Okkar menn unnu

Óska strákunum í hljómsveitinni Jakobínarína til hamingju með sigurinn í Músiktilraunum. Frábær árangur hjá ungum og efnilegum tónlistarmönnum úr Áslandinu.

Við hafnfirðingar eigum fullt af góðu tónlistarfólki, okkur vantar bara meira af æfingarhúsnæði. Menningarstarfsemi þarf sitt húsnæði alveg eins og blessaðar íþróttirnar.

Góður tónlistarskóli skilar ekki bara fólki í „Melabandið”, góður tónlistarskóli er fínn grunnur fyrir poppara. Þess njótum við svo sannarlega þessa daganna (og árin) hér í Hafnarfirði, enda fullt af góðum unglingaböndum í bænum. Jakobínarína fremstir meðal jafninga – Íslandsmeistarar í rokktónlist - húrra, húrra, húrra og húrra.

Komust mun fleirri en vildu

Hélt gagnmerkan fyrirlestur í kvöld á okkar ágæta Byggðarsafni. Þekkti alla gestina sem voru , forstöðumaður í félagsmiðstöð, aðstoðarforstöðumaður í annarri félagsmiðstöð, ritstjóri , sagnfræðingur, bæjarfulltrúi og deildarstjóri í menntamaálráðuneytinu. Allt saman sóma fólk.

Minnugur þess að sjálfir Bítlarnir fengu ekki marga á tónleika hjá sér á Hamborgar árunum, heyrði reyndar að einhvern tímann hafi þeir leikið fyrir einn gest, þá flutti ég fyrirlesturinn.

Og viti menn, eftir rúmlega klukkustundar fyrirlestur um félagsmiðstöðvarnar í hinu sögulega ljósi þá fór ríflega annar eins tími í afar fjörugar og málefnalegar umræður meðal gesta. Er því á þeirri skoðun að magn gesta sé ekki endilega mælikvarði á góðan fund. Virkni og áhugi þeirra sem mæta er lykilatriði og yfir því var ekki hægt að kvarta í þessu tilfelli nema síður sé. Segi því bara - þakka þeim sem á hlýddu.

Fín árshátíð hjá starfsmönnum Hafnarfjarðarbæjar

Held ég? Það er nefnileg þannig að við sem stöndum í, og höfum staðið í undirbúningi ýmiskonar viðburða og hátíðarhalda til margar ára, vitum sem er að ekki er á vísan að róa hvað fólki finnst gott eða slæmt. Mér fannst skemmtikraftar, veislustjóri sem og hljómsveit standa sig með mikilli prýði. Guðrún Gunnarsdóttir alltaf góð, enda ein af okkar allra bestu söngkonum.

Það ytra þ.e. skemmtikraftar, matur og fleira í þeim dúr er eitt og á því eru eins margar skoðanir og þátttakendur eru. Annað eru atriði eins og tæknimál, tímasetningar á dagskráatriðum , uppröðun og aðbúnaður í húsi er annað og oft hlutir sem fólk tekur ekkert eftir og hefur enga skoðun á svo fremi að allt gangi þokkalega fyrir sig og sé snyrtilega gert.

Dettur í hug ýmislegt t.d. varðandi 17. júni hátíðarhöldin í gegnum árin. Eitt sinn vorum við, að okkar mati sem þetta skipulögðum með fremur kléna dagskrá, höfðum af þessu nokkra áhyggjur, höfðum lítil fjárráð og allt stemmdi í lélegan 17. jánda .

Dagurinn rennur upp og viti menn brakandi sólskin og sumarverður eins og það gerist best. Bæjarbúar fjölmenntu á hátíðina og allir himinlifandi og allir mjög ánægðir og einhverjir töldu hér vera á ferðinni þann besta 17. júní.

Velti því fyrir mér ef að þessi sami 17- jándi hefði farið fram í slæmu veðri? Hefðum sennilega fengið orð í eyra. Velti því fyrir mér í þessum efnum hvort mat á gæðum og hvernig stemming verður sé ekki eitthvað sem fyrst og fremst mótast innra með fólki og að dagskrá sem slík sé ekki endilega lykilatriði í þeim efnum þ.e.a.s. svo fremi að hún sé þokkaleg.

Var ekki var við annað en að fólk væri þokkalega hresst með gærkvöldið - Liggur kannski í ódýru miðaverði, afar ódýrum veitingum og hressu og skemmtilegu fólki - sem bæjarstarfsmenn í Hafnarfirði vissulega eru - málið er sennilega ekkert flóknari en það?

20.000 gestir

Nokkur áfangi um helgina þar sem gestir síðunnar eru orðnir 20.000. Góður miðill og fínt form, þ.e.a.s.ef fólk skrifar undir nafni og standur með þeim hætti fyrir sínum skoðunum. Því miður eru nokkur brögð á því að svo sé ekki raunin hjá ýmsum þeim er nýta sér þennan miðil. Sem er auðvitað verulegur galli á þessari stóru veröld sem Netheimar eru orðnir. Netverjavegabréf hlýtur að vera það sem koma skal.

Hef sjálfur þá reglu að breyta aldrei neinu sem komið er inn á síðuna en þó með þeirri undantekningu að stafsetningar- og málfræðivillur eru leiðréttar, þ.e.a.s ef maður sér þær. Tjáningarfrelsið er aðalatriðið og sem slíkt haft í öndvegi, hef því ekki verið að láta hina kórréttu setningarfræði eða lög um íslenska stafsetningu trufla mig neitt sérstaklega.

Mun halda þessu áfram eins lengi og ég nenni og hef eitthvað að segja. Það er afar praktískt að eiga persónulegt málgagn. Get með þeim hætti fjallað um nánast hvað mál sem er og um verkalýðsmál út frá allt örðum forsendum en ég geri sem ritstjóri og ábyrgðamaður STH síðunnar.( Starfsmannafélags Hafnarfjarðar)

Fæ yfirleitt mjög fín viðbrögð frá lesendum, með nokkrum undantekningum þó. Þó er það merkilegt að það eru yfirleitt sömu greinarnar sem fá sterk viðbrögð og þá í báðar áttir. Veit þá sem er að þar eru mikil álita mál á ferðinni - hitamál sem auðvita er nauðsynlegt að fjalla um. Þakka lesendum, ábendingar, athugasemdir og hlý orð.

Láglaunastefnu mótmælt á alþjóðlegum vettvangi

Hélt gagnmerka ræðu s.l. sunnudag í London. Staðurinn var Speakers Corner í Hyde Park þar sem málfrelsið er algert og þeim sem það vilja býðst að segja hug sinn og afstöðu í hverju því málefni sem viðkomandi þurfa þykir, en aðeins á sunndögum.

Lenti í smá aðstöðuleysi í upphafi , en þar sem að múslimi nokkur var í málhvíld þótt mér víð hæfi að hann af umburðarlyndi sínu léði mér kassa sinn um stundar sakir þannig að ég gæti hafði mig örlítið yfir viðstadda og breitt út minn göfuga boðskap. Sá síðskeggjaði vildi ekki fyrir nokkurn mun lána mér kassann sinn í nokkrar mínútur þar sem ég væri kristin maður? Fordómar spyrja ekki um stað og stund.

Umræðuefnið, mótmæli við hina grjóthörðu láglaunastefnu Hafnarfjarðarbæjar sem kristallast í stefnu launanefndar sveitarfélaga. Stefnu þessari var harðlega mótmælt og varað við afleiðingum hennar með fjölmörgum dæmum og gildum rökum þar um. Skoraði ég á bæði launanefnd sveitarfélaga og Hafnarfjarðarbæ ( enda óljóst hver ræður ferð í stefnumótun) að láta af þessari stefnu hið fyrst og taka upp nútímalegri og jákvæðari viðhorf í þessum málum.

Ekki var ég var við annað en að fundamenn væru mér að öllu leyti sammála , allavega þeir sem íslensku skyldu, sem voru a.m.k. fimm manns. Aðrir gestir sýndu hug sinn í verk með því að staldra við og gefa ræðumanni gaum og sáu sem var að málefnið var mikilvægt og þrungið alvöru.

Félagsmiðstöðvar og London

Erum búin að vera síðustu daganna í London hópur frá ITH. Fórum víða og sáum bæði afar vel búnar félagmiðstöðvar og einnig aðrar sem voru nánast rekar af viljanum einum saman og af fólki sem hafði sterkar hugsjónir um velferð unglinga að leiðarljósi.

Sú merkasta er auðvitað Toynbee Hall sem er í raun elst allra félagsmiðstöðva heiminum og var stofnuð árið 1884 þegar að félagslegt óréttlæti í kjölfar iðnbyltingarinnar og ástand fátækrahverfanna með þeim hætti að mörgum sómakærum háskólamönnum og aðilum í efri stéttum hins breska samfélags ofbauð aðbúnaður lægri stétta samfélagsins. Samfélag þar sem kolanámuhesturinn var meira virði en börn í þrælaánauð kolunámanna. Úr þessu sprettur hugmyndafræði Hverfamiðstöðva sem voru í raun forverar félagsmiðstöðva fyrir ungt fólk

Starfsemin Toynbee Hall er enn í fullum gangi og nú eru málefni minnihluta hópa og innflytjenda í forgrunni og ljóst að þrátt fyrir 120 ára sögu þá er hlutverk miðstöðvarinnar ennþá í fullu gildi.

Frú Thatcher sem ríkti fyrir margt löngu setur því miður enn þann dag í mark sitt á velferðarkerfið breska sem engan vegin hefur jafnað sig á fantatökum hennar sem var gríðarlegur niðurskurður fjárframlaga til félagasamtaka og þeirra aðila sem vinna að velferðarmálum æskunnar.

Félagsmiðstöðvar og málefni hinnar ófélagsbundnu æsku lentu einfaldlega undir og öll statistk sýnir einfaldlega hve arfa vitlaust það var þar sem fjöldi vandamála síðustu ár og áratugi hefur aukist verulega, bæði eiturlyfjaneysla unglinga sem og glæpir. Unglingar margir hverjir eiga í fá hús að venda. Sérstakleg hefur þetta komið illa niður á þeim sem minna mega sín í samfélaginu og búa við hvað verstar aðstæður.

Félagsmiðstöðvar eru forvarnarstarf - og ekki alltaf hægt að reikna ágóðann með aðferðafræði háskólamenntaðara bókara - Einn unglingur sem fetar slæmu brautina í stað hinnar góðu og dyggðugu getur verið "gjaldfærður" í "nútíma" bókhaldskerfi hér og þar og hjá hinum ýmsu stofnunum samfélagsins, "kostnaður" getur hæglega orðið 10.000.000 kr.eða meira, allt eftir tilvikum?

Hvenær verður hinum raunverulega sparnaði hins fyrirbyggjandi starfs gaumur gefin - sem er ekki bara að fækka þeim einstaklingum sem ekki ná að fóta sig og þeim harmi sem það hefur í för með sér - er einnig spurning um að koma í veg fyrir gríðarleg útgjöld samfélagsins sem hljótast af þeirri ógæfu þegar að unglingur lendir á refilstigu - verður vonandi einhvern tímann metið út frá réttum forsendum og þá mun þeir sem þessu ráða sjá hve vel fé til velferðamála æskunnar nýtist í raun og veru.

Héraðsdómur Reykjaness

Þannig hagar til að vinnustaður minn er gengt nýlegri byggingu Héraðsdóms Reykjaness við Linnetstíginn í Hafnarfirði. Tilkoma dómsins hefur breytt ýmsu, því að í stað frábærs útsýnis þá hefur annað sjónarspil tekið við.

Sem eru mannanna sorgir og gleði, allt eftir því hvernig lyktir mála hafa orðið í dómsmálum viðkomandi. Jakkafataklæddir menn staldra við fyrir utan dóminn og ræða málin í góðu tómi , aðrir er ögn háværari og einhvern tímann heyrði ég menn senda hvorum öðrum tóninn af nokkrum ákafa og hávaða.

Lögreglubílar, menn með hulin andlit og sjónvarpsmyndavélar verða hluti hverdagsins. Undirmálsmenn hírandi undir gafli á köldum vetrarmorgnum, staupandi sig áður en farið er í dómsal. Góðkunningjar lögreglunar niðurbrotnir í smók eftir dómsuppkvaðningu og á slíkum stundum oft í samtölum við ungan blaðamann DV sem virðist vaka yfir réttinum og því sem þar fer fram.

Þrátt fyrir skertan sjóndeildarhring vegna þessar byggingar Héraðsdóms þá er ég ekki nokkrum vafa um að hinn eiginlegi sjóndeildarhringur hafi víkkað til muna og sé nú að einhverju leyti mun víðari en áður var.

Um dóma les maður í blöðum og þeir snerta mann misjafnlega. Hitt er öllu áhrifaríkar og sorglegra sem er að sjá hluta þess harmleiks sem átt hefur sér stað og leitt til dómsmálsins. Þolendur og gerendur, allt er þetta fólk af holdi og blóði

Með þúsund kall í annarri hendinni og Biblíuna í hinni hendinni að aflokinni afplánun á Litla Hraun eins og Lalli Jons birtist okkur í samnefndri heimildarmynd er auðvitað bara ávísun að annan hring í dómskerfinu.

Velti fyrir mér málefnum síbrotamanna sem flestir hverjir eiga við veruleg vandamál af andlegum toga að etja og nánast undantekningarlaust eru viðkomandi einnig langt gengir vímuefnaneytendur. Velti fyrir mér hvort dómskerfið sé hinn eiginlegi vettvangur eða hvort einhverjir aðrir kostir sé bæði samfélaginu og viðkomandi einstaklingum betri - Veit það ekki - efast samt sem áður oft um hvort „Betrunarvist" sé oft á tíðum í raun betrunarvist?

SUS bíó „Farenhype 9/11"

Fór í SUS ( Samband ungra Sjálfstæðismanna) bíó og hafði gaman af. Þakka SUS-urum boðið en þar á bæ eru menn óþreytandi við að breiða út boðskapinn. Og hvað svo sem manni kann að finnast um innihaldið þá verður ekki fram hjá því horft að formaður sambandsins Hafsteinn Þór Hauksson er dugmikil forystumaður sem lagt hefur á sig mikla vinnu í gegnum árin í þágu ungliðahreyfingarinnar og sem slíkur stuðlað að virkri þjóðfélagsumræðu á síðustu árum.

Myndin „Farenhype 9/11" var hins vegar nokkuð spes og er gerð sem andsvar við mynd Michaels Moore „Farenheit 9/11". Verð að segja eins og er að ef mynd Morre var áróðurskennd þá var þessi í æðri víddum hvað það varðar enda gerð skömmu fyrir bandarísku forsetakosningarnar.

Hvort Bush sneri bókinni á hvolfi í skólaheimsókninni eða ekki, eða hvort hann sat aðgerðarlaus í sjö eða fimm mínútur eftir að hann fékk fregnir um árásirnar á Tvíburaturnana, finnst mér ekkert grundvallaratriði. Að allir séu í olíusukkinu, líka demókratar og fl í þeim dúr, og að ættingjar Bin Laden hafi ekki verið fluttir frá USA fyrr en tveimur dögum eftir árasina en ekki strax á eftir og að Michael Morre sé sérstaklega vafasamur pappír, hefur enga þýðingu hvað varðar grundvallaratriði málsins.

Og þrátt fyrir trix eins undirliggjandi hjartsláttarhljóð og ýmsa dramatíska hljóðeffekta , king size skammti af þjóðernishyggju, ofur ánægju með Bush og hans algerlega óbrigðulu störf þá nær myndin aldrei neinu flugi. Myndin er klauflega unnin og afar ósannfærandi og langt yfir strikinu tímunum saman. „Rebúblikanar á bömmer" væri sennilega réttnefni.

Umræður voru nokkrar eftir myndina en sem því miður tókust ekki sem skyldi enda einokaðar af einhverjum „besserwisser" sem sagði að ekki væri hægt að ræða við vinstri sinnað fólk um stjórnmál sökum gáfna? og það skyldi ekki frelsið?? Vakti nokkur andmæli og umræður sem höfðu fyrst og fremst skemmtanagildi. Varð af hin mesta skemmtun en lítið um konkret umræður um myndina.

„Poppið var gott" sagið í frægri kvikmyndagangrýni eitt sinn. Tek heilshugar undir þau orð.

Kengúrur, krókódílar og annað ómeti?

Kengúrur, krókódílar og annað ómeti? Myndi einhver segja en öðru nær segi ég. Fer víða starfa minna vegna, en þó ekki alla leið til Ástralíu eins og ágæta lesendur gæti verið farið að gruna þegar að hér er komið sögu.

Var hins vegar í Kaupmannahöfn sem stjórnarmaður í verkefnastjórn UiN í þeim ánægjulegu erindagjörðum að gera upp og fara yfir framkvæmd hins afar velheppnaða unglingamenningamóts Ung i Norden sem haldið var í Hurrup á Jótlandi s.l. sumar.

Brá mér eitt kvöldið á ástralskan veitingastað í miðborginni. Bragðaði þar hina áströlsku flóru, krókódíl, kengúru, emu sem er fugl af ætt strúta og flís af nautakjöti. Allt saman mikið góðgæti og ekki spurning um að ef þetta er hinn "ástralski þorramatur" þá er það verulegt ánægjuefni að blóta þann þorrann.

Er mjög ánægður með Víðistaðaskóla

Flott skólasamfélag og þrátt fyrir mikið rask vegna byggingaframkvæmda í vetur þá gengur skólastarfið með ágætum, sem er auðvita með ólíkindum, en gengur samt sem áður vegna þess að skólasamfélagið leggst á eitt til að svo megi verða, með ómældri fyrirhöfn. Félagsmiðstöðin Hraunið býr við góðan kost og blómlegt félagslíf auðgar andann og bætir mannlífið hjá unglingunum.

Er alveg sérstaklega ánægður með kennara dóttur minnar hana Eddu Jónasardóttur. Edda er einstakur mannvinur og KENNARI með stórum staf sem nýtur mikillar virðingar sinna nemenda, er þeim fyrirmynd og læriföður og sýnir okkur með störfum sínum hve gríðarlega mikilvægt kennarastarfið er.

Góður kennari verður aldrei metin til fjár og þetta smáræði sem bæjarfélögin eru reiðubúin til að greiða kennurum í laun er ekki í nokkru samræmi við mikilvægi þeirra starfa sem þar fara fram..Sorgleg skammsýni og skussamennska því gott og farsælt skólastarf er undirstöðuatrið allrar framþróunar samfélagsins, þar á auðvitað ekki að spara? “Sparnaður” í þeim ranni er í raun sóun.

Síminn & Vegagerðin

Kvíði þeim degi verulega ef að Vegagerðin verður seld eða einkavinavædd eins og nú tíðkast. Geri nefnilega fastlega ráð fyrir því að sama verði upp á teningnum og er uppi varðandi sölu Símans, þ.e.a.s. að fyrirtækið verði selt með öllu þ.m.t. dreifingarkerfinu.

Útkoman einkvædd einokun og öll önnur fyrirtæki undir Símann sett hvað varðar aðgengi að dreifikerfinu og á þeim prísum sem hið einkavædda einokunar fyrirtæki setur upp hverju sinni, verð og sem er þóknanlegt örfáum eigendum þess.

Ef Vegagerðin verður einkavædd þá má með sömu rökum halda því fram að allt vegakerfið fylgi með á sama hátt og dreifkerfið fylgir Símanum. Öll samgöngufyrirtæki, sem og almenningur hljóta því að greiða sérstaklega fyrir afnot af vegakerfinu.

Einkarekinn einokun flytur verulegt fjármagn í vasa fárra útvaldra í stað þess að nýta ágóðann til samfélagslegra málefna eins og t.d. bygginu sjúkrahúss. Fyrirtæki eins og Síminn hefur fært samfélaginu í heild björg í bú árum saman og afrakstur sjö ára starfsemi gerir okkur kleyft að byggja veglegt og fullkomið hátækni sjúkrahús.

Er það ekki skynsamara en að selja Símann t.d.hinu ameríska fyrirtæki Tele Danmark? Missa forræði yfir dreifikerfinu, sem skapar jafnframt algerlega óviðunandi rekstraskilyrði fyrir fjölmörg fyrirtæki hérlendis sem starfa í tækni,upplýsinga- og samskiptageiranum og ekki síst mun hærra þjónustuverðs til almennings en ella.

Ekki í okkar nafni

Yfirlýsingar Gylfa Arnbjörnssonar framkvæmdastjóra ASÍ eru ekki í okkar nafni. Við erum öll Samfylkingarfélagar og fulltrúar í verkalýðsmálaráði flokksins.

Gylfa er að sjálfsögðu frjálst að tjá sig en skoðanir hans eru ekki skoðanir verkalýðsmálaráðs Samfylkingarinnar eða skoðanir verkalýðshreyfingarinnar almennt. Verkalýðsmálaráð hefur ekki komið saman, hvað þá myndað sér formlega skoðun á einstökum frambjóðendum til formannskjörs.

Það er einnig af og frá að verkalýðsmálaráð sé notað til að taka afstöðu í átökum um persónur innan flokksins. Með því er engum greiði unninn og flokknum bakað tjón.

Virðingarfyllst,
Árni Guðmundsson, formaður Starfsmannafélags Hafnarfjarðar og stjórnarmaður í BSRB
Elín Björg Jónsdóttir, formaður Félags opinberra starfsmanna á Suðurlandi, ritari BSRB
Kristín Á Guðmundsdóttir, Formaður Sjúkraliðafélags Íslands og stjórnamaður í BSRB
Jón Ingi Cæsarsson, ritari Póstmannafélags Íslands BSRB
Svala Nordal varaformaður SFR, stéttarfélag í almannaþjónustu BSRB
Pétur Sigurðsson Verkalýðsfélag Vestfjarðar " ASÍ

„Sælla að þiggja en að gefa" eða ...

Það er auðvitað tómt mál að tala um að mæta í mat, leggjast upp í sófa að því loknu , horfa á ensku knattspyrnuna og neita algerleg, sem endranær, að ryksuga eða taka þátt í öðrum heimilisstörfum og láta eins og ekkert hafi í skorist, drattast upp í rúm og hrjóta eins og ekkert sé, sérstaklega ef viðkomandi hefur af eigin frumkvæði skilið við eiginkonuna, tilkynnt henni að nú eigi fólk ekki samleið lengur enda gefist aðrar konur og mun betri annarsstaðar.
Vera svo jafnvel fornema morguninn eftir þegar að í ljós kemur að hreinir sokkar og skyrtur eru ekki á sínum stað. Í hinu nýja sambandi munu allir þessir hlutir verða samkvæmt ýtrustu (ekki óskum) skilyrðum.

Lenda í síðan hremmingum milli sambanda og gera ráð fyrir að gamla „flamman" gangi þá fram fyrir skjöldu og reddi málum eins og ávallt áður. Verða síðan afar „misskildir" og jafnvel sárir þegar að sú fyrrverandi minnir á að „hin skyldu skipti" hafi það í för með sér að málið snerti sig ekki neitt lengur og menn séu á eigin vegum og hafi kosið það sjálfviljugir og verði því að greiða úr eign vandamálum sjálfir.

Datt þetta svona i hug þegar að ég fékk af því spurnir í dag hvort starfsmannfélagið ætlaði ekki að gera neitt varðandi breytta fasta yfirvinnu hjá einstakling sem sagði sig sjálfviljugur úr okkar ágæta starfsmannfélagi fyrir nokkru, teljandi sig fá verulega bætt kjör í öðru félagi. Svarið var einfalt félagið gerir ekki neitt enda viðkomandi af fyrra bragði og búin að segja að hann vilji ekkert með félagið hafa saman að sælda.

Spurningin er því einfaldlega sú? Er til fólk sem skilur að skiptum og ætlast til þess að allt það góða í gamla sambandinu gildi áfram og að viðkomandi hafi engar skyldur sjálfur? - Veit það svei mér ekki - veit hitt að vera í félagi er ekki bara réttindi, það eru ekki síst skyldur - Sennilega margir sem skilja ekki samhengið í þessu öllu saman - Veldur auðvitað áhyggjum hve mikil „naivismi" er í gangi hvað þessa hluti varðar.

Tölvunni minn ofbýður !

Tölvur eru víst greindar, þó svo að ég hafi ávalt haldið öðrum fram. Get sannað það með eftirfarandi sýnishorni úr póstforriti mínu.

Þannig er að mér var sendur samningur bæjarstarfsmannafélagana við launanefnd sveitarfélaga og viti menn tölvan flokkar það plagg snarlega og á sekúndubroti undir „Junk" og í mínu tilfelli þýðir hún á sannverðungan hátt innhaldið á íslensku sem „Rusl" sem er réttnefni og ákaflega viðeignandi þýðing. Skilaboðin á skjánum voru:

Subject: [RUSL] Samningar við LN

Mun ekki halda öðru fram að tölvur beri gott skynbragð a.m.k á íslenska láglaunapólitík. Kannski er það örgjörfin sem er svona snöggur að reikna innihaldið - hver veit? „In Iceland, we have a junk agreement" eru sem sagt skilaboðin inn í hina alþjóðlegu kjaramálaumræðu.

Söngvakeppni & vel heppnuð heimasíða

Fullt út úr dyrum og upp í rjáfur, sennilega um 400 hundruð manns. Staðurinn: Félagsmiðstöðin Aldan. 19 frábær söng- og tónlistaratriði og á fimmta tug ungra listamanna sem kom fram. Fínt sánd, flottar kynningar og góð umgjörð. Tilefnið söngvakeppni félagsmiðstöðva í Hafnarfirði og á Álftanesi.

Virk menningarstarfsemi unglinga er ávísum á betra mannlíf og aukin lífgæði viðkomandi . Ríkt menningarstarf unglinga, kimi samfélagsins sem nýtur því miður ekki verðskuldaðrar athygli almennings og hverfur því miður oft í þröngu sjónarhorni fjölmiðla sem sumir hverjir fjalla nánast eingöngu um það sem miður fer, fremur en að beina kastljósi sínu á það sem vel er gert.

Flott heimasíða hjá Hafnarfjarðarbæ. Praktísk, aðgengileg og um fram allt þokkalega hröð. Það er að mínu mati nokkur kúnst að gera stjórnsýslusíður. Fagna því sérstaklega að bæjarfulltrúar eru komir í bloggheima og sem hluti af því samfélagi býð ég þá velkomna. Fínt verkfæri til að breiða út „hinn rétta boðskap" hverju sinni og ekki síst tækifæri fyrir bæjarbúa sem kjósendur að kynna sér hugmyndir og stefnumið viðkomandi bæjarfulltrúa. Endilega kíkja á síðuna slóðin er www.hafnarfjordur.is

Af andans mönnum

L. Norðfjörð stórskáld er maður nefndur sem gaukar oft að mér ýmsu menningarefni,tek ábyrgð á skrifum hans. Loðmundur þessi Norðfjörð hitti eitt sinn annan andans mann á förnum vegi, Flosa Ólafsson og sagði við það tilefni „þetta er bara eins og þegar að Bítlarnir hittu Rolling Stones"

L. Norðfjörð er um þessar mundir á miðju Thor Vilhjálmssonar tímabilinu í kveðskap sínum. Skáldið kveðjur djúpt eins og merkja má af kvæðunum Mímisbrunnur , Algleymi viskunnar og Eplið

Mímisbrunnur
Mímir í skjáskyggni
vestur í verum
fer í flæmingi
að andans kverum

Algleymi viskunnar
Eins og smjörbráð við sjóndeildarhringinn
húkum við mennirnir
Þar sem tíminn varir
og þrösturinn flýgur yfir farin veg
Þar er miðja hlutanna
í algleymi viskunnar
þar sem súrum eplum
meðalhófsins er haganlega
fyrirkomið.

Eplið
Eplið er
einungis
óvandaður
ferhyrningur
Af hverju er það
að gera grín af
okkur mönnunum

L. Norðfjörð anno 2004

Af klámhundi

Munaði mjóu skal ég segja ykkur, hélt að ég yrði rekinn. Vann einn vetur við dagskrágerð á gömlu Gufunni, sennilega árið 1979, hélt úti unglingaþætti einu sinni í viku.

Ekki fór nú mikið fyrir kynferðisfræðslu á þessum árum og því tilvalið að taka þau mál til umfjöllunar, enda staða mála þannig að náttúrfræðikennarar höfðu eina síðu í kennslubókinni, sér til halds og trausts í þessum efnum, um „æxlun manna", síðu sem margir hlupu yfir.
Mér fannst því tilvalið að fá að nýta fræðsluefni um kynferðismál sem unglingar í Fellahelli voru að nota í klúbbastarfinu í félagsmiðstöðinni.

Hófst nú lesturinn og ekki voru menn að láta latnesk heiti ýmissa líkamsparta trufla lesturinn. Orðin tippi og píka flugu um öldur ljósvakans þetta mánudagskvöld sem mæltist vægast sagt afar illa fyrir hjá þeim áheyrendum sem eldri voru , sem voru fjölmargir og hringdu í umvörpum í síma ríkisútvarpsins og kvörtuð sáran yfir þessum klámkjafti.

Blés nú ekki byrlega hjá okkar manni þar sem að hið hæstvirta útvarpsráð tók málið til umfjöllunar og ákvað samhljóða í snarhasti að sérmenntaður maður og þá ekkert minna en verulega langskólagengin doktor í læknavísindum yrði fengin til verksins í þeim tilgangi að klára seinni hluta umfjöllunarinnar, enda fyrirliggjandi loforð frá klámkjaftinum að halda áfram í næsta þætti þessari pornografisku umfjöllun, eins og einn eldri hlustenda orðaði svo snyrtilega

Doktorinn hóf lestur einn mikinn sem engin skyldi en að sögn lærðra manna í engu betri en í fyrri þættinum og gríðarlegt porno í öllu máli hans. Hins vegar skyldi ekki nokkur maður, eins og áður sagði, upp né niður í þessu „latínutali" og það sem merkilegast var að eldra fólkið var ánægt en blessuðum unglingunum fannst þetta bara leiðinlegt og sendu okkur bréf um hvers vegna við héldum ekki áfram fræðslunni frá fyrri þætti og hvers vegna við létum „ Karlinn" vera að lesa alla þessa útlensku?

Nú er öldin önnur, ungt fólk og krakkar kunna sennilega jafn mikla anatomíu og blessaður doktorinn okkar forðum, Mörgum leiðist þetta hreinlega, innri og ytri þetta og hitt...

Sem leiðir hugann að því að kannski er þessi fræðsla okkar á villigötum. Lífærrafræði neðan nafla er öllum löngu kunn. Eru ekki einhver önnur atriði sem þarf að fjalla um , þarf ekki nýja nálgun?

Hiklaust segi ég. Siðferði kynlífs og þau gildi sem ráða í nánum mannlegum samskiptum. Finnst stundum eins og ungt fólk sé ráðvillt og viti ekki sitt hlutverk. Fari jafnvel út í hluti sem þeim líkar ekki af því að þau halda að þetta eigi að vera svona, það séu bara þau sjálf sem eitthvað er að. Þetta skapar mikla vanlíðan hjá mörgu ungu fólk og ekki síst óöryggi þeirra um sitt kynhlutverk og sínar tilfinningar. Þetta segir manni að fræðslan er ekki nægileg og ekki miðuð við þær þarfir sem fræðslan þarf að uppfylla í samfélagi nútímans.

Það þarf því að bretta upp ermarnar í þessum efnum - megum ekki lenda í því að „sleppa þessari blaðsíðu" úr fræðslunni eins og átti sér stað með „æxlun mannsins" í gamla daga.

Solidarnoz

Óska lesendum gleðilegs árs og þakka lesendum síðunnar viðbrögð af öllum „sortum” á árinu. Hafa að öllu jöfnu verið jákvæð en auðvitað hefur maður stundum fengið orð í eyra. Merkilegast er sennilega það að ein og sama greinin getur valdið ríkum geðbrigðum í báðar áttir og verið því í senn, að mati viðkomandi, sú besta eða versta grein sem viðkomandi hefur lesið.

Hvað með það síðan þjónar vel sínum tilgangi sem er einfaldlega sá að láta hugann reika um ýmis þau mál sem eru mér efst í huga hverju sinni. Verð læriföður mínum í KHÍ á sviði upplýsingartækni Dr. Salvöru Gissurardóttur ávallt þakklátur fyrir að kynna mér þessa frábæru tækni Netsins.

Solidarnoz – samstaða er yfirskrift á þessum fyrsta pistli ársins og ekki vanþörf á, því árið sem var að líða í verkalýðsmálum er búið að vera bæði leiðinlegt og ákaflega erfitt. Seinkun starfsmatsins hefur reynt verulega á þanþol fólks og skyldi engan undra.

Og þegar að á móti blæs þá er ekkert annað í stöðunni en að standa þétt saman í stað þess að hopa af hólmi og setja rassinn í vindinn á einhverju undanhaldi. Markmið viðsemjanda okkar eru augljós, viðhalda láglaunapólitík og í því felst m.a. að mylja verklýðshreyfinguna niður í helst sem flestar og dreifðustu einingar.

Fyrir launanefndina er það alger óskastaða ef bæjarstarfsmenn eru í sem flestum félögum sem mynda litlar og veikar einingar sem skapa lítinn þrýsting og geta lítið sem ekkert aðhafst einar og sér. Kostnaður LN afar lítil, sennilega bara tímabundin mismunun meðan þetta er að ganga yfir, sem gerir lítið þegar að til lengri tíma er litið.

Ráðagerð launanefndar sveitarfélaga um að afnema einhliða bókun 7 þann 1. desember 2002, um samræmingu launa háskólahópa innan bæjarstarfsmannafélaga m.m.t. samsetningu heildarlauna, segir auðvitað allt sem segja þarf í þessum efnum.

Launanefnd sveitarfélaga samtals fimm manns og fimm til vara sem fara algerlega með umboð sveitarfélaganna í landinu , sveitarfélögin þurfa ekki einu sinni að bera upp samninga til samþykktar í viðkomandi bæjarstjórnum – valdið er algert.

Árangurinn sennilega talin„fínn” enda það grundvallarmarkmið launanefndarinnar að viðhalda grjótharðri láglaunapólitík tekist með miklum ágætum. Sveitarfélögin í landinu geta nú um stundir með sanni „státað” af því að gera hvað allra síst við sitt fólk í launum. Dæmi um slíkt er að STH félagar sem vinna hjá ríkinu í sambærilegum störfum og STH félagar hjá bæjarfélaginu hafa mun og jafnvel verulega hærri laun en bæjarstarfsmenn innan STH.

Það er enginn annar kostur í stöðunni fyrir launafólk að standa saman og berjast á móti vindinum. Það er alger nauðsyn því að í mars n.k. renna samningar út og þá þarf að sækja það sem okkur ber. Til þess að það megi takast verður fólk að standa saman. Það skeður ekkert af sjálfu sér í þessum efnum, það gerir þetta engin fyrir mann og það kemur ekkert upp í hendur okkar. Verklýðs„hreyfing” er ekkert afl nema fyrir tilstilli samhentra félagsmanna. Málið er ekkert flóknara en þetta. Verum virk og fylkjum liði og þá mun okkur farnast vel í þeirri hörðu baráttu sem framundan er.

Gildi auglýsinga

Ágætur vinur minn og samstarfsmaður til margra ára innan verkalýðshreyfingarinnar Ögmundur Jónasson heldur úti líflegri heimasíðu www.ogmundur.is. Bregð mér oft á síðuna og í dag rakst ég á athyglisverða grein á síðunni um gildi auglýsinga. Þar er Ögmundur að fjalla um grein framkvæmdastjóra Sambands íslenskra auglýsingastofa, Ingólf Hjörleifsson sem birtist í Morgunblaðinu þ. 24. des. s.l. og bar yfirskriftina Auglýstu skoðun þína. Athyglisverð umræða og orð í tíma rituð. Greinin í heild HÉR

Gleðileg Jól

Óska lesendum dagskinnunnar öllum sem einum gleðilegra jóla