnig að ef hann hættir starfsemi þá mun þeir vextir sem nú bjóðast auðvitað snarhækka. Hef nú ekki meira traust en þetta á þessum kunningjaklúbb sem íslenska bankakerfið er orðið, sennilega helgar tilgangurinn meðulin í þessu máli eins og svo margt annað sem úr þessum ranni samfélagsins kemur.

fimmtudagur, 19. ágúst 2004

Skólaskrifstofa, stjórnarfundur og einkavæðing

Starfsmenn skólaskrifstofu
Fundaði í dag með starfsmönnum skólaskrifstofu sem ekki eru á eitt sáttir varðandi fyrirhugaðar skipulagsbreytingar á skrifstofunni. Ekki nema von þar sem nokkuð er óljóst við hvað er átt og hverjar afleiðingar boðaðar breytingar hafa. Fólkið hefur ekki fengið neinar skýringar þrátt fyrir að eftir þeim hafi verið leitað með formlegum hætti? Málið stefnir í klúður af bestu sort ef bæjaryfirvöld skýra ekki línur fljótlega.

Stjórnin fundaði síðdegis.
Ýmis mál bar á góma, svo sem komandi kjarasamningar, Fundir innan Samflotsins sem og væntanlegur stjórnarfundur BSRB, Starfsmatið bar á góma að venju og eru þær fregnir helstar að Reykjavíkurborg ætlar að greiða samkvæmt því í október.

Samfylkingin í Hafnarfirði og einkavæðingin
Skil ekki alveg hvert Samfylkingin stefnir varðandi einkavæðingu hér í bæ. Og ekki er það til neinar fyrirmyndar að hún skuli beinast gegn hópum sem hvað síst hafa það launalega.

Einkavæðing ræstinga í skólum er að skella á. Menn vita að launakostnaður er yfir 90% af kostnaðinum við ræstinguna. Með "hagstæðu" tilboði skilst mér að boðið hafi verið rúmlega 60% af kostnaði í verkið allt.
Niðurstaðan er einföld fyrirtækið þarf að fá sitt, enda ekki um góðgerðarstarfsemi að ræða. Starfsmenn munu því margir missa störf sín og miðað við einfalda reikniformúlu mun sennilega tæplega helmingur starfsmanna missa vinnuna og þeir sem eftir verða munu þurfa að leggja helmingi meira á sig en áður var fyrir sama lélega kaupið.

Mér finnst ekki viðeigandi að bæjarfélag standi með óbeinum hætti að svo víðtækum uppsögnum eins og hér verður um að ræða og það er ekki hægt að skýla sér bak við eitthvað fyrirtæki út í bæ í þeim efnum. Hafnarfjarðabær er verkkaupi og ber auðvitað sem slíkur siðferðilegar skyldur á gerðum verktakans.

fimmtudagur, 12. ágúst 2004

Starfskjaranefnd fundaði í gær

Dómsátt
Fátt fréttnæmt nema að aðilar eru að kíkja á frágang á s.k dómsátt varðandi greiðslur í fæðingarorlofi þ.e.a.s. hjá þeim konum sem áttu börn á því tímabili sem lögin breyttust og í hvaða tilfellum sáttin hafi fordæmi. Ákveðið var að fresta afgreiðslu til næsta fundar.

Launuð námsleyfi
Fyrir lá umsókn um launað námsleyfi en þetta er heimildarákvæði í kjarasamningum sem hefur verið nýtt ágætlega síðustu ár enda er þetta eina leið vinnandi fólks til framhaldsmenntunar. Lánshæfi hjá LÍN er ekkert þegar að fólk kemur úr atvinnulífinu og þessi afar hófsömu launakjör bæjarstarfsmanna gera það að verkum að menn eru ekki lánshæfir fyrsta árið. Loftið og viljinn einn dugir skammt.

Hafnarfjarðarbær ákvað einhliða og í algerri andstöðu við STH að afnema fjárveitingar til þessara mála sem auðvitað er í algeru ósamræmi við annars ágæta endurmenntunarstefnu bæjarins. STH félagar og Leikskólakennarar fá ekki launuð námsleyfi en hins vegar fá kennarar bæjarins það?

Enda fór svo að meirihluti nefndarinnar þ.e. báðir STH fulltrúarnir og annar fulltrúi bæjarins, Valgerður Sigurðardóttir, bókaði áskorum til bæjaryfirvalda að áætla fjármunum til námsleyfa eins og verið hefur.

þriðjudagur, 10. ágúst 2004

Af pæjum

Var á Pæjumótinu í fótbolta á Siglufirði um helgina með dóttur minni. 90 skvísur úr FH og annað eins frá Haukum á svæðinu. Allar sem ein Hafnarfirði til sóma. Gengið var svona upp og niður eins og gengur og gerist. Skipulagning heimamanna var frábær og í raun ótrúlegt hve allt gekk vel og snurðulaust fyrir sig, sérstaklega þegar að haft er í huga að spilarar voru sennilega um 1.600 talsins. Hef verið á ófáum mótum en set þetta án vafa í fyrsta sæti hvað varða skipulag og framkvæmd.

Annað mál og íhugunarvert þessu tengt er þáttur foreldra á slíkum mótum, sem alflestir og í mjög miklum meirihluta voru til sóma, en þó ekki allir. Fagna því umræðu sem verið hefur undanfarði um þátt þeirra á mótum og kannski ekki vanþörf á. Dæmi um slíkt var:

Framámaður eins félags stóð við markstöng liðs "andstæðinganna" í yngsta aldurflokki og sagði markmanni að láta boltann vera, sem og barnið gerði og úr því varð mark sem gerði út um leikinn? Og svo hitt þegar að fullorðnir einstaklingar hafa uppi afar niðrandi ummæli um dómara og einstaka leikmenn eða lið sem keppt er við. Algerlega óviðeigandi og ekki við hæfi. Sem betur fer er ekki mikið um þetta, en þó allt of mikið.

Legg því til að það verði einfaldlega bannað á mótum sem þessum að argast út í dómarann og lið andstæðinganna og einstaka leikmenn þess. Mætti jafnvel taka upp verðlaun fyrir prúðasta og uppbyggilegasta stuðningsmannaliðið.
Blessuð börnin verða að eiga góðar minningar frá svona mótum og þáttur foreldra og forráðamann þeirra er mikil ef svo á að verða. Tap og sigra er hægt að vinna með á uppbygglegan hátt en það verður ekki gert með ummæli eins og að " þessi eða hinn dómarinn sé fífl" eða að "þessi hlussa sé tuddi"?

fimmtudagur, 5. ágúst 2004

Af einkavæðingu

Ögmundur Jónasson formaður BSRB er með frábæra grein um hina afar döpru reynslu Breta af einkavæðingu, sjón er sögu ríkari. Sjá hér

sunnudagur, 1. ágúst 2004

Stuðmenn og þjóðarsálin

Var staddur með mínu fólki í Húsdýragarðinum í gærkvöldi. Fín skemmtun hjá Stuðmönnum og fólk frá 3 -99 ára tók undir og söng með í hverju laginu á fætur öðru. Hljómsveit allra landsmanna hér að verki án alls vafa. Hef einu sinni verið vitni að sambærilegri uppákomu og í gærkvöldi.

Það var í Fredriksberg í Danmörku þar sem hin frábæra hljómsveit Shu-bi-dua ( Tek ekki ábyrgð á stafsetningunni) lék fyrir 40.000 manns. Þar kunnu allir lögin og textana, sungu hástöfum með og dönsuðu , nema ég, sem var eins og álfur út úr hól, kunni ekkert af þessu en fann mér til mikillar ánægju að ég var staddur mitt í dönsku þjóðarsálinni.

Í gærkvöldi var hin íslenska þjóðarsál mætt í Húsdýragarðinn og öllum ljóst að bandið verður auðvitað að flokka sem menningarverðmæti enda framlag þeirra til íslenskrar alþýðumenningar nú þegar mjög ríkulegt.

fimmtudagur, 29. júlí 2004

Tóbakssalar og Davíð Oddsson

Orð í tíma töluð, þó langt sé um liðið.  Á sér hliðstæðu í "markaðsátaki" bjórbransans í dag.

Fundur Æskulýðsráðs Reykjavíkur, dagurinn er þriðjudagurinn 22. febrúar á því herrans ári 1977. Dagskráliður 7.

"Rætt um auglýsingaherferð tóbaksseljenda sem stendur yfir. Formaður ráðsins, Davíð Oddsson, lagði fram eftirfarandi tillögu:

"Æskulýðsráð Reykjavíkur fordæmir þá herferð, sem hafin er í þeim tilgangi að hvetja m.a. ungt fólk til tóbaksnotkunar. Hvetur ráðið sérhvern borgara að gera sitt til þess að slík herferð renni út í sandinn, svo hún nái ekki að vinna það tjón, sema henni er ætlað.”

Tillagan var samþykkt samhljóða. Jafnframt var framkvæmdastjóra falið að beina þeim eindregnu tilmælum til kaupmanns þess, er verslun rekur í Skaftahlíð 24 ( við Tónabæ) , að hann fjarlægi tóbaksauglýsingar úr gluggum verslunarinnar".

Tek sérstaklega ofan fyrir formanninum fyrir þessa skeleggu bókun. Þurfum nokkrar svona bókanir og viðbrögð í dag gegn auglýsingaherferðum í áfengisbransanum, auglýsingar sem að langstærstum hluta er beint gengdarlaust á börn og ungmenni. Fara því miður yfir strikið átölulaust um þessar mundir, bæði siðferðilega og ekki síst lagalega. Vona hins vegar að það fari fyrir þeim eins og fór fyrir tóbaksauglýsingunum, hverfi, og þangað til að svo verður þá hvet ég fólk til þess að sýna hug sinn í verki og sniðganga auglýstar áfengistegundir

mánudagur, 26. júlí 2004

Sígarettu & "léttöls"auglýsingar

Sígarettuauglýsingar voru hér áður fyrr alsiða í íslenskum blöðum. Rakst reyndar á nokkrar  er ég var að grúska í gömlum dagblöðum á Þjóðskjalasafninu í dag. Svei mér þá það mátti hreinlega halda að retturnar öllum nöfnum sem þær hétu nú væru bara hreinlega meinhollar, þær voru með “bezta ilminn” og ég veit ekki hvað og hvað. Er það nema furða að blessaðir unglingarnir í þá tíð hæfu reykingar fyrr en ella undir þessum dæmalausa boðskap auglýsinganna.

Datt þetta svona í hug þegar að ég sá Kastljós sjónvarpsins í kvöld og varð vitni að því þegar að forsvarsmaður auglýsingabransans gerði m.a. lítið úr merkri BA ritgerð í sálarfræði frá Háskóla Íslands um áhrif hinna s.k. “léttbjórs” auglýsinga á ungt fólk þar sem fram kemur að 95 % þeirra sem sjá viðkomandi “auglýsingar” taka þær (með réttu ) sem bjórauglýsingar.
Forsvarsmaðurinn hélt því fram að það væri lítið að marka þessa merku rannsókn þar sem  ekki væru um “orsakasamband” að ræða?  Við hvað veit ég ekki. Dettur helst í hug að það sé við það að 100 % af unglingum sem sjá þessar auglýsingar fara ekki í meðferð. Í því samhengi mælir forsvarsmaðurinn af “dýpt” og sannfæringu, þó svo að það eigi ekkert skylt við hefðbundna aðferðafræði.

Mér fannst sami ilmur af þessum málflutningi og mér finnst af hinu illa þefjandi reykjarkófi frá sígarettum, sem þó auglýsingabransinn fyrir gnægð fjár reyndi á árum áður að sannfæra ungt fólk um að væri góður.

Hvet alla sem þetta lesa til að sýna hug sinn í verki og sniðganga auglýstar áfengistegundir. Lög um bann við áfengisauglýsingum eru fyrst og fremst komin til vegna velferðarsjónamiða og eru lög um vernd barna og ungmenna, alveg á sama hátt og sígarettuauglýsingar. Dapurlegt að sjá auglýsingabransann taka þátt í að misvirða rétt barna og ungs fólks til að fá að vera í friði fyrir áreyti af þessu tagi.
Hvort vegur þyngra velferð barna og unglinga eða “frelsi” áfengisframleiðenda?