Kabarett - ekki spurning

Brá mér í Óperuna um daginn með fjölskyldunni og sá Kabarett. Frábær sýning hjá leikhópnum „Á senunni" þar sem valinn maður var í hverju rúmi. Frábærir tónlistarmenn og afburða leikarar. Flott leikstjórn og mun sterkari boðskapur en kom fram í samnefndri kvikmynd fyrir allmörgum árum.

Mæli sem sagt eindregið með þessari sýningu og hvet alla sem þetta lesa að láta þessa sýningu ekki fram hjá sér fara. Bíð spenntur eftir (vonandi) væntanlegum hljómdisk með tónlistinni sem ég mun fjárfesta í ekki seinna en strax.

Mjög spes !

Hugsaði ég með mér þegar 3- 4 snagar voru auðir sitt hvoru megin við Martin vin minn og skólafélaga i Gautaborg fyrir margt löngu. Dagurinn var mánudagur, íþróttafræðitími var að hefjast en eitthvað var stemmingin skrítin. Skýringin kom fljótlega í ljós, í gleðskap bekkjarfélaganna um helgina hafði Martin tilkynnt skólafélögunum að hann væri hommi.

Hafði misst af partýinu og því ekki inni í málum. Eitthvað hafði þetta farið skakkt í mannskapinn sem marka mátti af viðbrögðunum í búningsklefanum þennan mánudagsmorgun. Fljótlega var þó veröldin söm og allt féll í ljúfa löð. Martin sem endranær hinn hressasti og lífið gekk sinn vanagang.

Datt þetta svona í hug af tilefni „Hinsegin daga” í Reykjavík. Flott baráttuaðferð að gefa fólki kost á því að taka þátt í gleðinni með sér. Betur má ef duga skal en alltént þá er framvinda stöðug í réttindabaráttunni sem auðvitað er hið besta mál. Og sem betur fer þá hefur mikið vatn runnið til sjávar síðan Martin gaf yfirlýsinguna frægu árið 1982.

Stuðningur í verki ?

Þakka lesendum síðunnar, og öðrum þeim fjölmörgu sem sent hafa mér póst undanfarið, fyrir stuðning og hlý orð. Vissi svo sem að fólki leiðist þessi hroki og yfirgangur sem áfengisframleiðendur og salar sýna velferð barna og unglinga með því að þverbrjóta lög um áfengisauglýsingar kerfisbundið.

Veit nú sem er að fólki þúsundum saman er misboðið því vitað er að auglýsingin ( sjá hér neðar á síðunni) sem fór af stað um daginn hefur farið mjög víða um þjóðfélagið. Fólk þúsundum saman hefur sýnt hug sinn í verki og sent vinum sínum þennan póst.

„Á maður að eiga viðskipti við fyrirtæki sem ota áfengi að börnunum manns ? “ er auðvita grundvallarspurning þegar að mál hafa fengið að þróast átölulaust út í þá vitleysu sem hér viðgengst. Þegar að svo er komið, og þegar að þar til bær yfirvöld eins og embætti ríkissaksóknara þjást af verkkvíða á háu stigi, þá hefur almenningur bara eina leið.

Leiðin er einföld og er sú að eiga ekki viðskipti við fyrirtæki sem virða ekki lögbundin réttindi barna og unglinga. Með viðskiptum styrkir maður viðkomandi fyrirtæki til frekari landvinninga á því sviði og ekki trúi ég því að það sé vilji fólks? Samhengi hlutanna er ekki flóknari en þetta og það ættu afar, ömmur , pabbar, mömmur, frænkur, frændur og allir þeir sem bera velferð æskunnar fyrir brjósti að hafa hugfast við hin ólíklegustu tækifæri - Sniðgöngum auglýstar áfengistegundir.

Stóra plastflöskumálið

Bæði Fréttablaðið og Blaðið skúbba í dag. Ja ekki alveg enda um sömu „stórfrétt” að ræða, en auðvitað geta örlögin hagað því þannig að á vettvangi stóratburðanna séu fleiri en einn blaðamaður staddur hverju sinni

Fréttin er sú að bjórframleiðandi einn sé byrjaður að setja ölið á plastflöskur og dugandi blaðamönnum dugir ekkert minna en að kalla út sína bestu ljósmyndara sem stilla plastflöskunum vel og vendilega upp og mynda þennan tímamótaatburð í bak og fyrir enda stórfrétt bæði að innihaldi og ekki síst í dálksentímetrum. Yrði ekki hissa á því að þessi tímamóta atburður kæmist í heimspressuna

Veit sem er að það er löngu búið að finna upp plastflöskuna og hef það fram yfir viðkomandi fjölmiðlamenn að halda ró minni af þessu tilefni, blessuð plastflaskan er löngu komin, og það meira að segja til Íslands

Frétt Blaðsins er stórkostleg en það sér sérstaka ástæðu til að „kynna” þessa byltingu. Fréttablaðið hefur meiri reynslu af samskiptum við hagsmunaaðila af þessum toga og mörg stórfréttin hafnar því milliliðalaust í hinni deildinni þ.e. auglýsingadeildinni. Sennilega margur blaðamaðurinn því fegin enda vandasamt og erfitt verk að fjalla um jafn stórkostlegan atburð og hér um ræðir.

Verðið á Agúrkum er óbreytt þessa daganna en úr þeim stórtíðindum gera alvöru fjölmiðlar ekkert? Sennilega út af stóra plastflöskumálinu - Verð að segja það eins og er að ég bíð spenntur eftir fréttunum um skrúftappann sem að öllum líkindum er væntanlegur á plastflöskurnar innan skamms og þá verður aðvitað útkall ALFA með ljósmyndurum og öllu tiltæku tæknilið enda spyr maður ekki um kostnað þegar að slík stórtíðinni eru annars vegar.

Sýnum hug okkar í verki

Sendu endilega meðfylgjandi auglýsingu til vinna þinna. Sýnum hug okkar í verki. Virðum réttindi barna og unglinga.

Hvílík lágkúra !

Það eru engin mörk hvorki siðleg né lagalega fyrir því hve lágt menn leggjast í áfengisauglýsingum þessa daganna. Veit sem er að gríðarlegur fjöldi barna heldur úti bloggsíðum sem að öllu jöfnu er hið besta mál.

Á hins vegar ekki orð yfir því hvernig heilvita fólki dettur í hug að setja inn áfengisauglýsingar á bloggsíður barna eins og gert er hjá www.blog.central.is.
Brá alla vega illilega í brún þegar að ég sá að hjá 11 ára dóttur minni og öllum hennar vinkonum var bjórauglýsing. Sendi ábyrgðamönnum meðfylgjandi línur s.l. föstudag en hef ekki fengið neitt svar?

„Ritstjóri Vísis eða ábyrgðarmaður „bloggsamfélagsins"
Var í kvöld að kíkja bloggsíðu hjá 11 ára dóttur minni sem heldur út ágætu bloggi hjá ykkur eins og mörg börn á hennar aldri gera. Rak í rogastans þar sem ég sá að inni á síðunni hjá henni var komin blikkandi áfengisauglýsing (Heineken bjór). Eru engin takmörk fyrir lágkúrunni þegar að ólöglegar áfengisauglýsingar eru annars vegar. Hver er ábyrgur fyrir þessu siðleysi?"
Árni Guðmundsson (sign)

Fyrirtækið fer ekki einu sinn eftir sínum eigin skilmálum sbr grein 6. um notkunarskilmála:

„Grein 6. Notandinn samþykkir að hann muni ekki nota þjónustu Fólk.is í að birta nokkuð ólöglegt, móðgandi, hótandi efni eða klámfengið eða meiðyrði af nokkru tagi og fari að lands- og alþjóðalögum hvað varðar höfundarrétt á efni sem birt er." (sjá nánar: http://folk.visir.is/system/?p=13)

Halda menn að það sé almennur vilji forráðamanna barna að þau auglýsi áfengi á ágætum heimasíðum sínum ? Held nú síður - Þetta er bara hágæða lákúra sem að öllum líkindum varðar ekki bara við lög um bann við áfengisauglýsingum, heldur einnig vaflítið réttindi viðkomandi barna sem hafa verið þverbrotin með misnotkun af þessu tagi.

Verslunarmannhelgin & bjórauglýsingar

Margir foreldrar og forráðmenn barna og unglinga eru ráðlausir gagnvart áfengisauglýsingum. Þær eru sífellt að aukast og ekki er lengur gerðar tilraunir til þess að dylja boðskapinn með útúrsnúningum af ýmsum toga.

Það er algerlega 100% öruggt að í aðdragandi verslunarmannahelgarinnar mun menn auglýsa áfengi hvað af tekur og reyndar er herferðin þegar byrjuð. Ekkert verður til sparað frekar en fyrri daginn enda virðist fjármagn til auglýsinga ekki vera skorið við nögl

Hef mikið velt fyrir mér hvað er til ráða, veit sem er að meirihluta foreldra er ákaflega mótfallið þessum keypta áróðri.

Eitt ráð er að sýna hug sinn í verki til þessara fyrirtækja sem þverbrjóta lög með sniðganga þau á forsendum viðskiptasiðferðis. Velta mál fyrir sér hvort það siðferði sem kemur fram í markvissum brotum við banni á áfengisauglýsingum sé ekki hið almenna viðhorf viðkomandi fyrirtækis á öllum öðrum sviðum þess?

Annað er það að grípa til borgaralegrar skyldu sinnar og benda yfirvöldum á lögbrot þessi sem fyrst og fremst beinast gegn réttindum barna og ungmenna.

Í þessu tilfelli er það embætti ríkissaksóknara sem þarf að tilkynna, tiltaka þarf auglýsingu og í hvað miðil og hvað dag. Ríkisaksóknara er hægt að senda ábendingu í rafpóst bogi.nilsson@tmd.is Held að nú þegar berast embættinu almargar ábendingar en betur mál ef duga skal.

Allt sem er löglegt á að leyfast að auglýsa segja hagmunaaðilar – Má þá ekki búast við tóbaksauglýsingum að nýju? – Veit það ekki - vildi bara óska að menn virtu réttindi barna og unglinga og hættu þessu ólöglegu auglýsingum.

Með bjórdollu í annarri og fjármagnið í hinni?

Forvarnarnefnd Akureyrar gerði samning við Ölgerðina Egill Skallagrímsson varðandi framlög til forvarna í bæjarfélaginu. 10 krónur af söluandvirði hverrar Mix gosflösku fer til nefndarinnar.

Virkar vel að virðist en bara einn verulega stór galli á gjöf Njarðar sem er auðvitað sá að á sama tíma og samningurinn er gerður er fyrirtækið í óða önn við það að auglýsa áfengi og ota að sömu börnum og unglingum og það er að „verja” með framlögum til forvarna? Fyrirtækið þverbrýtur lög um bann á áfengisauglýsingum og auglýsir auk þess sérstaklega í miðlum sem ætlaðir eru börnum og unglingum.

Alvöru forvarnastefna fyrirtækisins væri auðvitað fólgin í því að hætta að ota áfengi að börnum og unglingum með kolólöglegum auglýsingum. Auglýsingum sem ganga þvert á þau uppeldismarkmið sem uppalendur í þessu landi hafa sett sér og reyna að fara eftir. Mörgum foreldrum gremst þetta ákaflega en upplifa ráðaleysi gagnvart þessum markvissa og ólöglega áfengisáróðri

Meðan að svona er þá er ekki hægt að gera ráð fyrir öðru en að „forvarnastefna” Ölgerðar Egils Skallagrímssonar sé skrumið eitt og í því sambandi má einnig velta fyrir sér „ágæti” þess að opinberir aðilar eins og forvarnarnefndir sveitarfélaga taki þátt í samstarfi á þessum forsendum – Hver eru skilaboðin, er þetta einhver gæðavottun, er verið að gefa grænt ljós og viðurkenna atferli eins og einlægan brotavilja fyrirtækisins gagnvart banni á áfengisauglýsingum – Veit það ekki , dæmi nú hver fyrir sig?

Mr Smith

Hef sem formaður UFN Samtaka norrænna félagsmiðstöðva þurft að ferðast nokkuð og því víða farið. Eitt er alltaf víst í þessu ferðum sem er að í komuhliðum flugstöðva um heim allan stendur fjöldi manns með spjöld merktum einhverjum einstaklingum sem verið er að sækja. Mr Smith á sitt spjald og er iðulega sóttur út á flugvelli víða um heim

Hef stundum hugsað mér gott til glóðarinnar og gerast einn af þessum „Smith-um” og fá ókeypis far með einhverri Límósíunni í miðborgina. Segja síðan bara sí svona þegar að mál upplýsast „I, am very sorry, this is a big mistake. I, am Mr Smith from Hafnarfjorður not Helsinki” og hverfa við svo búið á braut.

Hef hins vegar aldrei látið verða af þessu, hef í þeim efnum gjarnan hugsað um hinn umkomulausa og ósótta orginal Mr Smith, algerlega ósjálfbjarga úti á flugvelli, húkandi tímunum saman eftir sækjandanum. – Nei er sennilega ekki gott grín eftir allt saman, auk þess sem það er hið besta mál að nýta sér almenningssamgöngur til og frá flugvöllum, sem víðast hvar eru með miklum ágætum og auk þess hagkvæmur kostur.

Hann er fallegur bærinn okkar

Og það eigum við unga fólkinu í Vinnuskólanum að þakka, þau gera einfaldlega fagran bæ fegurri með vinnu sinni. Finnst stundum sem fólk geri sér ekki grein fyrir þessu mikilvæga framlagi og því sé unglingunum ekki þakkað sem skyldi.

Fékk meira að segja samtal fyrir nokkru, á skrifstofu ÍTH, frá konu einni er sagði farir sínar ekki sléttar og kvað ungviðið hina mestu auðnuleysingja því klukkan 10:00 viðkomandi morgun hefði vinnuhópur ungmenna setið auðum höndum ásamt flokkstjóra sínum fyrir utan húsið hennar, hlegið og spjallað saman, a.m.k. 15 – 20 mínótur. Yfir þessu vildi hún kvarta!

Hún fékk að vita sem er að allir eiga sinn kaffitíma. Geta ekkert farið frá og fá ekki einu sinni að skjótast í sjoppu. Heyrði sem var að konunni brá enda haft unga fólkið fyrir rangri sök.

Er því miður allt of algengt að svo sé. Bendi fólki bara á að líta á okkar snyrtilega bæ – verkin tala og ekkert á sér stað af sjálfu sér - framlag unga fólksins blasir við hvert sem litið er.

Af félagsfundi STH

Félagsfundur STH á þriðjudaginn var afar líflegur. Um 130 félagsmenn voru saman komnir.

Í fyrstu tveimur röðunum vinstra megin í salnum sátu starfsmenn frá tiltekinni uppeldisstofnun og höfðu sig mikið i frammi sem er hið besta mál, hefði sennilega skipt litlu máli hvaða samningur hefði verið kynntur, viðkomandi myndu hafna öllu, ekki vegna þess að samningurinn sé ekki nógu góður, heldur vegna þess að viðkomandi starfsmenn eru lagþreyttir á aðstæðum sínum, þreyttir á því að láta fara illa með sig, gegna störfum sem bera ekki rétt starfsheiti og eru lægra launuð en ella og standa í eilífu veseni með vinnufyrirkomulag og sitthvað fleirra í þessum dúr.

Fólk sem hefur búið við slíkt ástand um lengri tíma hættir auðvita að treysta því að nokkur skapaður hlutur gangi upp. Fólk treystir ekki formlegum samningi eða bókunum ,ekki vegna þess að orðanna hljóðan sé óljós, heldur vegna þess að vantraustið er orðið svo djúpstætt að það treystir einfaldlega ekki á að undirritað samkomulag verði framkvæmt.

Það er nokkuð athyglisvert út frá sjónarhól starfsmannafélagsins að meirihluti allra erinda ( þ.e.a.s. annarra en þeirra sem varða almenna þjónustu ) eru frá tiltölulega fáum stofnunum? Erindi safnast saman og lítið verður um úrlausnir og þær koma seint,ef þær þá koma.

Starfsmannastefna og framkvæmd hennar er ekki einkamál viðkomandi forstöðumanna og ef hún fer verulega á skjön við ríkjandi og yfirlýst markmið bæjaryfirvalda hverju sinni þá verða bæjaryfirvöld einfaldlega að grípa inn í og gera þær ráðstafannir sem til þarf, til þess að fyrirbyggja slíkt.
Í þessu liggur vandinn og í þessu liggur sennilega hluti skýringarinnar á því hve margir félagsmenn sögðu nei í atkvæðagreiðslu um nýjan kjarasamning í fyrradag.

Samningur snýst um traust og gagnkvæman skilning, án þess er samningur bara orð á blaði og hefur enga þýðingu. Til að fyrirbyggja að slíkt hendi þá þurfa samningsaðilar hvor í sínum ranni að tryggja vinnubrögð sem eru til þess fallinn að svo verði – Gríðarleg óánægja eins og lýst er hér að ofan verður að leysa í sátt við viðkomandi starfshópa, áframhaldandi óánægja grefur hægt og sígandi undan þeim trúverðugleika sem nauðsynlegur er. Slíkt má ekki henda og því er þetta okkur öllum þörf ábending um verkefni sem þarf að leysa.

Afstaða til kjarasamnings getur því allt eins mótast af almennu viðhorfi gagnvart vinnuveitandanum fremur en innihaldi samningsins sem slíks – sennilegt að svo hafi verið á í tilfelli margra félagsmanna STH á fundinum fjöruga í Álfafelli þriðjudaginn 21. júní 2005

Hamar

Hið virta málgagn sjálfstæðismanna hér í bæ Hamar sendir mér tóninn í nýjasta blaði sínu. "Iðrast Árni" er hin virðulega fyrirsögn og best á því að byrja með því að staðfesta að svo er alls ekki. Tel að með sama áframhaldi þá hefði Hafnarfjörður orðið að risastórri tilraunastofu í einkavæðingu. Fólk vildi ekki frekari tilraunir enda féll þáverandi meirihluti?
Skoðanir undirritaðs hvað varðar einkavæðingu eru fólki vel kunnar og hafa ekkert breyst. Allmargar greinar hef ég ritað um þau mál, bæði um algerlega misheppnaða einkavæðingu hérlendis sem og erlendis. Á örugglega eftir að skrifa fleiri og fylgi þar sem endranær eigin sannfæringu og geri engan greinarmun á milli flokka í þeim efnum.

Hins vegar er það svo að blað sem veit ekki að komið er frábært menningar og kaffihús ungmenna í Mjósund 10, "Gamla bókasafnið", fyrir margt löngu og agnúast yfir því að svo sé ekki og það jafnvel þó að einn ritstjórnamanna sitji í forvarnarnefnd sem fer með stjórn hússins, þá verður að segjast eins og er að trúverðugleiki blaðsins dofnar verulega og jafnvel hverfur.

Sama á við skrif um hinn iðrandi Árna, grein sem höfundur treystir sér ekki til að rita nafn sitt undir? Greinin byggir á þeirri grundvallarskekkju að ræstingarfólk hafi verið félagsmenn í STH, en svo hefur aldrei verið. Af þeim sökum er starfsfólkinu því algerlega ókleift að yfirgefa félagið. Allir þeir sem vit hafa á uppbyggingu verkalýðshreyfingarinnar vita að ræstingafólk var áratugum saman í Verkakvennafélaginu Framtíðinni og síðustu ár í sameinuðu félagi undir nafni Verkamannafélagsins Hlífar

Formaður STH var fyrstur manna til að benda á hvað alvarlegu afleiðingar útboð á ræstingum bæjarins myndi hafa. Fjöldi fólks missti vinnuna og þeir sem ráðnir voru fengu mun lægra kaup fyrir mun meiri vinnu! Yfir þessu virtist öll bæjarstjórnin vera himinlifandi.

Það voru bara tveir menn sem létu að sér kveða í þessu máli í upphafi . Það var formaður STH og það var ágætur vinur hans , bæjarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins Gissur Guðmundsson sem einn manna hafði upp andmæli gegn þessu í bæjarstjórn, 10 -1 í bæjarstjórn?

Formaður starfsmannafélags hefur kosningarrétt rétt eins og aðrir þegnar samfélagsins en þegar að kjaramál eru annars vegar þá eru auðvitað hagsmunir félagsmanna í fyrirrúmi. Á langri vegferð hefur formaðurinn þurft að fara inn alskyns erfið starfsmannamál og starfslokasamninga , einkum hefur þetta átt við þegar að stjórnaskipti verða. Í þeim efnum skiptir engu máli hið pólitíska litróf bæjarstjórnar eða viðkomandi einstaklinga, það á enginn STH og félagið lýtur í engu öðru en fremstu hagsmunum sinna félagsmanna hverju sinni.

Það skiptir þann sem þetta ritar engu hvort sjálfstæðismönnum sem stýra Hamri sé illa við formann STH , Starfsmannafélag Hafnarfjarðar eða bara verkalýðshreyfinguna í heild. Verkalýðhreyfingin hefur staðið vörð um mörg þau gildi og réttindi sem virðast þvælast fyrir pólitískum markmiðum íhaldsins um þessar mundir sem skýrir m.a. nafnlaus greinarskrif af þeim toga sem gaf að líta í Hamri .

"Stétt með stétt" - veit það ekki - er ekki hinn blákaldi pólitíski veruleiki orðin "stétt fyrir stétt" ?

Lóðaúthlutunarnefnd sveitarfélaga

Myndu bæjarfulltrúar í Hafnarfirði ( eða annars staðar) fela einhverri „Lóðaúthlutunarnefnd sveitarfélaga” fullnaðarumboð til lóðaúthlutanna í sveitarfélögum um land allt?
Hin merka nefnd myndi úthluta lóðum hægri vinstri og að því loknu senda sveitarfélögunum afrit af gjörðum sínum. Hinir kjörnu fulltrúar eða sveitarstjórnir þyrftu ekki einu sinni að samþykkja gjörninginn eða blessa með formlegri samþykkt og hafa í raun ekkert um hann að segja frekar en Pétur og Páll.

Nei 100% öruggt að hinir kjörnu fulltrúar mundu aldrei samþykkja slíkt fyrirkomulag! – Nema ef vera vildi varðandi launamál. Þar hafa menn afsalað sér öllum áhrifum og umboði til launanefndar sveitarfélaga sem hefur ótakmarkað umboð og þarf ekki að gera neitt annað en að senda afrit af samningum til sveitarfélaganna í landinu. Sjálfstæð launapólitík einstakra sveitarfélaga sem liður í starfsmannastefnu er ekki á valdsviði hinna kjörnu fulltrúa?

Finnst það skrítið, enda ávallt talið að pólitík fælist bæði í að taka á „sætu” og „súru” málunum – Veit það ekki finnst einhvern vegin launanefnd sveitarfélag vera sérstakur umboðsmaður bæjarstjórna í súru málunum. Nútíma stjórnsýsla , mannauðsstefna felst hún í slíku afsali?

Nei segi ég , bæjarfélög og samsetning þeirra er ólík, sama á við um starfsmenn og samtök þeirra – að steypa öllum í eitt mót er eins að ætla sér koma öllum í eina skóstærð óháð hinni raunverulegu skóstærð viðkomandi – til þessara hluta þarf og verður að taka tillit. Ef launanefnd sveitarfélaga getur það ekki, eða vill ekki, þá þurfa viðkomandi bæjaryfirvöld að taka af skarið - Málið er ekkert flóknara en það.

Af pæjum

Er í Vestmannaeyjum á Pæjumótinu í fótbolta. Var síðast hér í sama tilgangi fyrir tveimur árum og stóð í ströngu. Ekki varðandi boltann. Nei málið var að tillögur um skiplagsbreytingar hjá Hafnarfjarðarbæ voru birtar í Fjarðarpóstinum, sem greinilega hafði skúbbað. Félaginu var ekki kunnugt um hvaða breytingarnar voru í bígerð , hafði ekki verið með í ráðum né haft vitneskju um hve langt málið var komið enda fór svo á formaðurinn var í símanum alla helgina og mikil vinna fór í hönd næstu vikur.

Nú tveimur árum seinna er ég en á sömu slóðum í sama tilgangi en til þess að fyrirbyggja vesen í fjarveru minni þá komum við málum þannig fyrir að forseti bæjarstjórnar var gerður að yfirfararstjóra okkar FH-inga á mótinu. Skynsöm ráðagerð enda forsetinn frábær fararstjóri – skipulag og framkvæmd til sóma, allt afslappað og fín stemming.
Gengið á vellinum er svona upp og niður enda ekki alltaf á vísan að róa á þeim vettvangi

Á launanefnd sveitarfélaga að skipa í sveitir?

Starfsmannafélag Hafnafjarðar er merkt félag. Það var eitt af fyrstu bæjarstarfsmannafélögum landsins, var stofnaðili að BSRB og eitt af þeim félögum sem hafði hvað mest frumkvæði þar um. Margir forystumenn félagsins hafa verði virkir í forystusveit BSRB og launþegahreyfingarinnar. Uppbygging félagsins hefur ávalt byggt á mikilli breidd og í gegnum árin þá hafa félagsmenn verið nánast allir þeir starfsmenn er vinna hjá Hafnarfjarðarbæ í það og það sinnið, nema almenn verkamannstöf sem voru innan Hlífar og eða Framtíðarinnar og tilheyrðu hinum s.k. almenna vinnumarkaði.

Þetta fyrirkomulag hefur alla tíð haldist enda eitt af grundvallarmarkmiðum með stofnun félagsins. Við sem höfum stýrt félaginu höfum haldið þessu í heiðri og ávallt haft að leiðarljósi hagsmuni allra okkar félaga óháð störfum eða menntun.

Þetta höfum við valið sjálf og svona viljum við hafa þetta og eftir þessu vinnum við. Hvað launnefnd sveitarfélaga finnst um þetta gef ég ekkert fyrir enda er það ekki í verkhring þeirra kumpána að skipa fólki í sveitir, það er okkar hlutverk. Hlutverk launanefndar er að koma á samningum og skylda þeirra er gagnvart félögunum eins og þau eru uppbyggð en ekki eins og þeir vilja að þau séu uppbyggð!

Í þessari afstöðu launanefndarinnar kristallast meðal annars sú alvarlega kjaradeila sem nú er uppi, sá samningur sem lá á borðinu hentar einungis hluta okkar félagsmanna og er því óásættanlegur. Með einfaldri bókun sem í raun kostar Hafnarfjarðarbæ ekki 10 eyring, annað en ákveðnar fyrirkomulagsbreytingar, hefði sennilega verið hægt að bjarga málum en því var alfarið hafnað? Málið ljóst, launanefnd sveitarfélaga, sérlegur umboðsaðili Hafnarfjarðarbæjar, vill ekki semja við nema hluta félagsmanna í STH og það þarf engin að segja mér það að fulltrúar launanefndar hafi ekki gert sér algera grein fyrir því að tilboðið væri þess eðlis.

Annar angi deilunnar er starfsmatið og samfelld harmasaga þess, bæði innleiðing kerfisins og ekki síst tenging matsins sem er úr öllu samhengi við raunveruleikann.
Hér er ekki verið að sakast við það afburðarfólk sem unnið hefur við matið, oft á tíðum algerlega undirmönnuð vinna og því unnið undir mikilli pressu við erfiðar aðstæður. Gagnrýnin snýst fyrst og fremst um hvernig farið er með kerfið af hálfu viðsemjenda okkar.

Það getur vel verið að ég taki starfsmatið sérstaklega til umfjöllunar á dagskinnunni á næstu dögum- sennilega ekki vanþörf á opinberri umræðum um kerfið?

Þjóðarskúta siglir í strand

Kristján Ragnarsson var ákaflega farsæll hagsmunagæslumaður íslenskra útvegsmanna. Það skipti engum togum , ef allir fiskarnir í sjónum í kringum landið voru ekki á hraðferð inn í botnvörpur hans manna sem þinglýst eign , þá mætti hann í fjölmiðla og tárbunan stóð út úr báðum augunum beint upp í loftið. Þjóðfélagið færi algerlega á annan endann, kreppa hæfist,landið legðist í auðn og ýmis önnur óáran myndi dynja fólkinu.

Kalla þetta að vinna mál “á tárakirtlunum”. Skil reyndar ekki hvers vegna þessi pæling kemur upp í huga mér í miðri kjarasamningalotu hér í Karphúsinu?

Sennilega eru það þau miklu ótíðindi sem hér hafa farið um sali eins og eldur um sinu, sem þessu valda. Tíðindin um hina verulega bágu fjárhagsstöðu sveitarfélaganna, sem ku vera að fara á hausinn umvörpum og því ekki nokkurt vit í að stefna fjármálum þeirra í frekari óefni en komið er. Ef fram fer sem horfir þá mun .... og svo framvegis!

Líklega best að allir peningarnir fari á einn stað rétt eins og fiskarnir, hugsar maður með sér. Vitandi það að oft veltir lítil þúfa stóru hlassi og ekki viljum við smælingjarnir sem nefndir erum bæjarstarfsmenn verða þess valdandi að allt fari á anna endann í þjóðfélaginu vegna ofurlaunakrafna okkar í kjarasamningum.
Þá er nú betra að þiggja bara það sem að manni er rétt og lána viðkomandi aðilum vasaklút – ekki satt?

Vírus

Ég á í hinum mestu brösum með email þessa daganna því að í tölvu mína hljóp óværa mikil og hef ég því með engu móti getað svarað þeim fjölmörgum póstum sem til mín berast.

Um er að ræða póstföngin addigum@simnet.is og arni.gudmunds@simnet.is. Vonast ég til þess að maskínan komist í fyrra horf á næstu dögum. Þangað til er best að senda erindi til formanns STH á póstfangið sthafn@simnet.is

Veit ekki hvað er að þessu liði sem af einlægum ásetningi eyðilegur tölvur fólks með því að senda vírusa út og suður - sorglegt og sé sem er að verkefni uppeldisfræðinnar ( og sálfræðinnar) eru óþrjótandi a.m.k. meðan óvitar á öllum aldri hegða sér með þessum hætti.

Opinberir starfsmenn i Danmorku

Eru þeir aðilar vinnumarkaðarins sem njóta mests trausts i Damnörku. Og fremstir meðal þeirra eru pedagogarnir sem starfa m.a. við félagsmiðstöðvar,leikskóla, tómstundaheimili og í skólunum.
Danir treysta hins vegar ekki, eða i besta falli, afar illa bílasölum og blaðamönnum. Ekki eru launin i nokkru samræmi við þetta hvorki i Danmörku né á Íslandi.

Þetta og margt annað höfum við verid ad ræða hér í Brussel á EPSU fundi( samtök evrópskra verkalýðsfélaga - bæjarstarfsmannadeildin )
Það hefur einnig komði í ljós að réttindi launafólks i þeim löndum sem nú eru að koma inn i Evrópusambandið eru afar slopp. Í Rumeníu er allt selt og einkavætt sem hugsast getur og ríflega það. Í Tyrklandi eru réttindi veigalítil og ekki i nokkru samræmi við Það sem áunnist hefur t.d. i Skandinaviu og i norður Evrópu. Fleirri dæmi mætti nefna en það bíður betri tima.

Sé sem er að ströglið og baráttan hjá íslenskri verkalýðshreyfingu i gegnum árin hefur svo sannarlega skila árangri. Þó svo ad maður vilji stundum gleyma því. Við megun svo sannarlega ekki sofna a verðinum.

Vísað frá dómi

Máli verkalýðsfélagsins Hlífar vegna útboðs Hafnarfjarðabæjar á ræstingum var vísað frá Félagsdómi. Phyrosarsigur fyrir Hafnarfjarðarbæ myndi ég telja enda herkostnaður mun meiri en landvinningar í þessu máli. Liggur í augum uppi þar sem málið snertir fjölmargar fjölskyldur hér í bæ og lífsafkomu þeirra með einum eða öðrum hætti.

Finnst einhvern vegin að bæjarfélög hafi ríkari skyldur gagnvart starfsfólki sínu en praktíseraðar hafa verið í þessu máli. Fyrirtækið Sólar fær töluvert fyrir sinn snúð enda ekki í góðgerðarbransanum. Vinnuframlag ræstingarfólks (sem eru mun færri en voru) er nú 3 - 4 sinnum meira en var en kaupið í besta falli það sama ?
Veit það ekki - ræstingarfólk og bágborin kjör þess, er það eitthvað til að krukka í ?

Fáir hveitibrauðsdagar !

Hver segir að lífið eigi að vera eins og dans á rósum? Veit það sem verkalýðsforingi að slíkt er víðs fjarri. Datt þetta í hug í kjölfar þess að nokkrir fyrrverandi félagsmenn STH hafa undanfarið borið sig aumlega við sinn fyrrum foringja.

Lofuð himnasæla sem virtist blasa við á næsta leyti við það eitt að skipta um félag, lætur eftir sér bíða. Sú eina sanna launanefnd sveitarfélaga það eina sem blasir við sem fyrrum og hefur í engum breytt í sínum ranni enda ekki við slíku að búast.

Einn vinur minn taldi sig og “sitt fólk” t.d. vera að fara í sérstakar einkaviðræður við Hafnarfjarðarbæ, viðræður sem aldrei urðu og viðkomandi félagi einfaldlega vísað í röðina hjá launanefnd sveitarfélaga til þess að ræða sín mál á landsvísu.
Annar hafði beinlínis lækkað í launum, þrátt fyrir hækkun grunnkaups, vegna yfirvinnusamninga sem gilda að sjálfsögðu eingöngu varðandi STH félaga.

Einhver veruleg álitamál virðist einnig vera uppi varðandi lífeyrissjóðsaðild enda svo að viðkomandi félag hafa enga aðra lífeyrissamninga en við LSR eða LSS sem hvorugur hefur s.k B deild sem er að öllu leyti verðmætari.?
Orlofsmöguleikar eru afar lélegir og endurmenntunarmál fjarri því að vera viðunandi.

Við sem erum í forsvari félaga og vinnum af ábyrgð getum ekki leyft okkur að búa til eitthvað tilboð eða yfirboð sem síðan reynist innstæðulaust þegar á hólminn er komið. Fyrir okkur , sem með þessu erum gerð að dugleysingjum, gildir bara það eitt að vinna áfram með markvissum hætti og treysta á samstöðu félagsmanna. Annað er skrum og ábyrgðarleysi.

Fyrir okkur eru það ekki nein ný sannindi að kjarabætur koma ekki af sjálfum sér og félagsaðild á ekki að byggjast eingöngu á því hvað “félagið” getur gert fyrir einstaklinga. Virkni félagsmanna og félagsleg samstaða eru þau gildi sem virka – félagið eru bara félagsmennirnir – Það fer engin langt ef viðkomandi nennir ekki að ganga – hvorki í gömlu skónum né öðrum notuðum skóm. Sjálfgangandi skór eru ekki til fremur en “stéttarfélag” sem færir “félagsmönnum” á silfurbakka allt það sem hugurinn girnist.

Verkalýðsbarátta er eins og gangan endalausa, það er ekki fyrir búið að klífa eina hæðina þegar að sú næsta blasir við. Verkefni eru óþrjótandi, það eru mörg ljón í veginum og ekki á vísan að róa hvað framvindu varðar. Á slíkri vegferð þurfa allir að leggjast á eitt og affarasælast að ganga einu liði fremur en mörgum smáum og dreifðum.