Tölvur eru víst greindar, þó svo að ég hafi ávalt haldið öðrum fram. Get sannað það með eftirfarandi sýnishorni úr póstforriti mínu.
Þannig er að mér var sendur samningur bæjarstarfsmannafélagana við launanefnd sveitarfélaga og viti menn tölvan flokkar það plagg snarlega og á sekúndubroti undir „Junk" og í mínu tilfelli þýðir hún á sannverðungan hátt innhaldið á íslensku sem „Rusl" sem er réttnefni og ákaflega viðeignandi þýðing. Skilaboðin á skjánum voru:
Subject: [RUSL] Samningar við LN
Mun ekki halda öðru fram að tölvur beri gott skynbragð a.m.k á íslenska láglaunapólitík. Kannski er það örgjörfin sem er svona snöggur að reikna innihaldið - hver veit? „In Iceland, we have a junk agreement" eru sem sagt skilaboðin inn í hina alþjóðlegu kjaramálaumræðu.
fimmtudagur, 13. janúar 2005
miðvikudagur, 12. janúar 2005
Söngvakeppni & vel heppnuð heimasíða
Fullt út úr dyrum og upp í rjáfur, sennilega um 400 hundruð manns. Staðurinn: Félagsmiðstöðin Aldan. 19 frábær söng- og tónlistaratriði og á fimmta tug ungra listamanna sem kom fram. Fínt sánd, flottar kynningar og góð umgjörð. Tilefnið söngvakeppni félagsmiðstöðva í Hafnarfirði og á Álftanesi.
Virk menningarstarfsemi unglinga er ávísum á betra mannlíf og aukin lífgæði viðkomandi . Ríkt menningarstarf unglinga, kimi samfélagsins sem nýtur því miður ekki verðskuldaðrar athygli almennings og hverfur því miður oft í þröngu sjónarhorni fjölmiðla sem sumir hverjir fjalla nánast eingöngu um það sem miður fer, fremur en að beina kastljósi sínu á það sem vel er gert.
Flott heimasíða hjá Hafnarfjarðarbæ. Praktísk, aðgengileg og um fram allt þokkalega hröð. Það er að mínu mati nokkur kúnst að gera stjórnsýslusíður. Fagna því sérstaklega að bæjarfulltrúar eru komir í bloggheima og sem hluti af því samfélagi býð ég þá velkomna. Fínt verkfæri til að breiða út „hinn rétta boðskap" hverju sinni og ekki síst tækifæri fyrir bæjarbúa sem kjósendur að kynna sér hugmyndir og stefnumið viðkomandi bæjarfulltrúa. Endilega kíkja á síðuna slóðin er www.hafnarfjordur.is
Virk menningarstarfsemi unglinga er ávísum á betra mannlíf og aukin lífgæði viðkomandi . Ríkt menningarstarf unglinga, kimi samfélagsins sem nýtur því miður ekki verðskuldaðrar athygli almennings og hverfur því miður oft í þröngu sjónarhorni fjölmiðla sem sumir hverjir fjalla nánast eingöngu um það sem miður fer, fremur en að beina kastljósi sínu á það sem vel er gert.
Flott heimasíða hjá Hafnarfjarðarbæ. Praktísk, aðgengileg og um fram allt þokkalega hröð. Það er að mínu mati nokkur kúnst að gera stjórnsýslusíður. Fagna því sérstaklega að bæjarfulltrúar eru komir í bloggheima og sem hluti af því samfélagi býð ég þá velkomna. Fínt verkfæri til að breiða út „hinn rétta boðskap" hverju sinni og ekki síst tækifæri fyrir bæjarbúa sem kjósendur að kynna sér hugmyndir og stefnumið viðkomandi bæjarfulltrúa. Endilega kíkja á síðuna slóðin er www.hafnarfjordur.is
mánudagur, 10. janúar 2005
Af andans mönnum
L. Norðfjörð stórskáld er maður nefndur sem gaukar oft að mér ýmsu menningarefni,tek ábyrgð á skrifum hans. Loðmundur þessi Norðfjörð hitti eitt sinn annan andans mann á förnum vegi, Flosa Ólafsson og sagði við það tilefni „þetta er bara eins og þegar að Bítlarnir hittu Rolling Stones"
L. Norðfjörð er um þessar mundir á miðju Thor Vilhjálmssonar tímabilinu í kveðskap sínum. Skáldið kveðjur djúpt eins og merkja má af kvæðunum Mímisbrunnur , Algleymi viskunnar og Eplið
Mímisbrunnur
Mímir í skjáskyggni
vestur í verum
fer í flæmingi
að andans kverum
Algleymi viskunnar
Eins og smjörbráð við sjóndeildarhringinn
húkum við mennirnir
Þar sem tíminn varir
og þrösturinn flýgur yfir farin veg
Þar er miðja hlutanna
í algleymi viskunnar
þar sem súrum eplum
meðalhófsins er haganlega
fyrirkomið.
Eplið
Eplið er
einungis
óvandaður
ferhyrningur
Af hverju er það
að gera grín af
okkur mönnunum
L. Norðfjörð anno 2004
L. Norðfjörð er um þessar mundir á miðju Thor Vilhjálmssonar tímabilinu í kveðskap sínum. Skáldið kveðjur djúpt eins og merkja má af kvæðunum Mímisbrunnur , Algleymi viskunnar og Eplið
Mímisbrunnur
Mímir í skjáskyggni
vestur í verum
fer í flæmingi
að andans kverum
Algleymi viskunnar
Eins og smjörbráð við sjóndeildarhringinn
húkum við mennirnir
Þar sem tíminn varir
og þrösturinn flýgur yfir farin veg
Þar er miðja hlutanna
í algleymi viskunnar
þar sem súrum eplum
meðalhófsins er haganlega
fyrirkomið.
Eplið
Eplið er
einungis
óvandaður
ferhyrningur
Af hverju er það
að gera grín af
okkur mönnunum
L. Norðfjörð anno 2004
miðvikudagur, 5. janúar 2005
Af klámhundi
Munaði mjóu skal ég segja ykkur, hélt að ég yrði rekinn. Vann einn vetur við dagskrágerð á gömlu Gufunni, sennilega árið 1979, hélt úti unglingaþætti einu sinni í viku.
Ekki fór nú mikið fyrir kynferðisfræðslu á þessum árum og því tilvalið að taka þau mál til umfjöllunar, enda staða mála þannig að náttúrfræðikennarar höfðu eina síðu í kennslubókinni, sér til halds og trausts í þessum efnum, um „æxlun manna", síðu sem margir hlupu yfir.
Mér fannst því tilvalið að fá að nýta fræðsluefni um kynferðismál sem unglingar í Fellahelli voru að nota í klúbbastarfinu í félagsmiðstöðinni.
Hófst nú lesturinn og ekki voru menn að láta latnesk heiti ýmissa líkamsparta trufla lesturinn. Orðin tippi og píka flugu um öldur ljósvakans þetta mánudagskvöld sem mæltist vægast sagt afar illa fyrir hjá þeim áheyrendum sem eldri voru , sem voru fjölmargir og hringdu í umvörpum í síma ríkisútvarpsins og kvörtuð sáran yfir þessum klámkjafti.
Blés nú ekki byrlega hjá okkar manni þar sem að hið hæstvirta útvarpsráð tók málið til umfjöllunar og ákvað samhljóða í snarhasti að sérmenntaður maður og þá ekkert minna en verulega langskólagengin doktor í læknavísindum yrði fengin til verksins í þeim tilgangi að klára seinni hluta umfjöllunarinnar, enda fyrirliggjandi loforð frá klámkjaftinum að halda áfram í næsta þætti þessari pornografisku umfjöllun, eins og einn eldri hlustenda orðaði svo snyrtilega
Doktorinn hóf lestur einn mikinn sem engin skyldi en að sögn lærðra manna í engu betri en í fyrri þættinum og gríðarlegt porno í öllu máli hans. Hins vegar skyldi ekki nokkur maður, eins og áður sagði, upp né niður í þessu „latínutali" og það sem merkilegast var að eldra fólkið var ánægt en blessuðum unglingunum fannst þetta bara leiðinlegt og sendu okkur bréf um hvers vegna við héldum ekki áfram fræðslunni frá fyrri þætti og hvers vegna við létum „ Karlinn" vera að lesa alla þessa útlensku?
Nú er öldin önnur, ungt fólk og krakkar kunna sennilega jafn mikla anatomíu og blessaður doktorinn okkar forðum, Mörgum leiðist þetta hreinlega, innri og ytri þetta og hitt...
Sem leiðir hugann að því að kannski er þessi fræðsla okkar á villigötum. Lífærrafræði neðan nafla er öllum löngu kunn. Eru ekki einhver önnur atriði sem þarf að fjalla um , þarf ekki nýja nálgun?
Hiklaust segi ég. Siðferði kynlífs og þau gildi sem ráða í nánum mannlegum samskiptum. Finnst stundum eins og ungt fólk sé ráðvillt og viti ekki sitt hlutverk. Fari jafnvel út í hluti sem þeim líkar ekki af því að þau halda að þetta eigi að vera svona, það séu bara þau sjálf sem eitthvað er að. Þetta skapar mikla vanlíðan hjá mörgu ungu fólk og ekki síst óöryggi þeirra um sitt kynhlutverk og sínar tilfinningar. Þetta segir manni að fræðslan er ekki nægileg og ekki miðuð við þær þarfir sem fræðslan þarf að uppfylla í samfélagi nútímans.
Það þarf því að bretta upp ermarnar í þessum efnum - megum ekki lenda í því að „sleppa þessari blaðsíðu" úr fræðslunni eins og átti sér stað með „æxlun mannsins" í gamla daga.
Ekki fór nú mikið fyrir kynferðisfræðslu á þessum árum og því tilvalið að taka þau mál til umfjöllunar, enda staða mála þannig að náttúrfræðikennarar höfðu eina síðu í kennslubókinni, sér til halds og trausts í þessum efnum, um „æxlun manna", síðu sem margir hlupu yfir.
Mér fannst því tilvalið að fá að nýta fræðsluefni um kynferðismál sem unglingar í Fellahelli voru að nota í klúbbastarfinu í félagsmiðstöðinni.
Hófst nú lesturinn og ekki voru menn að láta latnesk heiti ýmissa líkamsparta trufla lesturinn. Orðin tippi og píka flugu um öldur ljósvakans þetta mánudagskvöld sem mæltist vægast sagt afar illa fyrir hjá þeim áheyrendum sem eldri voru , sem voru fjölmargir og hringdu í umvörpum í síma ríkisútvarpsins og kvörtuð sáran yfir þessum klámkjafti.
Blés nú ekki byrlega hjá okkar manni þar sem að hið hæstvirta útvarpsráð tók málið til umfjöllunar og ákvað samhljóða í snarhasti að sérmenntaður maður og þá ekkert minna en verulega langskólagengin doktor í læknavísindum yrði fengin til verksins í þeim tilgangi að klára seinni hluta umfjöllunarinnar, enda fyrirliggjandi loforð frá klámkjaftinum að halda áfram í næsta þætti þessari pornografisku umfjöllun, eins og einn eldri hlustenda orðaði svo snyrtilega
Doktorinn hóf lestur einn mikinn sem engin skyldi en að sögn lærðra manna í engu betri en í fyrri þættinum og gríðarlegt porno í öllu máli hans. Hins vegar skyldi ekki nokkur maður, eins og áður sagði, upp né niður í þessu „latínutali" og það sem merkilegast var að eldra fólkið var ánægt en blessuðum unglingunum fannst þetta bara leiðinlegt og sendu okkur bréf um hvers vegna við héldum ekki áfram fræðslunni frá fyrri þætti og hvers vegna við létum „ Karlinn" vera að lesa alla þessa útlensku?
Nú er öldin önnur, ungt fólk og krakkar kunna sennilega jafn mikla anatomíu og blessaður doktorinn okkar forðum, Mörgum leiðist þetta hreinlega, innri og ytri þetta og hitt...
Sem leiðir hugann að því að kannski er þessi fræðsla okkar á villigötum. Lífærrafræði neðan nafla er öllum löngu kunn. Eru ekki einhver önnur atriði sem þarf að fjalla um , þarf ekki nýja nálgun?
Hiklaust segi ég. Siðferði kynlífs og þau gildi sem ráða í nánum mannlegum samskiptum. Finnst stundum eins og ungt fólk sé ráðvillt og viti ekki sitt hlutverk. Fari jafnvel út í hluti sem þeim líkar ekki af því að þau halda að þetta eigi að vera svona, það séu bara þau sjálf sem eitthvað er að. Þetta skapar mikla vanlíðan hjá mörgu ungu fólk og ekki síst óöryggi þeirra um sitt kynhlutverk og sínar tilfinningar. Þetta segir manni að fræðslan er ekki nægileg og ekki miðuð við þær þarfir sem fræðslan þarf að uppfylla í samfélagi nútímans.
Það þarf því að bretta upp ermarnar í þessum efnum - megum ekki lenda í því að „sleppa þessari blaðsíðu" úr fræðslunni eins og átti sér stað með „æxlun mannsins" í gamla daga.
laugardagur, 1. janúar 2005
Solidarnoz
Óska lesendum gleðilegs árs og þakka lesendum síðunnar viðbrögð af öllum „sortum” á árinu. Hafa að öllu jöfnu verið jákvæð en auðvitað hefur maður stundum fengið orð í eyra. Merkilegast er sennilega það að ein og sama greinin getur valdið ríkum geðbrigðum í báðar áttir og verið því í senn, að mati viðkomandi, sú besta eða versta grein sem viðkomandi hefur lesið.
Hvað með það síðan þjónar vel sínum tilgangi sem er einfaldlega sá að láta hugann reika um ýmis þau mál sem eru mér efst í huga hverju sinni. Verð læriföður mínum í KHÍ á sviði upplýsingartækni Dr. Salvöru Gissurardóttur ávallt þakklátur fyrir að kynna mér þessa frábæru tækni Netsins.
Solidarnoz – samstaða er yfirskrift á þessum fyrsta pistli ársins og ekki vanþörf á, því árið sem var að líða í verkalýðsmálum er búið að vera bæði leiðinlegt og ákaflega erfitt. Seinkun starfsmatsins hefur reynt verulega á þanþol fólks og skyldi engan undra.
Og þegar að á móti blæs þá er ekkert annað í stöðunni en að standa þétt saman í stað þess að hopa af hólmi og setja rassinn í vindinn á einhverju undanhaldi. Markmið viðsemjanda okkar eru augljós, viðhalda láglaunapólitík og í því felst m.a. að mylja verklýðshreyfinguna niður í helst sem flestar og dreifðustu einingar.
Fyrir launanefndina er það alger óskastaða ef bæjarstarfsmenn eru í sem flestum félögum sem mynda litlar og veikar einingar sem skapa lítinn þrýsting og geta lítið sem ekkert aðhafst einar og sér. Kostnaður LN afar lítil, sennilega bara tímabundin mismunun meðan þetta er að ganga yfir, sem gerir lítið þegar að til lengri tíma er litið.
Ráðagerð launanefndar sveitarfélaga um að afnema einhliða bókun 7 þann 1. desember 2002, um samræmingu launa háskólahópa innan bæjarstarfsmannafélaga m.m.t. samsetningu heildarlauna, segir auðvitað allt sem segja þarf í þessum efnum.
Launanefnd sveitarfélaga samtals fimm manns og fimm til vara sem fara algerlega með umboð sveitarfélaganna í landinu , sveitarfélögin þurfa ekki einu sinni að bera upp samninga til samþykktar í viðkomandi bæjarstjórnum – valdið er algert.
Árangurinn sennilega talin„fínn” enda það grundvallarmarkmið launanefndarinnar að viðhalda grjótharðri láglaunapólitík tekist með miklum ágætum. Sveitarfélögin í landinu geta nú um stundir með sanni „státað” af því að gera hvað allra síst við sitt fólk í launum. Dæmi um slíkt er að STH félagar sem vinna hjá ríkinu í sambærilegum störfum og STH félagar hjá bæjarfélaginu hafa mun og jafnvel verulega hærri laun en bæjarstarfsmenn innan STH.
Það er enginn annar kostur í stöðunni fyrir launafólk að standa saman og berjast á móti vindinum. Það er alger nauðsyn því að í mars n.k. renna samningar út og þá þarf að sækja það sem okkur ber. Til þess að það megi takast verður fólk að standa saman. Það skeður ekkert af sjálfu sér í þessum efnum, það gerir þetta engin fyrir mann og það kemur ekkert upp í hendur okkar. Verklýðs„hreyfing” er ekkert afl nema fyrir tilstilli samhentra félagsmanna. Málið er ekkert flóknara en þetta. Verum virk og fylkjum liði og þá mun okkur farnast vel í þeirri hörðu baráttu sem framundan er.
Hvað með það síðan þjónar vel sínum tilgangi sem er einfaldlega sá að láta hugann reika um ýmis þau mál sem eru mér efst í huga hverju sinni. Verð læriföður mínum í KHÍ á sviði upplýsingartækni Dr. Salvöru Gissurardóttur ávallt þakklátur fyrir að kynna mér þessa frábæru tækni Netsins.
Solidarnoz – samstaða er yfirskrift á þessum fyrsta pistli ársins og ekki vanþörf á, því árið sem var að líða í verkalýðsmálum er búið að vera bæði leiðinlegt og ákaflega erfitt. Seinkun starfsmatsins hefur reynt verulega á þanþol fólks og skyldi engan undra.
Og þegar að á móti blæs þá er ekkert annað í stöðunni en að standa þétt saman í stað þess að hopa af hólmi og setja rassinn í vindinn á einhverju undanhaldi. Markmið viðsemjanda okkar eru augljós, viðhalda láglaunapólitík og í því felst m.a. að mylja verklýðshreyfinguna niður í helst sem flestar og dreifðustu einingar.
Fyrir launanefndina er það alger óskastaða ef bæjarstarfsmenn eru í sem flestum félögum sem mynda litlar og veikar einingar sem skapa lítinn þrýsting og geta lítið sem ekkert aðhafst einar og sér. Kostnaður LN afar lítil, sennilega bara tímabundin mismunun meðan þetta er að ganga yfir, sem gerir lítið þegar að til lengri tíma er litið.
Ráðagerð launanefndar sveitarfélaga um að afnema einhliða bókun 7 þann 1. desember 2002, um samræmingu launa háskólahópa innan bæjarstarfsmannafélaga m.m.t. samsetningu heildarlauna, segir auðvitað allt sem segja þarf í þessum efnum.
Launanefnd sveitarfélaga samtals fimm manns og fimm til vara sem fara algerlega með umboð sveitarfélaganna í landinu , sveitarfélögin þurfa ekki einu sinni að bera upp samninga til samþykktar í viðkomandi bæjarstjórnum – valdið er algert.
Árangurinn sennilega talin„fínn” enda það grundvallarmarkmið launanefndarinnar að viðhalda grjótharðri láglaunapólitík tekist með miklum ágætum. Sveitarfélögin í landinu geta nú um stundir með sanni „státað” af því að gera hvað allra síst við sitt fólk í launum. Dæmi um slíkt er að STH félagar sem vinna hjá ríkinu í sambærilegum störfum og STH félagar hjá bæjarfélaginu hafa mun og jafnvel verulega hærri laun en bæjarstarfsmenn innan STH.
Það er enginn annar kostur í stöðunni fyrir launafólk að standa saman og berjast á móti vindinum. Það er alger nauðsyn því að í mars n.k. renna samningar út og þá þarf að sækja það sem okkur ber. Til þess að það megi takast verður fólk að standa saman. Það skeður ekkert af sjálfu sér í þessum efnum, það gerir þetta engin fyrir mann og það kemur ekkert upp í hendur okkar. Verklýðs„hreyfing” er ekkert afl nema fyrir tilstilli samhentra félagsmanna. Málið er ekkert flóknara en þetta. Verum virk og fylkjum liði og þá mun okkur farnast vel í þeirri hörðu baráttu sem framundan er.
mánudagur, 27. desember 2004
Gildi auglýsinga
Ágætur vinur minn og samstarfsmaður til margra ára innan verkalýðshreyfingarinnar Ögmundur Jónasson heldur úti líflegri heimasíðu www.ogmundur.is. Bregð mér oft á síðuna og í dag rakst ég á athyglisverða grein á síðunni um gildi auglýsinga. Þar er Ögmundur að fjalla um grein framkvæmdastjóra Sambands íslenskra auglýsingastofa, Ingólf Hjörleifsson sem birtist í Morgunblaðinu þ. 24. des. s.l. og bar yfirskriftina Auglýstu skoðun þína. Athyglisverð umræða og orð í tíma rituð. Greinin í heild HÉR
fimmtudagur, 23. desember 2004
miðvikudagur, 22. desember 2004
þriðjudagur, 21. desember 2004
Risinn er vaknaður
Virkilega fín bók hjá Orra vini mínum Þórðarsyni. „Risinn er vaknaður" er nafn með rentu og fjallar um velgengni FH-inga í fótboltanum í sumar. Flott bók vel upp sett , fínar myndir og góður texti. Bókin ætti auðvitað að vera til á hverju FH heimili landsins. Gef smíðinni topp einkunn.
þriðjudagur, 14. desember 2004
Blessað Netið
Fínt framtak hjá unglingum í Hagskóla sem unnu meðfylgjandi veggspjald í samvinnu við Umboðsmann barna. Einelti í netheimum er því miður leiðinleg staðreynd, þekki nokkra krakka sem lent hafa í slíku. Á ekki að líðast frekar en annað einelti. Læt veggspjaldið fylgja. Þeir sem vilja stærri útgáfu geta nálgast hana hér. Um að gera að dreifa þessu veggspjaldi sem víðast.
þriðjudagur, 7. desember 2004
Blessað lýðræðið
Allt í einu fóru ýmsir stjórnmálamenn að tala í tíma og ótíma um hluti eins og t.d. framhaldsskólanna og fullt af málum sem fram að því höfðu ekkert verið sérstaklega á dagskrá hjá viðkomandi stjórnmálamanni eða mönnum.
Margir furðuðu sig á þessum jákvæðu breytingum en skýringin var auðvitað sú að kjörgengi hafði verið fært niður í 18 ár úr 20 árum. Málefni þessa aldurshóps komst á dagskrá stjórnmálanna í mun meira mæli en dæmi voru um fram að þessu.
Nú nokkrum árum síðar þarf að taka nýja ákvörðun að mínu mati sem er sú að breyta kjörgengi í 16 ár. Hef reyndar haft þessa skoðun lengi. Það má byrja á bæjarstjórnarkosningum. Ég er viss um að það lukkast vel og þeir efasemdarmenn, sem ég þekki nokkra, munu sjá að rökrétt framhald málsins er að veita 16 ára fólki fullt kjörgengi.
Málefni unga fólksins munu fá allt annað vægi og annan blæ, mörg hagsmunamál sem ekki hafa fengið pláss í stjórnmálaumræðunni komast á dagskrá einfaldlega í krafti þess að 16 ára ungt fólk hefur atkvæðisrétt.
Lýðræðið er hornsteinn samfélagsins og því fleiri sem eru virkir í því betra. Ungt fólk hefur mun betri forsendur í dag til að mynda sér skoðanir en jafnaldrar þeirra höfðu fyrir 60 - 70 árum og eru því örugglega flestir búnir að koma sér upp mun mótaðri lífssýn og skoðunum mun fyrr í lífinu en áður var.
Forsenda lýðræðislegara ákvarðana er almenn umræða um málefnið. Hún fer fram víða bæði fjölmiðlum og í netheimum. Einn verulegur ljóður er ennþá á blessuð netinu sem er sá að allt of margir koma ekki fram undir nafni og aðrir sigla undir fölsku flaggi sem er auðvitað stórkostlegur galli. Verður í þeim tilfellum tilgangs- og ábyrgðarlaust tal sem ekki er hægt að taka mark á og hvað þá byggja ákvarðanir á.
Hins vegar mun þetta örugglega breytast á komandi árum og umræðan þroskast í þá veru að baki skrifa / skoðana sé ávallt ábyrgur einstaklingur.
Kjörgengi við 16 ára aldur - óraunhæft- alls ekki - kemst örugglega á dagskrá og vonandi fyrr en seinna.
Margir furðuðu sig á þessum jákvæðu breytingum en skýringin var auðvitað sú að kjörgengi hafði verið fært niður í 18 ár úr 20 árum. Málefni þessa aldurshóps komst á dagskrá stjórnmálanna í mun meira mæli en dæmi voru um fram að þessu.
Nú nokkrum árum síðar þarf að taka nýja ákvörðun að mínu mati sem er sú að breyta kjörgengi í 16 ár. Hef reyndar haft þessa skoðun lengi. Það má byrja á bæjarstjórnarkosningum. Ég er viss um að það lukkast vel og þeir efasemdarmenn, sem ég þekki nokkra, munu sjá að rökrétt framhald málsins er að veita 16 ára fólki fullt kjörgengi.
Málefni unga fólksins munu fá allt annað vægi og annan blæ, mörg hagsmunamál sem ekki hafa fengið pláss í stjórnmálaumræðunni komast á dagskrá einfaldlega í krafti þess að 16 ára ungt fólk hefur atkvæðisrétt.
Lýðræðið er hornsteinn samfélagsins og því fleiri sem eru virkir í því betra. Ungt fólk hefur mun betri forsendur í dag til að mynda sér skoðanir en jafnaldrar þeirra höfðu fyrir 60 - 70 árum og eru því örugglega flestir búnir að koma sér upp mun mótaðri lífssýn og skoðunum mun fyrr í lífinu en áður var.
Forsenda lýðræðislegara ákvarðana er almenn umræða um málefnið. Hún fer fram víða bæði fjölmiðlum og í netheimum. Einn verulegur ljóður er ennþá á blessuð netinu sem er sá að allt of margir koma ekki fram undir nafni og aðrir sigla undir fölsku flaggi sem er auðvitað stórkostlegur galli. Verður í þeim tilfellum tilgangs- og ábyrgðarlaust tal sem ekki er hægt að taka mark á og hvað þá byggja ákvarðanir á.
Hins vegar mun þetta örugglega breytast á komandi árum og umræðan þroskast í þá veru að baki skrifa / skoðana sé ávallt ábyrgur einstaklingur.
Kjörgengi við 16 ára aldur - óraunhæft- alls ekki - kemst örugglega á dagskrá og vonandi fyrr en seinna.
sunnudagur, 5. desember 2004
Mugison - ekki spurning
Það kom mér ekki á óvart að Mugison fékk fimm tilnefningar til hinna íslensku tónlistarverðlauna. Kæmi mér heldur ekki á óvart að næsta stóra íslenska "meikið " í útlöndum yrði þessi framúrskarandi vestfirski tónlistarmaður. Maðurinn er auðvitað á góðri leið með það nú þegar, held samt að það eigi eftir að verða miklu meira út úr þessu hjá honum á næstu misserum. Fantagóður gítarleikari og lagasmiður, erfitt að staðsetja hann tónlistarlega enda bara einn Mugison til. Frábær árangur.
fimmtudagur, 2. desember 2004
Meiri vitleysan hjá mér í Kastljósinu í kvöld
Auðvitað eru blessaðir jólasveinarnir til. Þekki sjálfur marga jólasveina . Er reyndar sjálfur óttalegur jólasveinn sem sannast best á því að vera blanda þeim að ósekju inn í einhvern umræðuþátt.
Stúf og Kertasníki hitti ég báða tvo ljóslifandi í jólaþorpinu í Hafnarfirði á laugardaginn var. Þeir voru að vísu aðeins á undan áætlun. Voru dulítið stirðir karlagreyin enda búnir að vera lengi á fjöllum. Sungu samt og trölluðu, kváðust hafa í mörgu að snúast næstu vikurnar og þá sérstaklega við að gefa í skóinn, íslensk börn hefðu verið eins og venjulega mjög þæg og góð þetta árið.
Stúf og Kertasníki hitti ég báða tvo ljóslifandi í jólaþorpinu í Hafnarfirði á laugardaginn var. Þeir voru að vísu aðeins á undan áætlun. Voru dulítið stirðir karlagreyin enda búnir að vera lengi á fjöllum. Sungu samt og trölluðu, kváðust hafa í mörgu að snúast næstu vikurnar og þá sérstaklega við að gefa í skóinn, íslensk börn hefðu verið eins og venjulega mjög þæg og góð þetta árið.
mánudagur, 29. nóvember 2004
I left my heart in San Francisco
“Komdu þá endilega með á tónleika hjá okkur í kvöld, við munum spila á sjúkrahúsi hér í útjaðri borgarinnar” sagði Juhanni stjórnarmaður í UFN við mig. Ég var nýkomin til Helsinki og hafði sagt honum að ég hefði ekkert sérstakt á prjónum þetta tiltekna fimmtudagskvöld. Samkvæmt venju var stjórnarfundur UFN á dagskrá kl 13.00 næsta dag.
Ekki slæmt að lenda á tónleikum hjá lúðrasveit samtaka Finnskra félagsmiðstöðva, hugsa ég með mér. Þetta er áhugamannasveit sem leikur víða og gjarnan á ýmsum stofnum.
Heldur var bandið dapurt, trommarinn átti í mesta basli með taktinn og það vantaði allt “grúv” í bandið. En samt sem áður voru áheyrendur allir sem einn himinlifandi og þegar að sveitin lék lagið “I left my heart in San Francisco”, gamlan “standard” sem vinsæll var á stríðsárunum, þá féllu víða tár. Veit sem var að það var ekki vegna tónlistarflutningsins.
Var staddur á hersjúkrahúsi og í salnum voru 200 -300 manns – allt karlmenn frá aldrinum 65 + og upp úr, mismunandi mikið fatlaðir og áttu það allir sameignlegt að hafa verið sendir á vígvöllinn sem kornungir menn eða réttara sagt sem unglingar og hafa í raun aldrei komið heim eftir stríðið. Mér varð það skyndilega ljóst að tala fallinna segir ekkert þegar styrjaldarátök eru annars vegar. Hér (1997) rúmum 50 árum eftir stríðslok blasa en við hinar hörmulegu afleiðingar seinni heimsstyrjaldarinnar. Mér varð það einnig ljóst hér voru sögur hinna óþekktu hermanna saman komnar og þvílík firring og sóun stríðsátök eru. Hvað höfðu þessir menn eiginlega til saka unnið?
Enginn lýsir þessu tilgangsleysi betur en hinn stórkostlegi finnski rithöfundur Väinö Linna í bók sinni “Óþekkti hermaðurinn” sem fjallar um örlög hermanna í finnska vetrarstríðinu. Bókin ætti að vera öllum og sérstaklega ungu kynslóðinni skyldulesning.
Áhrifamestu tónleikar sem ég hef nokkru sinni farið á – varð ekki samur maður eftir - erfitt en lærdómsríkt – varð þarna ljóst hvílíka gæfu við íslendingar búum við að hafa lent að sem mestu leyti utan þessa hildarleiks sem seinni heimstyrjöldin var. Verð Juhanni ávallt þakklátur fyrir boðið.
Ekki slæmt að lenda á tónleikum hjá lúðrasveit samtaka Finnskra félagsmiðstöðva, hugsa ég með mér. Þetta er áhugamannasveit sem leikur víða og gjarnan á ýmsum stofnum.
Heldur var bandið dapurt, trommarinn átti í mesta basli með taktinn og það vantaði allt “grúv” í bandið. En samt sem áður voru áheyrendur allir sem einn himinlifandi og þegar að sveitin lék lagið “I left my heart in San Francisco”, gamlan “standard” sem vinsæll var á stríðsárunum, þá féllu víða tár. Veit sem var að það var ekki vegna tónlistarflutningsins.
Var staddur á hersjúkrahúsi og í salnum voru 200 -300 manns – allt karlmenn frá aldrinum 65 + og upp úr, mismunandi mikið fatlaðir og áttu það allir sameignlegt að hafa verið sendir á vígvöllinn sem kornungir menn eða réttara sagt sem unglingar og hafa í raun aldrei komið heim eftir stríðið. Mér varð það skyndilega ljóst að tala fallinna segir ekkert þegar styrjaldarátök eru annars vegar. Hér (1997) rúmum 50 árum eftir stríðslok blasa en við hinar hörmulegu afleiðingar seinni heimsstyrjaldarinnar. Mér varð það einnig ljóst hér voru sögur hinna óþekktu hermanna saman komnar og þvílík firring og sóun stríðsátök eru. Hvað höfðu þessir menn eiginlega til saka unnið?
Enginn lýsir þessu tilgangsleysi betur en hinn stórkostlegi finnski rithöfundur Väinö Linna í bók sinni “Óþekkti hermaðurinn” sem fjallar um örlög hermanna í finnska vetrarstríðinu. Bókin ætti að vera öllum og sérstaklega ungu kynslóðinni skyldulesning.
Áhrifamestu tónleikar sem ég hef nokkru sinni farið á – varð ekki samur maður eftir - erfitt en lærdómsríkt – varð þarna ljóst hvílíka gæfu við íslendingar búum við að hafa lent að sem mestu leyti utan þessa hildarleiks sem seinni heimstyrjöldin var. Verð Juhanni ávallt þakklátur fyrir boðið.
mánudagur, 22. nóvember 2004
Al er norður íri
Al er norður íri og bjó í Belfast , flutti hins vegar fyrir alnokkrum árum til Dyflinnar, í friðsældina, eins og hann segir. Hafði verið virkur í póltík og verkalýðsmálum, var einlægur aðskilnaðarsinni og fannst sem slíkum lítið koma til bretanna. Fann þeim flest til foráttu og taldi að þeir hefðu sem aðall og herraþjóð sölsað undir sig eigur sem með öllum rétti væri sameign hinnar írsku þjóðar, landinu sjálfu.
Einn dag fékk hann nóg , viðurkenndi ósigur , og flutti til Dyflinnar með alla fjölskylduna. Hafði verið að keyra börnin þá 11 og 13 ára í skólann árla morguns og verður vitni að því þegar að skyndilega lýstur saman fylkingum manna, steinsnar frá skóla barnanna. Upp hófst skothríð sem lyktaði með því að nokkrir menn lágu í valnum, flestir nærstaddra urðu lamaðir af ótta og fyrir börnin var þetta óbærileg og mjög erfið reynsla.
Okkar maður hugsar með sér að samfélag af þessum toga sé engum bjóðandi og síst af öllu saklausum börnum sem engan þátt eiga í þessu ástandi. Býð ekki börnunum mínum upp á þetta hugsaði hann fór með alla fjölskylduna og hefur aldrei komið til baka.
Einn dag fékk hann nóg , viðurkenndi ósigur , og flutti til Dyflinnar með alla fjölskylduna. Hafði verið að keyra börnin þá 11 og 13 ára í skólann árla morguns og verður vitni að því þegar að skyndilega lýstur saman fylkingum manna, steinsnar frá skóla barnanna. Upp hófst skothríð sem lyktaði með því að nokkrir menn lágu í valnum, flestir nærstaddra urðu lamaðir af ótta og fyrir börnin var þetta óbærileg og mjög erfið reynsla.
Okkar maður hugsar með sér að samfélag af þessum toga sé engum bjóðandi og síst af öllu saklausum börnum sem engan þátt eiga í þessu ástandi. Býð ekki börnunum mínum upp á þetta hugsaði hann fór með alla fjölskylduna og hefur aldrei komið til baka.
sunnudagur, 14. nóvember 2004
60 % af íslenska hernum í lamasessi
“Íslenski herinn var í vanda las ég í blöðunum heima í Dublin“ sagði Al vinur minn hinn írski og formaður fulltrúarráðs Evrópskra bæjarstarfsmanna, hélt svo áfram og sagði, “að einhver Viggertsson?, íslenskur geniráll hefði dvalið fulllengi við teppakaup í miðborg Kabúl og engum togum skipt að herinn íslenski lenti í hryðjuverkaárs og sennilegast ekki orðið af teppakaupum genirálsins í þetta sinnið, íslenskir hermenn , þrír ef ekki fjórir, hefðu verið stórslasaðir”
Her, segi ég, við höfum nú engan her, köllum þessa menn friðargæsluliða, eru að mig minnir fimm stykki, verðum auðvitað að vera með í þessum hasar ekki satt?
“Hvað segir þú” segir Al afar undrandi og gefur lítið fyrir þetta friðargæslu tal í mér, “greinilega gríðarlegt áfall fyrir íslenska herinn þarna í Kabúl, 60 % íslenska heraflans í lamasessi eftir þessa einu árás”. Reyni ekki að skýra mál frekar tek undir hið hræðilega áfall hersins íslenska og færi talið að öðru!
Her, segi ég, við höfum nú engan her, köllum þessa menn friðargæsluliða, eru að mig minnir fimm stykki, verðum auðvitað að vera með í þessum hasar ekki satt?
“Hvað segir þú” segir Al afar undrandi og gefur lítið fyrir þetta friðargæslu tal í mér, “greinilega gríðarlegt áfall fyrir íslenska herinn þarna í Kabúl, 60 % íslenska heraflans í lamasessi eftir þessa einu árás”. Reyni ekki að skýra mál frekar tek undir hið hræðilega áfall hersins íslenska og færi talið að öðru!
fimmtudagur, 11. nóvember 2004
Sumar og sól - finnst mér
Sumar og sól taldi ég, en var sennilega einn um það, því fólkið í kringum mig var kappklætt? Fannst eins og ég væri í vitlausri bíómynd. Fínt ef við gætum gengið að svo veðri vísu á 17. júní, myndi létta alla vinnu við hátíðarhöldin, hugsaði ég með mér í blíðunni.
Hér í Madrid er fólk sem sagt að drepast úr kulda í ca + 15 og glampandi sól. Blæs úr norðri sem veit ekki á gott að sögn innfæddra. Kannski erum við íslendingar með öðruvísi hitaeliment því ekki fannst mér nokkurt tilefni, hjá blessuð leigubílstjóranum sem kom mér á fundarstað í morgun, að hafa hitann í bílnum á fullu í þessu sannkallaða blíðviðri. Sennilega er maður víkingur þrátt fyrir allt?
Er sem sagt í Madrid á fundi í fulltrúaráði Evrópska bæjarstarfsmanna EPSU þar sem ég sit fyrir hönd BSRB. Hefði gjarna vilja vera heima enda miklar annir á öllum vígstöðvum, en því miður var búið að ganga frá öllum endum varðandi fundinn þannig að ég átti þess ekki kost. Treysti á góða vinni mína og samherja í verkalýðsmálum.
Á fundinum hér er m.a verið að ræða nýja könnun á vegum EPSU varðandi samninga opinberra starfsmanna víða í Evrópu. Þar er fjallað um atrið eins og vinnustundafjölda á ári, frídaga, orlofsdaga, vikulega vinnuskyldu, hvenær samningar eru lausir, hvað þjónusta er á vegum hins opinbera og hvaða þætti einkageirinn hefur “séð” um.
Skýrsla þessi verður von bráðar gefin út og á í raun að vera skyldulesning fyrir alla sem fjalla um samningamál.
Einkavæðingin er í sífelldri umræðu. Hið hörmulega járnbrautslys í Bretlandi fyrir nokkrum dögum rekja menn beint til einkavæðingar, því augljóslega eru orsakir þessa hörmulega slyss að rekstraraðilinn er uppvís af því að vinna ekki samkvæmt þeim öryggisstöðlum sem bresku járnbrautirnar sálugu viðhöfðu og fóru eftir.
Hér í Madrid er fólk sem sagt að drepast úr kulda í ca + 15 og glampandi sól. Blæs úr norðri sem veit ekki á gott að sögn innfæddra. Kannski erum við íslendingar með öðruvísi hitaeliment því ekki fannst mér nokkurt tilefni, hjá blessuð leigubílstjóranum sem kom mér á fundarstað í morgun, að hafa hitann í bílnum á fullu í þessu sannkallaða blíðviðri. Sennilega er maður víkingur þrátt fyrir allt?
Er sem sagt í Madrid á fundi í fulltrúaráði Evrópska bæjarstarfsmanna EPSU þar sem ég sit fyrir hönd BSRB. Hefði gjarna vilja vera heima enda miklar annir á öllum vígstöðvum, en því miður var búið að ganga frá öllum endum varðandi fundinn þannig að ég átti þess ekki kost. Treysti á góða vinni mína og samherja í verkalýðsmálum.
Á fundinum hér er m.a verið að ræða nýja könnun á vegum EPSU varðandi samninga opinberra starfsmanna víða í Evrópu. Þar er fjallað um atrið eins og vinnustundafjölda á ári, frídaga, orlofsdaga, vikulega vinnuskyldu, hvenær samningar eru lausir, hvað þjónusta er á vegum hins opinbera og hvaða þætti einkageirinn hefur “séð” um.
Skýrsla þessi verður von bráðar gefin út og á í raun að vera skyldulesning fyrir alla sem fjalla um samningamál.
Einkavæðingin er í sífelldri umræðu. Hið hörmulega járnbrautslys í Bretlandi fyrir nokkrum dögum rekja menn beint til einkavæðingar, því augljóslega eru orsakir þessa hörmulega slyss að rekstraraðilinn er uppvís af því að vinna ekki samkvæmt þeim öryggisstöðlum sem bresku járnbrautirnar sálugu viðhöfðu og fóru eftir.
miðvikudagur, 10. nóvember 2004
Anna Pálína Árnadóttir
Þau verða fáfengileg viðfangsefni dagsins þegar að maður stendur frammi fyrir forgengileika tilverunnar og lífsins. Og á slíkum stundum staldrar fólk við og gefur gaum að hinum sönnu verðmætum. Þetta rann í gegnum huga minn er ég fylgdi ágætri vinkonu minni Önnu Pálínu Árnadóttur síðasta spölinn s.l. mánudag
Athöfnin var öll hin virðulegasta og fór fram í Hallgrímskirkju að viðstöddu miklu fjölmenni, þar sem hver stóll var skipaður: Perlur vísnatónbókmenntanna voru leiknar af okkar færust hljómlistarmönnum. Sinikka Langeland kantele- leikari lék spunaverk, einlægt og fallegt. Næmni, auðmýkt og virðing eru þau orð sem eru mér efst í sinni þegar ég hugsa um þátt séra Auðar Eir Vilhjálmsdóttur. Falleg umgjörð og athöfnin sem slík í raun eitt listaverk.
Listaverk og því ákaflega falleg og viðeigandi umgjörð um minningu Önnu Pálínu sem var einn mikilhæfasti listamaður þjóðarinnar og þá ekki síst fyrir ríkulegt framlag sitt á sviði vísnatónlistar. Listin er eilíf og því mun minning hennar og sem verk lifa sem hluti af hinum íslenska og skandnaviska tónlistararfi. Þar mun hún eiga verðugan sess um ókomna tíð.
Blessuð sé minning Önnu Pálínu sem kvaddi okkur allt of fljótt, hún hafði mörgu góðu komið í verk og í raun miklu meira en aldur hennar sagði til um, en hún átti örugglega margt eftir ógert.
Votta Aðalsteini , börnunum og öllum ættingjum mína dýpstu samúð.
miðvikudagur, 3. nóvember 2004
Á almennt siðferði bara við um vinstra fólk
Finnst með eindæmum hvernig formaður Sjálfstæðisflokksins fer með olíusamráðsmál. Borgastjórinn í Reykjavík vondi karlinn!
Veit ekki betur en að málið teygi sig vel inn í innsta valdakjarna Sjálfstæðisflokksins. Velt fyrir mér hvort þriðji varaforseti Alþingis eigi ekki að segja af sér vegna augljósra tengsla við málið? Spurning hvort að stjórnarformenn og forstjórar þessara fyrirtækja, sem lugu blygðunarlaust og kerfisbundið að þjóðinni, eigi ekki að sæta ábyrgð í stað þess að rífa stólpa kjaft?
Get auðvitað tekið undir að borgarstjóri er í erfiðum málum. Gæfi hins vegar mikið fyrir það að Sjálfstæðismenn nýttu sér í eigin þágu þá siðferðisramma er þeir ætla öðrum að fara eftir.
Er til eitthvað sérstakt hægri siðgæði sem lýtur ekki sömu viðmiðum og hjá okkur hinum? Veit það ekki en dettur í hug "bjálkinn og flísin". Velti fyrir mér hvort vinstra fólk hafi sterkari siðferðiskennd og viðmið en þau sem formaður Sjálfstæðisflokksins stendur fyrir.
Veit ekki betur en að málið teygi sig vel inn í innsta valdakjarna Sjálfstæðisflokksins. Velt fyrir mér hvort þriðji varaforseti Alþingis eigi ekki að segja af sér vegna augljósra tengsla við málið? Spurning hvort að stjórnarformenn og forstjórar þessara fyrirtækja, sem lugu blygðunarlaust og kerfisbundið að þjóðinni, eigi ekki að sæta ábyrgð í stað þess að rífa stólpa kjaft?
Get auðvitað tekið undir að borgarstjóri er í erfiðum málum. Gæfi hins vegar mikið fyrir það að Sjálfstæðismenn nýttu sér í eigin þágu þá siðferðisramma er þeir ætla öðrum að fara eftir.
Er til eitthvað sérstakt hægri siðgæði sem lýtur ekki sömu viðmiðum og hjá okkur hinum? Veit það ekki en dettur í hug "bjálkinn og flísin". Velti fyrir mér hvort vinstra fólk hafi sterkari siðferðiskennd og viðmið en þau sem formaður Sjálfstæðisflokksins stendur fyrir.
mánudagur, 1. nóvember 2004
Atti kapp
Átti í kappræðum við markaðstjóra Ölgerðar Egils Skallagrímssonar s.l. föstudag á ráðstefnu viðskipta og hagfræðinema við Háskólann í Reykjavík. Þemað, siðferði og bjórauglýsingar. Vorum ekki á eitt sáttir frekar en fyrri daginn en áttum engu að síður gott spjall. Virði fyrirtækið fyrir það að mæta til leiks og ræða málið á opnum vettvangi. Það er mun meira en önnur sambærileg fyrirtæki gera.
Sum hver henda einhverjum 100.000 köllum í auglýsingarstofur þegar að þessi mál ber á góma í samfélaginu og svara með nokkrum heilsíðuauglýsingum eða sjónvarpsauglýsingum. Kalla þetta meira að segja tjáningarfrelsi. Einhliða áróður í krafti fjármagns segir Hæstiréttur í dómsútskurði ef mig minnir rétt.
Tel að miðlunartillagan falli
Hef ekki trú á öðru en að kennara felli miðlunartillögu sáttasemjara. Ástæðan einföld. Kjör eru með þeim hætti að tillagan nær ekki einu sinni þeim samningum er ríkið samdi við sína kennara í framhaldsskólum í kjölfara síðustu samninga við grunnskóla kennara. Það er því verið að gera kennurum tilboð sem ríkið treysti sér ekki að bjóða sínu fólki í síðustu samningum.
Hví ætti ríkið ekki að hafa afskipti af þessari deilu, samningar á hinum almenna markaði hafa nánast ávallt verið þríhliða þ.e.a.s. að ríkið hefur komið inn með framlög í einu eða öðru formi til þess að loka samningum. Oftar en ekki hafa þessi inngrip ríkisins haft úrslitaáhrif. Sérkennilegt ef slíkt getur ekki átti við þegar að starfsmenn sveitarfélaga freista þess að semja við sveitarfélögin. Á ríkið bara "að splæsa" þegar að almenni markaðurinn á í hlut og er það þá hlutverk ríkisins að niðurgreiða sérstaklega laun á hinum almenna vinnumarkaði umfram hinn opinbera?
Sum hver henda einhverjum 100.000 köllum í auglýsingarstofur þegar að þessi mál ber á góma í samfélaginu og svara með nokkrum heilsíðuauglýsingum eða sjónvarpsauglýsingum. Kalla þetta meira að segja tjáningarfrelsi. Einhliða áróður í krafti fjármagns segir Hæstiréttur í dómsútskurði ef mig minnir rétt.
Tel að miðlunartillagan falli
Hef ekki trú á öðru en að kennara felli miðlunartillögu sáttasemjara. Ástæðan einföld. Kjör eru með þeim hætti að tillagan nær ekki einu sinni þeim samningum er ríkið samdi við sína kennara í framhaldsskólum í kjölfara síðustu samninga við grunnskóla kennara. Það er því verið að gera kennurum tilboð sem ríkið treysti sér ekki að bjóða sínu fólki í síðustu samningum.
Hví ætti ríkið ekki að hafa afskipti af þessari deilu, samningar á hinum almenna markaði hafa nánast ávallt verið þríhliða þ.e.a.s. að ríkið hefur komið inn með framlög í einu eða öðru formi til þess að loka samningum. Oftar en ekki hafa þessi inngrip ríkisins haft úrslitaáhrif. Sérkennilegt ef slíkt getur ekki átti við þegar að starfsmenn sveitarfélaga freista þess að semja við sveitarfélögin. Á ríkið bara "að splæsa" þegar að almenni markaðurinn á í hlut og er það þá hlutverk ríkisins að niðurgreiða sérstaklega laun á hinum almenna vinnumarkaði umfram hinn opinbera?
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)