Ingvar Viktorsson í sérverkefni varðandi Seðlabankann

Ingvari Viktorssyni vini mínum hefur tekist það sem mörgum hefur dreymt um. Okkar ágæti forsætisáðherra Jóhanna Sigurðardóttir ætti að ráða Ingvar í tímabundið og afmarkað verkefni sem væri að koma seðlabankastjóra út, því nú virðist ljóst að það verður ekki einfalt mál. Því er runnin upp tími nýrra og óhefðbundinna lausna í þessari tragí komidíu seðlabankastjórnas.

Þannig var nefnilega mál með vexti að fyrir nokkrum árnum mætti seðlabankastjórinn þv. forsætisráðherra á herrakvöld FH. Veislustjórinn Ingvar Viktorsson, sem er húmoristi mikill, tók embætti sitt af mikilli alvöru og eftir að hafa farið með allmargar sögur og gamanmál tók hann til við fjáröflun sem fólst í bögglauppboðum. Heldur voru menn tregir til kaupa en samt sem áður gekk uppboðið ágætlega en frekar hægt fyrir sig. Ingvar vildi auðvitað, í þágu okkar ágæta félags, fá þolanleg verði fyrir fótnuddatækin, eftirprentarinar, íþróttafatnaðinn, handklæðin, prentarana, ryksuguna, pútterinn, bumbubanann, FH bollastellið og ekki síst fyrir þurrkarann.

Það var akkúrt í þann mund sem að Sæli Guðmunds, FH-ingurinn góðkunni, er að bjóða í þennan kostagrip að ræðumaður kvöldsins seðlabankastjórinn tilvonandi fyrverandi og þáverandi forsætisráðherra stóð upp og rauk á dyr án þess að kveðja hvorki kóng né prest.

Verkefni Ingvars einfalt – skipulag og framkvæmd herrakvölds FH í salarkynnum Seðlabankans með frómri ósk um hátíðarræðu.

Tær snilld

Ríkisrekin frjálshyggja...

... er ný vídd í pólitískri hugmyndafræði. Blað "allra landsmanna" Morgunblaðið er á framfærri þjóðarinnar um þessar mundir í gegnum banka okkar landsmanna sem ku vera með blaðið í öndunarvél.

Samkvæmt hefðbundinni Mogga lógik þá er blaðið orðið offramboð af sjálfu sér og því svo komið að leggja þarf blaðið niður enda hefur "markaðurinn" hafnað því. Samkvæmt sjónarhorni frjálshyggjunnar er ritstjórnin léleg, blaðmenn ómögulegir, leiðinleg skrif, ómögulegar greinar, blaðið illa rekið svo nokkur dæmi séu nefnd og síðast en ekki síst, engin vill auglýsa í blaðinu og áskrifendur eru fáir.

Ríkisdagblaðið Mogginn er arfaslöpp hugmynd en því miður veruleiki - einu afskipti ríkisins af Morgunblaðinu eiga að vera þau að búa blaðinu einhvern sess á Þjóðminjasafninu innan um aðra sýningargripi. Sýningargripurinn - Morgunblaðið im memorium - blaðið sem varð að lokum fórnarlamb eigin hugmyndaheims – táknrænt fyrir gjaldþrot frjálshyggjunnar bæði á hinum veraldlega og huglæga vettvangi – ekki satt - Mörg brýnni verkefni sem bankarnir okkar ættu að sinna fremur en að dæla milljónum í Moggann sem fólk vill ekki kaupa?

Hefur einhver verið í ...

...brúðkaupi þar sem skyndilega, í miðri veislunni, einhver gestanna rýkur upp á sviði, tekur hljóðnemann og æpir yfir samkvæmið “ ég elska þig Gunna” og í sama mund í hinum enda salarins brestur kona í grát og segir “ ég elska þig líka Þorlákur”. Þetta verður til þess að Þorlákur hleypur ( hægt og svífandi !) þvert yfir salinn beint í útbreiddan faðm Gunnu ... og þau kyssast innilega ... og viti menn brúðhjónin, presturinn, ættingjar, og aðrir gestir mynda hálfhring um parið, fella tár, klappa og gleðjast innilega yfir örlögum Þorláks og Gunnu sem nú hafa greinilega loks náð saman. Hljómsveitin leikur gleðisöng Þorláki og Gunnu til heiðurs ...!

Aulahrollur hríslast um mann og hugsun um hve ótrúlegt rugl er borið á borð fyrir ungt fólk í formi margra amerískra bíómynda, sem leiðir hugan að því hve nauðsynlegt er að hlú að okkar eigin menningu. Ef ekkert verður að gert í þeim efnum þá munum við sennilega fyrr en varir fá töluvert af “æpandi pörum” í brúðkaupum annara. Amerísk "hágæða" væmni? Ekki beinlínis sú menning sem íslendingar vilja kenna sig við eða hvað?

Menningarverðmæti er það bara frasi í hátíðarræðum stjórnmálamanna?

Klæðskeri keisarans útskýrir meintar flíkur

Það er um að gera ...

...að eyða dýrmætum tíma þingisins til þessa að vinna að því hörðum höndum að koma brennivíni í matvörubúðir. Skil ekkert í skrílnum að láta svona fyrir utan Alþingishúsið, þingið verður að fá frið og ráðrúm til þess að koma helsta stefnumáli stuttbuxnadeildar íhaldsins í framkvæmd.

Það er ekkert betra fyrir “unga” þingmenn en það að geta keypt sér í matvörubúðinni eina tvær rauðvínsflöskur á degi eins og þessum til þess að dreypa á með þriðjudags kjötbollunum og ekki er nú verra að fá sér örlítið koníak með kaffinu á eftir.

Það er í mörgu að mæðast hjá formanni menntamálanefndar og formanni heilbrigðisnefndar Alþingis sem bæði hafa þá djúpu pólitísku sannfæringum að þetta, að koma auglýstu áfengi í matvörubúðir, séu hin brýnu málefni íslensks samfélags í dag.

Í hverslags félagskap er Samfylkingin eiginlega í ?- Eigum við ekki að fara að kjósa?

“Við” skuldum 3.225.000 kílómetra af þúsundköllum

Ég er sem sagt búin að vera velta fyrir mér skuldum íslenska ríkisins. 2.150 milljarðar (2.150.000.000.000) segir fjármálaráðherra? Ég verð að viðurkenna að ég skil ekki þessa tölu og get ekki komið henni í almennilegt samhengi. Bregð því hér á það ráð að koma þessu í sjónrænt samhengi sem oft er kostur þegar að abstrakt stærðir eins og peningar og hagfræði eru til umfjöllunar. Ég hef lengst af verði opinberstarfsmaður og því fórnarlamb hinnar íslensku láglaunastefnu. Ég skil þúsundkalla og jafn vel nokkra í hóp en ekki marga, veskið er ekki stórt og launin sjaldnast neitt til að hrópa húrra yfir.

Mér reiknast til að ef við leggjum þúsundkall við þúsundkall þá nemi skuldirnar vegalengdinni 3.255.000 kílómetrum. Þjóðvegur 1 er ca 1.400 kílómetrar en hann má leggja einfaldri röð þúsund kalla u.þ.b. 2.325 sinnum eða rúmlega 81 skipti í kring um jörðina, eða tæplega 10 sinnum til tunglsins. Að keyra meðfram þúsundköllunum miðað við góð skilyrði t.d. á 80 km hraða tekur ca 2 ár og fjóra mánuði ef keyrt er allan sólarhringinn. Miðað við vinnutímatilskipun EB þá má reikna með rúmlega 10 ára törn ( rúmlega fjórðung starfsævinnar) í verkið.

Ef við fletjum þúsundkallana út þá er flæmið 2.257.500 ferkílómetrar eða rúmlega 22 falt flatarmál landsins eða 2/3 hluta Indlands. Ef við deilum höfðatölu í “flatamál skulda” lagðir í þúsund köllum þá hefur hver Íslendingur ca 7.500 fermetra út af fyrir sig sem hlýtur að vera heimsmet.

Sé það á þessu að skuldirnar eru efnahaglegt stórvirki á hryðjuverkasviðinu a.m.k. gangvart íslenskum almenningi , örugglega heimsmet og “einstakt afrek” og í raun “einhverskonar snilld” sem felst í því hvering fáum einstaklingum hefur tekist að klúðra jafnmiklu og rækilega á jafn skömmum tíma og sem bitar á jafnmörgum og nú er raunin ...og svo eru menn hissa á því að einhverju ungmenninu hitni í hamsi - Það eru ekki margir sem sitja uppi með 7.500 fermetra af þúsundköllum í skuld algerlega að ósekju – menn hafa fengið að kjaftinn fyrir minna – ekki satt?

"Ég er ekki sekur...

...fyrr en það er búið að dæma mig" er túlkun margra íslenskra “ofur”athafnamanna á orðatiltækinu að menn séu saklausir uns sekt er sönnuð. Á þessu tvennu er grundvallarmunur. Því miður eru fjölmörg dæmi úr íslensku viðskiptalífi þessi misserin sem sýna “varnartilburði” af fyrrgreindum toga. Málið auðvitað öllu verra ef menn hafa trúað því og talið þetta vera einhvern anga sk. “viðskiptasiðferðis” (ef það er yfir höfuð til). Það er ekki með nokkru móti hægt að byggja upp siðað samfélag á þessum forsendum.

Það er mikil bjartsýni að halda...

...að draga muni úr mótmælum á næstunni. Því fer því miður sífellt fjölgandi fólkinu sem hefur mun meiri “frítíma” en það kærir sig um eða hefur á nokkurn hátt óskað eftir. Við slíkar aðstæður er sennilega fátt eins hressandi fyrir bæði líkama og sál en að mótmæla. Og ekki bætir úr skák þegar að sama liðið og ber ábyrgðina á ruglinu í íslensku samfélagi situr í einni eða annari mynd í sömu stólum. Einhverjir tindátar úr hersingunni farnir en í megin atriðum allt óbreytt. Skýrslur ekki birtar og fjöldi manns virðist helst vera í óðaönn við að “búa til” fortíð sem ekki var.

Meðan að svo er og ef engin tekur raunverulega ábyrgð þá munu mótmæli aukast enda kjöraðstæður fyrir slíkt. Það er einföldun að telja mótmæli þessa daganna léttvæg. Venjulegt fólk sem hefur unnið hörðum höndum í gegnum árin í hinu íslenska láglaunaumhverfi til þess eins að hafa í sig og á, er allt í einu orðið ofaukið í íslensku samfélagi og hefur ekkert aðhafst sem réttlætir slíkt. Því mun fylgja gríðarleg reiði og ef slík reiði brýst út þá leysast úr læðingi kraftar sem engin ræður við. Það er alvarlegt ef ráðmenn þjóðarinnar, hinir kjörnu fulltrúar almennings, skapa kjöraðstæður fyrir slíkt með ráðleysi, flumbrugangi og ógegnsæi í aðgerðum sínum varðandi rannsókn á hruni hins íslenska hagkerfis.

Frábært framtak hjá talsmanni neytenda

Birti hér orðrétt tilmæli talsmanns neytenda ( http://talsmadur.is/ ) vegna nafnleysingja í vefheimum.

"Raunhæf æruvernd sé tryggð á bloggsíðum
Þess hefur verið farið á leit við mbl.is að tryggt sé að rétthafi bloggs sé rétt skráður og að unnt sé að fá upp gefið nafn þess sem bloggar undir nafnleynd ef sýnt er fram á lögvarða hagsmuni af því. Með þessu vill talsmaður neytenda tryggja raunhæfa æruvernd og auka neytendavernd.

Morgunblaðið
Ingvar Hjálmarsson
Árvakur hf. Hádegismóum 2 110 Reykjavík
Reykjavík, 30.12.2008
Tilv. 2008/0015 - 2.1 g
GT

Tilmæli frá talsmanni neytenda (TN 08-3)

Efni: Raunhæf æruvernd sé tryggð á bloggsíðum
Að gefnu tilefni, að teknu tilliti til sjónarmiða sem talsmaður neytenda hefur leitað eftir hjá mbl.is, í samræmi við 1. mgr. 71. gr. og 1. málslið 2. mgr. 73. gr. stjórnarskrárinnar og meginreglur laga nr. 57/1956 um prentrétt varðandi ábyrgðarröð, og í ljósi dómsúrlausna varðandi ákvæði almennra hegningarlaga nr. 19/1940 um æruvernd, beinir talsmaður neytenda eftirfarandi tilmælum vinsamlegast til mbl.is sem rekstraraðila bloggþjónustu gagnvart neytendum í því skyni að stuðla að aukinni neytendavernd:
Framvegis verði tryggt að rétthafi bloggs sé rétt skráður hjá mbl.is - t.d. með bréfi í kjölfar skráningar á lögheimili tilkynnts rétthafa bloggs.
Sé boðið upp á nafnleynd rétthafa bloggs verði þeim, sem sýna mbl.is fram á lögvarða hagsmuni af því, veittar upplýsingar um fullt nafn og kennitölu rétthafa bloggs eða - í tilviki lögaðila - ábyrgðarmanns þess. Einnig er farið fram á að í skilmálum um blogg á mbl.is verði eftirleiðis upplýst um að rétthafi eða ábyrgðarmaður bloggs kunni að bera lagalega ábyrgð á ummælum nafnlausra notenda í athugasemdakerfi þess.
Virðingarfyllst,

talsmaður neytenda, Gísli Tryggvason. "

Frábært framtak hjá talsmanni og ættu allir þeir aðilar sem halda úti vefkerfum að tileinka sér þessar reglur, a.m.k. allir þeir sem vilja láta taka mark á sér.

Óska lesendum síðunar farsældar á komandi ári

Hver á hvað? – eignatengsl þingmanna

Olof Palme hinn sænski náði sér í mörg prik sem þingmaður og leiðtogi jafnaðarmanna í Svíþjóð þegar að hann fól starfsmannafélagi stórverslunarinnar PUB fullt og ótakmarkað umboð á eignarhlut sínum í fyritækinu svo lengi sem hann væri í stjórnmálum. Palme fór þarna skerfi lengra en hann þurfti en það hefði nægt honum að gefa upp eignarhlut sinn.

Þetta leiðir hugann að hinum napurlega íslenskra raunveruleika sem er sá að íslenskir þingmenn virðast ekki þurfa, frekar en þeir vilja, að gefa upp eignartengsl sín m.t.t. hagsmunaárekstra eða vanhæfis í umfjöllun á þingi. Sumt er opinbert eins og formennska og eða stjórnarseta einhverra þingmann í eignarsjóðum sem og í stjórnum einhverra fyrirtækja, aðrir eru í einhverjum rekstri, einhverjir eiga hluti í fyrirtækjum beint eða óbeint, en margt annað er þoku hulið.

Og þó maður gefi sér auðvitað að þingmenn sinni skyldum sínum af fyllstu trúmennsku þá vantar nokkuð upp á að svo sé a.m.k. þar til að þessar sjálfsögðu upplýsingar um þingmenn okkar liggja fyrir með formlegum hætti á opinberum vettvangi – hefur sennilega aldrei verið nauðsynlegri en akkurat núna á þessum miklu ólgutímun þar sem gerðir þingsins í stóru og smáu þurfa að vera hafnar yfir allan vafa um annað en ítrustu hagsmuni almennings.

Skora á þingmenn að birta slíkt af eigin frumkvæði t.d. á heimasíðu Alþingis - ef ekki þá er alger nauðsyn að Alþingi Íslands setji lög um um upplýsingaskyldu af þessum toga.

Nafnleysingjar í bloggheimum...

... vega lítið í umræðunni. Finnst það sérstakt að virðulegir vefmiðlar eins og Eyjan, Mbl, Visir og fleiri slíkir geri ekki kröfu um að fólk skrifi undir nafni? Mér finnst algerlega óviðeigandi að fólk getir ausið alskyns fúkyrðum og óhróðri um menn og málefni í skjóli nafnleyndar. Meðan að slíkt er látið viðgangast þá hlýtur viðkomandi miðill að vera ábyrgur fyrir nafnlausum ummælum ? Margir einstaklingar og vonandi sífellt fleiri gera kröfu um að fólki kommenti með fullu nafni - Það ættu stærri vefmiðlar undantekningarlaust einnig að gera. Umræða yrði bæði yfirvegaðri og vandaðri svo ekki sé minnst á það að vera laus við fólk sem þorir ekki að gangast við sjálfu sér – Skora á alla vefmiðla sem vilja láta taka mark á sér að breyta fyrirkomulagi hvað þetta varðar – Raunveruleg umræða krefst raunverulegs fólks - ekki satt?

Í landi hinna tæknilegu mistaka...

... væri ekki úr vegi að opna heimasíðu í svipuðum dúr og hin ágæta okursíða Dr Gunna . Tæknileg mistök væri fínt nafn. Það mætti tölusetja hin tækilegu mistök sem upp munu koma og með því móti halda utan um það rugl sem er sífellt að koma upp og sem á eftir að koma í ljós á næstu misserum.

Tæknileg Mistök 1 : Bankastjóri Glitnis sleppur við að borga hlutabréfkaup sem tilkynnt höfðu verði til Kauphallarinnar.

Tæknileg Mistök 2: Eigendur Next og Nova Nova skipta um kennitölur á fyritækjum og fá fyritækið á tombóluprís “af því að hið erlenda fyrirtæki vildi ekki að neinn annar starfi fyrir þá?” Eins og öllum sé ekki nákvæmlega sama um það.

... og svona mætti lengi telja. Kasta þessari hugmynd á loft hér í bloggheimum og vona að einhver hafi tíma og nennu til þess að stofna svona síðu. Myndi glaður taka slíkt að mér ef ég hefði aðstöðu til.

Blaðamennska - nei varla

Ásmundur Helgason “blaðamaður “ fer mikinn í síðasta tölublaði Mannlífs sem og hinum ýmsu blöðum útgáfufélagsins Birtings. Heldur eru “fréttirnar“ einhæfar og leiðinlegar eða í sem styðstu máli myndir af brennivínsflöskum frá hinum ýmsu framleiðendum sem og texti sem hann tekur sennilega i fóstur frá hinum sömu framleiðundum. Einkennandi er að allt er þetta hágæða vara sem er borin er “verð”skulduðu lofi sem um munar ef marka má skrif Ásmundar. Í umfjöllun “blaðamannsins” ber ekki á nokkru um vankanta vörunnar eða annarri gagnrýni? Síðan eru þetta sömu fréttirnar í blaði eftir blaði?

Blaðamennska nei  “blaðamaðurinn” Ásmundur Helgason er einnig er titlaður auglýsigarstjóri Mannlífs, og ritstjóri þess sama blaðs Sigurjón M Egilsson dubbar þess í stað auglýsingastjórann upp í “blaðamann” sem birtir grímulausar áfengisauglýsingar. Hlutverkið einfalt, að taka á sig glæpinn - ekki bara í Mannlífi heldur mörgum öðrum blöðum útgáfufélagsins Birtings.

Ekki dettur mér í hug að halda því fram að Ásmundur hafi af þessu efnahagslegan ábata og því mun ég alls ekki halda því fram að blaðamaðurinn eða blaðið fái 1.000.000 – 1.500.000 krónur eða önnur jafnvirð hlunnindi fyrir hverja “frétt”. Því fer fjarri, hér er það einskær áhugi á þessari tegund “blaðamennsku” sem knýr auglýsingastjórann með blaðamannaáhugann áfram.

Ritstjóri Mannlífs var fyrir nokkru dæmdur (11.júní 20008 / sjá umfjöllun Foreldrasamtaka gegn áfengisauglýsingum http://www.foreldrasamtok.is/ Dómar) til sektar vegna brota á lögum um banni við áfengisauglýsingum og því er það með eindæmum að tímaritið skuli í engu taka mið af nýföllnum dómi sbr. desember tölublað tímaritsins og misvirða Héraðsdóm Reykjavíkur og sniðganga niðurstöður dómsins með öllu? Viðskiptasiðferði og virðing fyrir lögum landsins er minni en engin – sýnir þvert á móti einbeittan og einlægan brotavilja. Er tímaritið Mannlíf og útgáfufélagið Birtingur hafið yfir lög, ber tímaritið Mannlíf og útgáfufélagið Birtingur enga virðingu fyrir lögvörðum rétti barna og unglinga?

Heilsuverndarstöðin ehf í gjaldþrot ...

...en var tilraun sem tókst afar vel að mati heilbrigðisráðherra ? m.a vegna þess að s.k. ganga innlögnum fækkaði á meðan hinnar vellukkuðu einkavæðingar naut við? Sennilega ekki á færi annara en ofsatrúaðra einkavæðingarsinna að skilja þessi rök ráðherrans – við hin teldum affarsæalst að auka fjárframlög til sjúkrahúsa svo þau geti sinnt starfi sínu eins og best verður á kosið og boðið sjúklingum upp á sómasamlega vist. Ritaði eftirfarandi hugleiðingar um einkavæðingu á Dagskinnuna fyrr tveimur árum (2006):

Er íslensk einkavæðing eitthvað öðruvísi ?

Einkavæðing í Evrópu. Var sem sagt fyrir tveimur árum staddur í Luxemburg á tveggja daga fundi hjá EPSU. Á okkar ágæta máli myndi það útleggjast sem Fulltrúaráð Evrópskra bæjarstarfsmannafélaga. En í því sat ég (sem þ.v. formaður Starfsmannafélags Hafnarfjarðar) fyrir hönd BSRB um nokkurra ára skeið. Dr. David Hall frá háskólanum í Greenwich var að fara yfir þróun þessara mála í Evrópu síðustu árin og niðurstöður um margt merkilegar, m.a.:

Að samningum um einkavæðingu fylgir leynd sem gerir að verkum að almenningur hefur ekki sama aðgang að upplýsingum um t.d. hvernig staðið er að viðkomandi þjónustu. Þ.e.a.s. að almenn upplýsingaskylda gildir ekki þegar að búið er að bjóða út þjónustuna? sérkennilegt í meira lagi.

Að kostnaður og gæði fara saman og að gæði eftir einkavæðingu séu betri en verið hefur er fjarri því að vera rétt. Mýmörg dæmi eru um hið gagnstæða, hins vegar eru stjórnmálamenn áfram um að lækka framlög og “spara”. Einkavæðing sé því oftast í raun leið til þessa að minnka raunverulegt þjónustustig og oft á tíðum verulega og spara með því einhverjar örfáar krónur sem þó séu ekki í nokkru samræmi hinn raunverulega niðurskurð þjónustunnar sem auk þess sé mun dýrari fyrir neytendurna en áður var.

Fleiri og fleiri dæmi koma upp þar sem samfélagið þarf að endurfjármagna og koma í gang einkavæddri samfélagsþjónustu sem farið hefur á hausinn. Sparnaður því til lengri tíma ákaflega lítill og oft rándýrt fyrir samfélagið, eins og dæmið um risagjaldþrot hinnar einkavæddu Vatnsveitu í Grenoble sýndi glögglega.

Hall rannsakaði Farum málið í Danmörku, og eftir nokkrar tilraunir til þess að setja einkavæðingar starfsemi þess bæjarfélags í vísindalegt samhengi og án nokkurs árangurs... eða hvað... þá komst hann að þeirri niðurstöðu; sem var samt sem áður hávísindaleg; að allt sem laut að einkavæðingu í Farum byggði að (ofsa)trúarlegum forsendum fremur en útreikningum um gildi þess að einkavæða og þess vegna hafi nú farið eins og fór.

Þannig var það nú - spurningin því, er einkavæðing almennt í þágu almennings eða almannahagsmuna? - Nei held að það sé af og frá - snýst um allt aðra hluti sem ekkert hafa með velferð almennings að gera?

... og svo á að breyta Orkuveitunni - að vísu bara formbreyting, nákvæmlega eins og menn sögðu um Símann hér um árið... og það vita allir hvernig það endaði.

Góð ráð fyrir þingmenn frá ungri ...

...stúlku af Akranesi sem hafði ákveðnar meiningar gegn áfengisauglýsingum en í fundargerð kom eftirfarandi fram:

“Una Harðardóttir, bæjarfulltrúi unga fólksins úr Brekkubæjarskóla, fjallaði um lög um auglýsingar á vímuefnum. Í máli Unu kom fram að á Íslandi væru lög sem segja að ekki megi auglýsa áfengi… sjá nánar á heimasíðu foreldrasamtaka gegn áfengisauglýsingum www.foreldrasamtok.is

Æskan á erfiðum tímum

Í bókinni Da Danmark fik sin ungdom, saga Ungdomsringen (Danska Samfés) í 50 ár, kemur fram hve gríðarlega mikilvægu hlutverki félagsmiðstöðvar gegndu á stríðstímum í hinni hernumdu Danmörku. Í Dönsku andspyrnuhreyfingunni var margt ungt fólk sem upplifði því miður ýmislegt sem ekki var beinlínis uppbyggilegt. Samfélagið varð því að finna einhver ráð til þess að halda utan um ungviðið. Í þeim efnum voru félagsmiðstöðvar í lykilhlutverki – ekki hvað varðar skipulag og starf andspyrnuhreyfingarinnar – félagsmiðstöðvar voru lykilaðilar í því að halda hinum mannlegu gildum að ungmennum, gildum sem því miður fer lítið fyrir í stríðsátökum og gildum sem því miður verða ríkjandi ef ekkert er aðhafst í þeim samfélögum þar sem allt fer á skjön. Hættan er því sú að kynslóðir ungs fólks sem ekki hafa hin sammannlegu gildi í hávegum vaxi upp og lifi og starfi í samfélaginu út frá reynslu sem ekki virkar með tilheyrandi árekstrum og vandamálum.

Ekki ætla ég að jafna ástandi hérlendis þessi misserin við reynslu þeirra sem búa yfir hinni sáru og óbærilegu reynslu stríðsátaka. Ég ætla hins vegar að halda því fram að kreppan sem læðist að okkur eins og skugginn muni hafa margvíslegar félagslegar afleiðingar sem hugsanlega munu leiði til einhverskonar afskiptaleysis gagnvart æskunni. Við slíkar aðstæður er hætta á að unglingurinn/ barnið telji að hið erfið ástand sé því að kenna. Sá sem þetta ritar upplifði kreppuna 68 með augum barnsins, skynjaði að eitthvað var að en skyldi ekki hvað það var og eða hvers vegna var svona dauft yfir fullorðna fólkinu. Í þessu ljósi er því gríðarlega mikilvægt að gleyma ekki ungviðinu eins og því miður gæti orðið raunin. Æskulýðsstarf í sinni víðustu mynd hefur því afar miklu hlutverki að gegna og góðu fréttirnar eru þær að við eigum góða að í þeim efnum; starfsemi félagsmiðstöðva er með miklum blóma , Ungmennafélagshreyfingin, Skátarnir, KFUM & K, íþróttahreyfingin og fleiri státa af mjög fjölbreyttu og vönduðu starfi. Hlutverk stafsmanna í æskulýðsstarfi er alltaf mikilvægt og á tímum eins og þessum sérlega mikilvægt. Hin faglega kunnátta að geta unnið með börnum og unglingum út frá hinum félaglegu afleiðingum kreppunnar eru sönn verðmæti sem ekki verða metin til fjár á hinum síðustu og verstu...

Frábært framtak hjá Hinu Húsinu

Klár í kreppu? er ókeypis og óháð fjármálanámskeið á mannamáli fyrir ungt fólk á aldrinum 16-25 ára sem Hitt Húsið heldur í samstarfi við Neytendasamtökin og Reykjavíkurborg . Frábært framtak.

Sjá nánar á vefsíðu Hins Hússins

Í landi hinna “tæknilegu mistaka” ...

... segir ekki nokkur maður af sér ... skiptir í engu hvort maður er verkalýðsforingi í siðlausri bankastjórn, stjórnmálamaður sem er giftur “besta vini aðal”, þaulsetinn dvalargestur á pólitísku elliheimili sem sumir nefna Seðlabankann ... og svona mætti lengi telja.

Ekki segir nokkur maður af sér – Hvað ætli þessi “tæknilegu mistök” í efnahagslífinu hafi kostað þjóðina mörg þúsund trilljón billjón milljónir Tobleron pakka. Einn Tobleron pakki var einum Tobleron pakka of mikið hjá vinum mínum Svíum sem þekkja ekki hið séríslenska hugtak “tæknileg mistök”.

Fólk er fífl sagði ...

Fólk er fífl sagði Tómas Möller einn af yfirmönnum Olís í frægum tölvupósti í tengslum við verðsamráð olíufélaganna hér um árið. Sýndi auðvita með því fyrst og fremst eigin hroka og dómgreindarleysi. Ætti frekara í hans tilfelli að vera reynum að hafa fólk að fíflum.

Sjálftökulið bankakerfisins hefur greinilega sambærileg viðhorf til almennings þegar í ljós kemur að menn þar á bæ reyna aðallega og eftir fremsta megni að bjarga eigin skinni. Eru eins og skipstjóri sökkvandi skips sem fer fyrstur í bátinn, tekur með sér þá áhafnarmeðlimi sem klúðruðu ferðinni, brunar í burtu og skilur alla farþegana eftir á sökkvandi skipi. Um slíka kapteina og hans fylgilið má með réttu hafa uppi ummæli sambærileg þeim og forseti vor viðhafði eitt sinn í þingsölum Alþingis um mann einn sem honum fannst lítið til koma.

Eitt er það að klúðra, annað að standa andspænis klúðrinu og vera manneskja til gangast við því og gera sitt besta til þess að leysa mál í þágu þeirra sem klúðrið bitnar á. Fíflin í huga Tómasar Möller kallast á íslensku fórnarlömb, hinn sk. almenningur. Hin raunverulegu ((fífl (ef maður kýs yfirhöfðuð að hafa uppi slík ummæli um fólk)) vita allir hver eru og það sem verra er að þau skarta auk þess ýmsum öðrum löstum tegundarinnar homo sapiens sem ég læt lesendum dagskinnunnar eftir að viðhafa.