Frábær fótbolti - Special Olympics

Íslandsleikar Special Olympics í fótbolta voru haldnir laugardaginn 25. september í Kaplakrika í Hafnarfirði en leikarnir eru haldnir í samvinnu við  knattspyrnudeild FH. Brá mér á svæðið enda með formlegt boð um slíkt frá vini mínum honum Þorgeiri markverði og varnarjaxl í liðinu Suðra frá Selfossi. Frábær fótbolti þar sem leikgleðin var í fyrirrúmi. Skemmtilegt mót  - þakka kærlega fyrir mig.

Tæknilegt sakleysi en siðferðileg sekt ?

Það dapurlegt að fylgjast með umræðum um niðurstöður rannsóknarnefndar Alþingis. Því miður er  af nægu að taka og ljóst að framkvæmdavaldið og "eftirlitsiðnaðurinn" eins og ýmsir stjórnmálamenn nefndu stofnanir eins og Fjármáleftirlitið,  gjörklikkaði. Æðstu stjórnendur framkvæmdavaldsins ráðherrarnir hljóta að bera ábyrgð a.m.k. er það svo í flestum þeim löndum sem við viljum bera okkur saman við og flokkast til siðaðra samfélaga. Umræður um landsdóm bera  hæst um þessar mundir og hver lögfræðingurinn af öðrum dregin fram á sjónarsviðið og engu líkara en að ein alsherjar smjörklípa sé í uppsiglingu.  Nú ber svo við að ekki er hægt að fara eftir orðanna hljóðan í stjórnarskránni m.a. þar sem ákvæðið er svo gamalt og flókið?  Eru lögfræðingar fyrst núna að glíma við torræðan texta. Ég hélt að það væri eitt af aðal viðfagsefnum stéttarinnar? Ekki veit ég hverning þetta endar? Ömurlegast verður ef að menn verða "dæmdir" lagatæknilega saklausir enn af megin þorra almennings taldir siðferðilega sekir. Það yrðu "tæknileg mistök" af versta toga?

Baráttuhópur um bætt veðurfar

... er starfandi í félagsmiðstöðinni Hæðargarði í Reykjavík. Fremstur meðal jafningja í þeim hópi er veðurfræðingurinn góðkunni Páll Bergþórsson fv. Veðurstofustjóri. Hópur þessi, sem samanstendur af baráttuglöðum heldri borgurum, hittist reglulega og leggur á ráðin.

Ekki verður annað sagt en að helsta baráttumál hópsins hafði gegnið eftir a.m.k. í sumar sem sýnir í hnotskurn hverning samtakamátturinn og hin óbilandi barátta skilar verulegum árangri. Eitt besta sumar í áraraðir staðreynd og ekki síst fyrir tilstilli hópsins. Það er því von mín að baráttuhópurinn um bætt veðurfar slaki ekki á í neinu og að  við uppskerum fyrir vikið góðan vetur.

Sænsk kynfræðsla

Af pólitískum gæludýragarði

Svo brá við fyrir margt löngu, að loknum kosningum í bæjarfélagi einu, sem hér verður ekki nefnt á nafn, að allmargir flokksmenn þóttu hafa staðið sig vel í stólaburði og öðru flokkstarfi í aðdraganda kosninganna. Kosningabaráttan hafði gengið afar vel og flokkurinn því með pálmann í höndunum að þeim loknum.  Eftir kjör í nefndir bæjarfélagsins þar sem dugmiklir flokksmenn komu til starfa þá var eitt vandamál óleyst. Einhverjir einn eða tveir afar vinnusamir flokksmenn  komust ekki að í hinu hefðbundna nefndarkerfi, sem var ekki gott og taldist með öllu óhæft innan flokksins.

Þáverandi bæjarstjóri, pólitíkus en auk þess afbragðs embættismaður, dó ekki ráðlaus og leysti málið að hætti Salómons konungs. Viðkomandi voru ráðnir til "starfa" hjá bæjarfélaginu og settir inn á gang einn ónotaðan í gömlu frystihúsi sem bæjarfélagið hafði eitt sinn rekið en stóð nú að mestu leyti autt. Orðhagur starfsmaður bæjarins og skáldmæltur í meira lagi nefndi ganginn umsvifalaust "gæludýragarðinn"  og gekk hann eftirleiðis undir því nafni meðal starfsmanna bæjarins.

Viðkomandi starfsmenn gengu ganginn fram og til baka dag út og dag inn og fóru jafnvel víðar með möppur,  umslög og önnur nauðsynleg fylgigögn ef því var að skipta . Ekki voru margir sem vissu hver umsýslan var, sennilega úttektir af einhverjum toga, en kosturinn  ótvíræður sá að ekkert af þessum viðfangsefnum hafði áhrif á hefðbundna stjórnsýslu bæjarfélagsins, sem gekk sinn vanagang enda margur reyndur embættismaðurinn þar fyrir á fleti. Með þessu vannst tvennt. Í fyrsta lagi þá gátu flokksmenn andað léttar því þeirra bestu menn voru komnir til starfa í einni eða annarri mynd og í öðru lagi  að ráðningarnar settu ekki annars ágætt stjórnkerfi bæjarins úr skorðum, sem var lykilatriði.

Fyrir þá stjórnmálamenn sem "lenda í því" að standa að pólitískum  ráðningum þá má þetta fyrirkomulag vera þeim til "fyrirmyndar". Því miður eru  dæmi í annars ágætu embættimannakerfi hins opinbera að settir séu til "verka"  í hefðbundinni embættismennsku einhverjir flokkshestar sem standa síðan mikilvægum málflokkum fyrir þrifum árum saman saman vegna fákunnáttu sinnar á því faglega- og eða sérfræðilega viðfangsefni sem viðkomandi eru ráðnir til þess að sinna en hafa enga burði til.

Slíkt kostar samfélagið stórfé og mun meira en bara laun viðkomandi þegar að upp er staðið. Velti því fyrir mér hvort ekki er hægt að opna hálfopinberan pólitískan gæludýragarð að hætti hins ónefnda bæjarfélags meðan að kaupin gerast enn með þessum hætti á eyrinni. Umsýslustofnunn Ríkisins væri hæfilega virðulegt nafn, stofnun sem reka mætti undir fjárlagaliðnum "framlag til stjórnmálaflokka" og þar mætti sameina á einn stað dugandi flokksmenn allra flokka sem nauðsynlegt þykir að umbuna með pólitísku fóstri hjá hinu opinbera?   Hitt er svo annað mál hvort við sem skattborgarar eigum að sætta okkur við pólitískt "handlang" af þessu tagi? Held og vona að slíkir tímar verði fyrir bí fyrr en seinna.

Markaðsfræði a la RÚV ehf - getur maður ekki hætt að borga afnotagjöldin?

HM - RÚV og endalausar ólöglegar áfengisauglýsingar

RÚV tekst með einstaklega óviðeigandi hætti að spyrða saman heimsmeistarakeppninni í knattspyrnu og áfengisauglýsingum. Foreldrasamtökum gegn áfengisauglýsingum hafa borist mjög margar kvartannir vegna þessa framferðis RÚV síðustu vikurnar. Foreldrasamtökin hafa marg bennt á þessa lögleysu, bæði með bréfum til RÚV sem og með og ábendingum og tilkynningum til lögreglustjóra.

Allmargar ábendingar bárust foreldrasamtökunum þegar að þáttastjórnanda Betri stofunnar sá ástæðu til þess að vekja sérstaka athygli á snöggum viðbrögðum áfengisframleiðenda við lúðrum á HM með framleiðslu á áfengisauglýsingu, teiknimynd þar sem einhver björn treður lúður inn í sel? og sýndi í kjölfarið áfengiauglýsinguna (án hins friðþægandi útúrsnúnings að mati áfengisframleiðenda "léttöls") í miðjum þætti og svo auðvitað í sí og æ eftir það í auglýsingahléum.

Nú er svo komið að Ölgerðin nennir ekki einu sinni að setja inn í sekundubrot, í hinar ólöglegu auglýsingar, orðið "léttöl" í lítilli og óljósri starfagerð sbr. auglýsingu í leikhléi  í leik Spánar og Þýskalands  7/7 kl 19:30 og svo hitt að RÚV hirðir ekki lengur um að athuga hvað þeir senda út. Að sjálfsögðu var tafarlaust send ábending til þess bærra aðila. Það er því augljóst að Ölgerð Egils Skallagrímssonar fær enn einn dóminn (ef ekki tvo) á sig innan tíðar vegna brota og svo þarf útvarpsstjóri að svara fyrir og sæta ritstjórnarlegri ábyrgð vegna birtinganna. Telur útvarpsstjóri að þessar endalausu áfengisauglýsingar á RÚV séu í þágu hans umbjóðenda sem eru ekki síst börn og unglingar í landinu?

20. gr áfengislaga er afar skýr sem og siðferðilegur boðskapur laganna - Það alveg einstaklega óviðeigandi að RÚV fari ekki eftir þessum lögum en veiti þessi í stað áfengisframleiðendum óheftan aðgang að sínum mikilvægasta markhóp, börnum og unglingum, með endalausum ólöglegum áfengisauglýsingum í þáttum eins og t.d. í kringum hina annars ágætu HM keppnina.

Grein einnig birt á vef Foreldrasamtaka gegn áfengisauglýsingum www.foreldrasamtok.is

Ferðalag sem engin vill fara í - nema fararstjórinn

Rak augun í  yfirlýsingu (hluta af) frá Starfsmannafélagi Hafnarfjarðar STH á vef félagsins.

"Stjórnir Starfsmannafélags Hafna(r)fjarðar , Félags Opinberra Starfsmanna á Suðurlandi og Starf(s)mannafélag Dala- og Snæfellssýslu funduðu í gær í Hafnarfirði og ákváðu að fara í formlegar viðræður með það að markmiði að sameina félögin. Var formönnum félaganna veitt fullt umboð til að fara í skipulagða undirbúningsvinnu að sameiningu félaganna.

Í yfirlýsingu stjórna STH, FOSS og SDS sem gerð var á fundinum standa þessi orð: Það er trú okkar að með sameiningu þessara félaga sé stigið mikið heilla spor fyrir félagsmenn félaganna“

... brá nokkuð en rann blóðið til skyldunnar og sem fv. formaður Starfsmannafélags Hafnarfjarðar mjög hissa á þessum málatilbúnaði. Hef reyndar ekki fengið þessa „yfirlýsingu“ í heild þó ég hafi leitað eftir henni með formlegum hætti? Félag opinberra starfsmanna á Vestfjörðum FOSVEST bættist í hópinn nokkrum dögum eftir þessa yfirlýsingu.
Velti fyrir mér hvort stjórn félagsins hafi gefist upp á því að vera fulltrúar félagsmanna með því að ákveða viðræður án þessa að það ráðfæri sig í einu eða neinu við þá í upphafi, en fá fullt umboð hver frá öðrum til þess að tala hver við annan?

Hef ekki nokkra trú á að félagsmenn STH samþykki þess vitleysu, ef á það reynir á annað borð, enda tilgangurinn afar þokukenndur og ekki beinlínis um „Bjarmalandsför“ að ræða svo ekki sé dýpra í árina tekið. Það er alveg sama hvar maður fer inn í þetta mál – hagmunir STH félaga eru ekki í öndvegi enda eru þeir ekki einu sinni spurðir álits.

STH á sér langa og merka sögu og var eitt af stofnfélögum BSRB og allar götur síðan verið virkt afl í kjarabaráttu opinbera starfsmanna. Sem slíkt hefur félagið verið í forystusveit BSRB og ekki síður innan regnhlífarsamtakanna Samflots bæjarstarfsmanna en þar voru flest bæjarstarfsmannafélögin en þó ekki öll.
Það er ekkert launungarmál að fyrir nokkrum árum sprakk Samflotið (Samflot bæjarstarfsmannafélaga) sem var til margra ára eitt sterkasta aflið innan BSRB. Og úr varð annarsvegar, nýtt og minna Samflot, og hins vegar Kjölur með gamla Starfsmannafélag Akureyrar sem forystuafl. Í Kili sameinuðust mörg lítil félög, flest landfræðilega tengd en þó ekki algilt, einhver félög gengu inn í Kjöl af öðrum ástæðu og sennilegast þeim að þar töldu þeir sínu hag betur komið heldur en innan regnhlífarsamtaka félaga eins og Samflotsins nýja ( 6-7 félaga) sem stofnað var í kjölfar klofningsins.

Hjá bæjarstarfsmannafélögum hafa orðið breytingar síðustu ár og flestar til bóta. Félag opinberra starfsmanna á Suðurlandi hefur verið að stækka en Selfoss var eins og eyja í miðju þeirra svæði og með sameiningu sveitarfélaga var Starfsmannafélag Selfoss lagt niður enda sama vinnu- launa- bæjarfélags- og landssvæði. Í STH gengu fyrir nokkrum árum inn félagsmenn af Álftanesi en þeir höfðu áður haft einstaklingsaðild að BSRB sem var ekki gott eða æskilegt og af þeim sökum var þeim boðin aðild að STH.

Sú viljayfirlýsing sem nú liggur fyrir er ekki í þessum anda. Nú eru þetta 3 -4 tiltölulega einangruð landsvæði með mjög mismunandi virkum og eða óvirkum félögum. Félögin eru afar ólík að gerð bæði hvað varðar hefðir, launasetningu, uppbyggingu, í hvernig samfélögum þau starfa og reyndar í flestu því sem gerir félög að félögum. STH hefur enga sérstaka þörf fyrir að sameinast og hvað þá félögum sem almennt búa við lakari kjör en til dæmis þau félög sem STH á að bera sig saman við, eins og Starfsmannafélag Reykjavíkurborgar, Starfsmannafélag Kópavogs, Starfsmannafélag Garðabæjar og Starfsmannafélag Suðurnesja. Öll þessi félög eru utan Samflotsins eða Kjalar, eru á stór- Hafnarfjarðarsvæðinu og státa flest af því að búa við betri kjör en bæjar- og sveitarstjórnir þeirra félaga sem stjórn STH vill sameinast. Og þar stendur hnífurinn í kúnni.

Og nú hefur stjórn félagsins gefist upp sbr yfirlýsingin undarlega ! „...standa þessi orð: Það er trú okkar að með sameiningu þessara félaga sé stigið mikið heilla spor fyrir félagsmenn félaganna“ ...“
Þessu er ég sem fyrrverandi formaður STH 100% ósammála. Hin afar óljósa og tvísýna vegferð er dásömuð áður en lagt er af stað inn í þokuna! Sameining af þessum toga hefur enga þýðingu fyrir STH félaga og er fjarri því að vera nokkurt heillaspor. STH/Hafnarfjörður verður eyland úr tengslum við nágrannafélögin og í kompaní með einhverjum af mestu láglaunasvæðum landsins.

Verkefni STH eru á öðrum vettvangi og felast í samstarfi sjálfstæðra bæjarstarfsmannafélaga á stór- Hafnarfjarðarsvæðinu, hinu sameinilega launa- atvinnusvæði. Samtakamáttur á þeim vettvangi er vænlegur til árangurs. Skipulag, innra starf og sjálfstæði félagsins þarf að taka mið af því – að leggja það niður eða geyma það í skúffu í starfsmannahaldi bæjarins er ekki skynsamlegt. Verkefnin eru því allt önnur en að sameinast og ef það væri á döfinni þá væri Starfsmannafélag Reykjavíkurborgar sennilega fyrsti kosturinn m.a vegna mun hagstæðari launatenginga starfsmats. Hitt er svo annað mál hvort bæjaryfirvöld myndu nokkurn tíma fallast að taka upp launatengingu borgarinnar, í ljósi reynslunnar verður að stórefa að slíkt yrði.

Launastefna Hafnarfjarðarbæjar hefur síðustu ár verið áköf láglaunapólitík og bæjarstjórn hefur fylgt í blindni afar óbilgjarnri láglaunastefnu launanefndar sveitarfélaga og skiptir í engu hvert ástand efnahagsmála hefur verið hverju sinni – í hinum mestu uppsveiflum fyrri ára var aldrei ráðrúm til leiðréttinga. Ég hef oft sagt að Hafnarfjarðarbær sé heilagri en páfinn í þessum efnum. Það helgast m.a. af því að starfsmannastjóri bæjarins um áraraðir var og er formaður launanefndar sveitarfélaga sem stundum er kallað skussabandalagið sökum fyrrgreindrar launastefnu sinnar. Um „launastefnu“ þessa má hafa uppi mörg orð sem ekki verður gert að sinni.

Því miður var horfið frá stefnu sem Guðmundur Árni Stefánsson fv. bæjarstjóri innleiddi með dyggum stuðningi Magnúsar Jóns Árnasonar, stefnu sem markaði ríkan skilning á málefnum starfsmanna Hafnarfjarðarbæjar enda var það þannig í þeirra tíð að STH félagar voru í efstu viðmiðum hvað varðaði laun bæjarstarfsmanna í landinu og bæði bæjaryfirvöld og STH voru sammála um þá launastefnu enda í anda alvöru starfsmannastefnu. Svipaðri stefnu hafa bæjaryfirvöld í Garðabæ undir forystu Gunnars Einarssonar bæjarstjóra fylgt til margra ára . Að vera í efstu viðmiðum, í kerfi sem er ekki dýrt í eðli sínu, kostar hlutfallslega ekki mikið en gefur margfalt til baka, ekki síst fyrir viðkomandi bæjaryfirvöld. Skilaboð til starfsmanna eru skýr og þau sýna í verki alvöru starfsmannastefnu og jákvætt viðhorf til starfsmanna og mikilvægra starfa þeirra. Því miður hafa bæjaryfirvöld og eða fulltrúar þess ekki haft gæfu til þess að halda kúrs en oft leitað í farveg harðra átaka og með því sparað aurinn en kastað krónunni. Það er því og verður ærið verkefni fyrir stjórn Starfsmannafélags Hafnarfjarðar nú sem fyrr og eitt og sér að eiga við Bæjarstjórn Hafnarfjarðar.

Það er því alvarleg staða ef stjórn STH nennir ekki að vera stjórn STH eða treystir sér ekki til þess og ef svo er komið málum þá á hún einfaldlega að segja af sér og gefa öðru fólk kost á að taka við. Verkefni eru ærin og ekki síst á tímum eins og þessum og þau felast ekki í því að setja rassinn upp í vindinn, hrekjast undan afar ósanngjarnri launastefnu Hafnarfjarðarbæjar og gefast upp. Að leggja niður Starfsmannafélag Hafnarfjarðar yrði stórslys og því verður að afstýra. Hvet allt það ágæta fólk sem myndar STH til þess að sjá til að svo verði ekki.

Clapton & félagar alltaf góðir

Af hægrisinnuðum vændiskonum

Nú hefur argumentasjón Hannesar Hólmsteins risið í hæðstu hæðir sbr. þessi nýjust skrif hans:

„Þess vegna voru — og eru — styrkir fyrirtækja, stórra og smárra, til Sjálfstæðisflokksins eðlilegir, því að hann er einn flokka hlynntur frjálsu atvinnulífi, hagstæðu almennu umhverfi fyrir atvinnufyrirtæki. Á sama hátt voru — og eru — styrkir, sem stjórnendur almenningshlutafélaga veita vinstri flokkum og vinstri mönnum, óeðlilegir. Hið eina, sem vakir fyrir stjórnendum almenningshlutafélaga með slíkum styrkjum, er að kaupa einstaka menn eða flokka til einhvers, sem ekki er í samræmi við yfirlýsta vinstri stefnu þeirra“( Hannes Hólmsteinn , Pressan 2010).

Ef þessi undarlega „hugmyndafræði“ prófessorsins er sett í feminiskt samhengi þá er ljóst að hægri sinnaðar vændiskonur og ömurlegar aðstæður þeirra eru ekki félagslegt vandamál eins og almennt er álitið þar sem þær kjósa Sjálfstæðisflokkinn. Í því tilfelli fara "eðlilegar" hugmyndir „kaupandans“ vel saman við stjórnmálskoðun vændiskonunnar og því orðið að „eðlilegum“ samskiptum tveggja aðila. Í þessu tilfelli er því fullkomlega óeðlileg að nefna vændiskonuna vændiskonu þar sem hagsmunir hennar og kaupandans fara saman. Hinn hugmyndafræðilegi grunnur vændiskonunnar hefur því „automatiska“ syndaaflausn.

Því er ekki fyrir að fara ef vændiskonan er vinstri sinnuð, það er öllu verra, svo ég tali nú ekki um ef hún kýs Vinstri græna. Þá erum við að tala um fullkomlega ósiðlegt athæfi þar sem skoðun vændiskonunnar á vændinu fer ekki saman við hagsmuni „kaupandans“. Hún er jafnvel í mikilli neyð að vinna gegn eigin prinsippum og haldin "óeðlilegum" skoðunum að mati "kaupandans". Hin vinstri sinnaða vændiskona er því syndum hlaðið félagslegt vandamál og „kaupandinn“ á ekki að eiga „viðskipti“ við fólk að þessu tagi.

Ergo vændi er einungis "réttlætanlegt" svo fremi sem vændiskonan sé hægrisinnuð. Eða spilla bara spilltir spilltum? Ultra frjálshyggjan ríður ekki við einteyming.

Sem endranær þá sigruðu allir

Það hefur verið fróðlegt að fylgjast með umræðum stjórnmálamanna eftir sveitarstjórnarkosningarnar. Sem endranær sigurðu allir í þessum kosningum! Ég velti fyrir mér í fullri alvöru hvort  stjórnmálmennirnir sjálfir trúi þessu bulli sínu ?  Og ef svo er, er þá hægt að treysta á að mat þeirra á öðrum mikilvægum viðfangsefnum samtímans sé ekki byggt á sömu ranghugmyndum? Eða er það kannski raunin? Veit það ekki en "Pollyönnu heilkenni" margra íslenskra stjórnmálamanna er sennilega algert.  

Auðvitað eru það svona viðbrögð sem gera það að verkum að tiltrú almennings á stjórnmálamönnum fer sífellt minnkandi. Tilvera almennings  er ekki samfelld sigurganga eins og "kosningasaga" stjórnmálamanna. Á milli þessara heima er af þessum sökum  breikkandi  gjá sem skynsamir stjórnmálamenn ættu að fyrirbyggja að þróist frekar . Að takast  á við lífsins sigra ... og töp af auðmýkt , æðruleysi og heilindum er hluti af tilverunni þ.m.t í pólitíkinni. Stjórnmálamenn sem ætlast til að þeir séu teknir alvarlega þurfa að gera sér grein fyrir þessu.

Toblerone pólitík

Sótti  Svía heim um daginn. Þar er pólitíkin að komast á fullt enda þingkosningar í haust. Áhugi á pólitíkinni öllu meiri en hérlendis. Af því fer maður ekki varhluta enda umræður komnar á fulla ferð. „Go morgon“ þáttur sænska sjónvarpsins stendur fyrir ágætis umfjöllun, umræðan er hörð en málefnaleg sem er nokkurt nýmæli fyrir íslenskan áhugamann um stjórnmál.

Sem endranær telja hægri menn mikilvægast að lækka skatta enn frekar og á sama tíma telja kratarnir mjög mikilvægt að gæta hófs í þeim efnum enda þjóni skattalækkanir helst hagsmunum þeirra sem meira eiga sín í samfélaginu. Margt kunnuglegt í umræðunni. Ungum frambjóðanda hægri manna varð það á að telja Monu Salin formann sænskra jafnaðarmann keyra „tobleronepólitík“! og vísað þá til þess er hún notaði opinbert greiðslukort í eigin þágu. Sá hinn sami var vart búin að sleppa orðinu þegar að hann var minntur á að menntamálaráðherra „hans manna“ hefði ekki greitt afnotagjöld útvarps og sjónvarps um langt skeið og að annar ráðherra hans flokks hrökklaðist einnig frá völdum þegar að upp komst að viðkomandi réð barnapíu í „svarta vinnu“.

Á íslenskan mælikvarða er þetta „smotterí“ en í Svíþjóð höfðu þessi mál afgerandi áhrif. Þó svo að Mona Shalin hafi að einhverju leyti náð sér á strik eftir að hafa sagt af sér öllum helstu vegtyllum í sænskri pólitík fyrir rúmum áratug þá mun þessi Toblerone pakki fylgja henni alla tíð og hefur í raun gert það að verkum að hún er fjarri þeim pólitíska styrk sem hún gæti búið yfir ef þetta mál hefði ekki komið upp. Sama á við um hina ráðherranna sem eru trausti rúnir og í raun búnir í pólitík.

Þegar að maður fer að bera þessi mál saman við íslenskan raunveruleika þá verður veröldin absúrd. Ekki veit ég hve mörg hundurð þúsund þúsund Tobelronepakkar eru á sveimi í einni eða annarri mynd í íslenskri pólitík og eða í viðskiptalífinu. Svo má böl bæta sem bent sé á annað verra er lykilatriði á Íslandi. Og svo er auðvitað það "að engin er sekur fyrr en að sekt er sönnuð", sem er einhverskonar sér íslenskt skálkaskjól. Ekki minnist ég þess að þessir sænsku stjórnmálamenn hafi verði sérstakt viðfangefni dómskerfisins? En svo má vel vera, en kjarni málsins hins vegar sá að þessir stjórnmálamenn voru algerlega rúnir trausti löngu áður en dómskerfið hafði kveðið upp nokkurn dóm.

Óborganlegt fimleikamót

1. maí 2002

Var að taka til  á gamla tölvudiskinum mínum  og rakst þá á  1. maí ávarp frá 2002  sem ég skrifaði  í nafni  verkalýðsfélaganna í Hafnarfirði en ég var á þeim tíma formaður Starfsmannafélags Hafnarfjarðar.
Ekki verður annað sagt en við höfum sterklega varað við þeirri þróunn sem leiddi okkur inn í mesta efnahagsvanda seinni tíma. Birti hér nokkrar glefsur úr ávarpinu 2002 af tilefni dagsins.
 
"...allt er þetta þó í afar öfugsnúið þegar að litið er til afkomutalna hinna ýmsu fyrirtækja í landinu. Olíufélögin,  sem láta dag hvern eins og olíuverð sé háð einstakri umhyggju félaganna fyrir velferð almennings og byggð á góðmennsku þeirra, sýna afkomutölur upp á hundruð milljóna í gróða. Útgerðafyrirtæki sýna hagnað sem nemur miljörðum króna. Fákeppni á ýmsum sviðum  sem og einokun skapa beinlíns jarðveg fyrir enn meiri  gróða einstakra fyrirtækja. Háir vextir og sívaxandi þjónustugjöld í bankakerfinu eru komnir út fyrir allt velsæmi og svona mætti lengi telja. Ekki var þetta hugmyndin um stöðugleika við gerð síðustu kjarasamninga á hinum hógværu nótum og ekki var þetta hugmyndin með fórnum launafólks nær allan tíunda áratug síðustu aldar í kjölfar þjóðarsáttarninnar. Fyrirtækin í landinu er stikkfrí í öllu sem heitir þjóðarsátt og hagsmunir eigenda og markmið hámarkságóða tekin fram fyrir þjóðaheill. Hvert dæmið á fætur öðru sannar slíkt svo ekki verður um villst. Grátbroslegt verður þó að teljast þegar forráðamaður erlendrar hamborgarkveðju hér á landi seilist á ystu nöf röksemdanna er hann  telur skýringu á hinni afar háu verðlagningu fyrirtækisins hérlendis vera háann launakostnað?"

Og síðar

"Oft er deilt á hinn opinbera geira. Oftast að ófyrirsynju en stundum með réttu. Dæmin sanna þó að í þeim tilfellum sem það á rétt á sér þá eru hin opinberu fyrirtæki fyrst og fremst fórnarlöm misvitra stjórnmálamanna og eða umboðsmanna þeirra. Opinberir starfsmenn sinna afar mikilvægum og verðmætum störfum , svo verðmætum að hagsmunahópar ýmsir eru reiðubúnir til að seilast ansi lagt í að komst yfir þau verðamæti sem hinir s.k. opinberu starfsmenn skapa. Einkavæðing í anda nýfrjálshyggju eru grímulaus tilflutningur verðmæta samfélagsins til fárra útvaldra. Einkavæðing hefur hvergi leitt til lækkandi gjaldskrá til almennings. Og þrátt fyrir viðvörunarbjöllur hringi víða um veröldina varðandi afar og algerlega misheppnað ráðgerðir af þessu tagi, þá er í engu slegið af hér á landi og fremur gefið í en slakað á. Ný lög um Vatnsveitur sem og frumvarp til nýrra raforkulaga gefa tóninn um áframhaldandi óráðsíu í þessa veru. Grundvallarspurningu eins og t.d. um hvað samkeppni Vatnsveitur muni eiga í og við hverja er ósvarað en nokkuð ljóst að um einkarekna einokun verður að ræða. Einkaframkvæmdir á hafnfirska vísu eru og munu reynast dýrkeyptar og tryggja áframhaldandi há gjöld á bæjarbúa. Umhugsunarvert er að eignarmyndun þrátt fyrir há framlög er nánast enginn? Einkavæðing hefur því og mun leiða með beinum og óbeinu hætti til minnkandi kaupmáttar. Sem fyrri daginn mun hin almenni launamaður sitja í súpunni."

Svo mörg voru þau orð.

Semi sorry

... er sennilega það "hugtak" sem  passar best um hin iðrandi "athafnaskáld" og skrif þeirra í fjölmiðla þessi dægrin. Virkar illa þar sem flest af þessu er samið af mönnum sem Jónas Kristjánsson fv ritstjóri  kallar með réttu "blaðursfulltrúa". Einbeittur og einlægur brotvilji, undanskot, skattsvindl og ólöglegir og siðlausir viðskiptahættir liðina ára eru í hróplegu ósamræmi við þessi skrif.  Þess vegna gera þessi undarlegu bréfakorn ekkert fyrir almenning en þjóna fyrst og fremst þeim tilgangi að viðkomandi bréfritarar, eða réttara sagt umbjóðendur þeirra, ástunda einhverja opinbera sjálfssefunn um að þrátt fyrir allt séu viðkomandi hinir vænstu menn en illu heilli leiksoppar ríkjandi aðstæðna?

Íslenskt samfélag þarf síst af öllu á svona "tilfinningaklámi" að halda.

Rétt spá ...en vitlaust fjall / fjöll

Setti inn eftirfarandi pistil í byrjun árs og gerðist þar með semispámaður ...  eða hvað? Stutt í Heklugos ? Eru ekki 100 km vel innan skekkjumarka?
http://addigum.blogspot.com/2010/01/stutt-i-heklugos.html

Allir skipta máli

Málþing útskriftarnema við Háskóla Íslands í Tómstunda- og félagsmálafræði

Miðvikudaginn 14.apríl næstkomandi kl. 12.00 verður haldið Málþing í Bratta, (Kennaraháskólinn) við Stakkarhlíð. Þar munu útskrifanemar flytja lokaverkefnin sín til B.A. prófs. Húsið opnar kl 11:45 og ráðstefnuna setur Trausti Jónsson Íþrótta-og tómstundaráðgjafi frá Þjónustumiðstöð Vesturbæjar.

Dagný Gunnarsdóttir – Tómstundir og unglingar með hegðunarröskun, hafa tómstundir áhrif á hegðun þeirra?
Hrafnhildur S. Sigurðardóttir – Tómstundir og stóriðja
Björg Óskarsdóttir – Áhrif Eden hugmyndfræðinnar á lífsgæði aldraðra
Agnar Trausti Júlíusson – Saga félagsmiðstöðva á Suðurnesjum
Gunnlaugur Víðir Guðmundsson – Námskeið fyrir ungt fólk án atvinnu
Eydís Bergmann Eyþórsdóttir – Tómstundir fyrir aldraða í Stykkishólmi
Jóhanna Aradóttir – Æskulýðsstarf innan Þjóðkirkjunar

Hlé kl.14.00 – 14.20

Kristín Ómarsdóttir – Götusmiðjan meðferðarúrræði fyrir unglinga
Bryngeir Arnar Bryngeirsson - Skotveiði
Helena Sif Zophoníasdóttir- Gönguleiðir.is
Heba Shahin– Mitt annað heimili: Tveir menningarheimar
Linda Birna Sigurðardóttir - Vinartengsl heyrnaskertra
Helga Þórunn Sigurðardóttir –Lög um áfengisauglýsingar - hugsanleg áhrif áfengisauglýsinga á börn og unglinga
Laufey Inga Guðmundsdóttir– Tómstundir í Árborg fyrir og í kreppu
Jóhanna Björt Guðbrandsdóttir- Hópastarf í Fjölsmiðjunni

Málþing lýkur 16:10

Allir velkomnir

Söngvakeppni framhaldsskólanna - Sigurlagið

Frábærar Músíktilraunir

Það verður aldrei ofmetið hið menningarlega gildi sem Músíktilraunir hafa. Í hart nær þrjá áratugi hefur þessi hátíð verið vettvangur fyrir unga tónlistarmenn. Margt af okkar besta tónlistarfólki hefur þarna stigið sín fyrstu spor og margir vart af barnsaldri er þeir koma fyrst fram. Hitt húsið og ÍTR hafa sem framkvæmdaaðilar staðið sig afar vel.  Tæknimál sem og önnur umgjörð er ávallt til fyrirmyndar. Unga fólkið flytur sína tónlist við bestu hugsanlegu skilyrði sem sýnir virðingu og hug ÍTR og Hins Hússins gagnvart listsköpun allra þeirra ungmenna sem taka þátt í hátíðinni sem og gangvart æskufólki almennt.

Undanfarin ár hefur úrslitakvöldinu verið útvarpað um land allt, auk þess sem að sjónvarpið hefur tekið hátíðina upp og sýnt síðar. En helstu styrktaraðilar eru Icelandair FÍH og RÚV (Rás2).

Það er gleðilegt að RÚV útvarpi Músíktilraunum enda er þetta úrvalsútvarpsefni sem nýtur vinsælda yngstu kynslóðarinnar. Hins vegar skýtur nokkuð skökku við að þessi beina útsending sé af hálfu RÚV kostuð af þriðja aðila með endalausum áfengisauglýsingum eins og raun var s.l. laugardag 27/3. Áfengisauglýsingar eru boðflennur í tilveru barna og unglinga og sorglegt að þær séu í boði eða á ábyrgð RÚV á annars eins góðum viðburði og Músíktilraunir eru.   Því miður hefur RÚV sýnt dæmalaust smekkleysi með sífeldum brotum á lögum um bann við áfengisauglýsingum og ekki síst í kringum dagskrá sem höfðar sérstaklega til barna og unglinga. Slíkt getur ekki verið markmið Íþrótta- og tómstundaráðs Reykjavíkur eða Hins hússins með samstarfi við RÚV enda stefna ÍTR til fyrirmyndar eins og fram kemur í  samhljóða bókun stjórnar ÍTR frá 11/12 2009 :
„Íþrótta- og tómstundaráð Reykjavíkur hvetur framleiðendur og innflytjendur bjórdrykkja og fjölmiðla til að hætta birtingu auglýsinga á slíkum drykkjum, því ljóst má vera að tilgangurinn er að auglýsa áfenga drykki jafnvel þótt í einhverjum tilvikum sé gerð tilraun til að koma lögmætum stimpli á auglýsingar með lágum áfengisprósentutölum. Auglýsingum þessum virðast mörgum hverjum ætlað að ná til ungs fólks og þær vinna gegn forvörnum í áfengismálum.“;

Því miður virðist yfirstjórn RÚV og markaðsdeild þessa opinbera fyrirtækis allra landsmanna ekki gera sér nokkra grein fyrir samfélagslegri ábyrgð sinni. Með virðingarleysi sínu gagnvart lögvörðum réttindum barna og unglinga en í nánum og innilegum samskiptum við áfengisframleiðendur og hagsmuni þeirra hefur RÚV í raun fyrirgert rétti sínum til að taka þátt í eins merkilegu fyrirbæri og Músíktilraunir eru. Foreldrasamtök gegn áfengisauglýsingum hvetja þá ágætu stofnum ÍTR sem og Hitt húsið til þess að efna til samstarfs við aðila sem bera hag æskunnar fyrir brjósti fremur en  þá aðila sem  láta ýtrustu  viðskiptahagmuni ráða för, „hagsmuni“ sem auk þess eru hvorki löglega né siðlega boðlegir.

Forstöðumaður samfélagsmála

Fékk þær ánægjulegu fréttir að Geir Bjarnason vinur minn forvarnarfulltrúi í Hafnarfirði  muni þiggja nýtt embætti hjá Hafnarfjarðarbæ núna um mánaðarmótin, starf forstöðumanns samfélagsmála. Miklivægt embætti sem mun að öllu óbreyttu þjóna víðtæku hlutverki hvað varðar samstillt átak til þess að samræma þjónustu ýmissa deilda og stofanna bæjarins og ekki síst með sameiningu þeirra í huga. Menningar- íþrótta- ferða- félags- forvarnar- og æskulýðsmál og jafnvel skólamál ku vera þeir málaflokkar sem rætt er um að sameina. Hljómar vel og í samræmi við ráðgjöf Capasent Gallup sem sagan segir að hafi verið með í ráðum. Verður athyglisvert að fylgjast með þessum breytingum sérstakleglega í ljósi þess að skipulagsbreytingar hjá Hafnarfjarðarbæ hafa oft á tíðum verið umdeildar.